Het is alweer een tijdje terug dat mijn collega me attendeerde op de mogelijkheid vrij te nemen rond de kerstdagen. Het valt dit jaar gunstig, het kost me maar 1 1/2 dag aan verlofuren en ben ik er eigenlijk niet aan toe? na 10 jaar geen vrij te hebben gehad tijdens en rond die dagen. Het kon immers nooit. Dus nu is het nog 1 week werken en dan ben ik vrij. Echt vrij, zo bizar als je je dat realiseert. Dat je weg kunt gaan, een vakantie, sneeuw, een stad of gewoon thuis met de kerstboom.
Goede boeken liggen klaar, de eindejaarstijdschriften haal ik volgende week. Zelfs een fijne legpuzzel ligt klaar (had ik ze allemaal al niet weg gedaan ? ) . Diverse uitnodigingen voor de tweede kerstdag zijn gedropt in berichtjes op mijn telefoon. Mijn hart maakt fijne sprongetjes “vrij” werkelijk vrij zijn. In alle jaren ben ik mezelf vergeten en dit jaar merk ik wat “Vrij”zijn betekend.
Het is nog niet zo lang geleden dat mijn mam zei: “Ik wil niet meer, want anders gaat het niet goed met Erna en die moet door, haar leven begint nog”. Ik kan me mijn verdriet de tranen en de momenten die snel volgden herinneren. Maar wat ik nu vooral voel is de enorme vrijheid die mijn mam mij gegeven heeft.
Ik doe wat ik leuk vind naast mijn werk. Ik leef vanuit mijn hart. Ontdek de wereld opnieuw, nee dat is niet makkelijk. Geloof me als je jaren de Veluwe hebt gedaan omdat dat het enige was…is het wegen net van Nederland een puzzelplaatje ondanks MrTomTom de beste vriend van mam ;-).
Vrijheid is kiezen voor mijn leven…de manier van leven waar ik voor kies vanuit mijn hart…want dat klopt.
Steeds vaker merk ik dat ik mijn hart laat spreken….dus zo ook met de kerst.
Ik sta stil bij momenten, beleef en leef het leven en kies daarvoor bewust my lifestyle in een verband waarover ik niet verder op in ga daar men er anders een oordeel dan wel een veroordeling voor heeft.
Ik deel veel , maar sommige dingen……blijven in mijn hart.
Liefs Erna