Notice: spl_autoload_register(): Argument #2 ($do_throw) has been ignored, spl_autoload_register() will always throw in /var/www/vhosts/ernaschrijft.nl/httpdocs/wp-content/plugins/google-publisher/ClassAutoloader.php on line 27
schrijfmomenten – "volg je hart het weet de weg"

Trots…

pica by me MK

Vandaag is het een dag dat ik denk, wat zou mijn vader trots zijn geweest op me. Met name op het traject wat ik in ben gegaan met de tandarts https://www.tandartsputten.nl/ waar oog was voor alle details, mogelijkheden en wat oh zo belangrijk was…de ontstekingen die zich bevonden in mijn bovenkaak, waar je op geen enkele manier meer bij kon komen, immers alle kanalen waren al volgestort met cement jaren terug toen de kronen zijn gezet.

Het lijkt gister dat ik naast mijn vader zat op de stoel, die maandagmiddag in maart 2017, zijn hand vasthoudend en pratend over vakanties, cruisen en de tandarts. Cruisen is waarschijnlijk nu nog niet mijn ding, echter de tandarts was ik na de vorige verhuizing niet geheel vergeten, maar hey luisterende tandartsen zijn een unicum geloof ik zo langzamerhand. Dus pap, dit keer heb ik aangegeven wat ik wenste of het kon? ik zat met gierende zenuwen in de stoel. Tot de tandarts Ja zei…en ik dacht nu , dit keer ga ik het doen want he….het leek wel of iedereen mooie tanden mocht hebben…behalve als je Erna heet…en dat deed al tig keer heel veel pijn.

Een lang traject van wortelkanaalbehandelingen, opbouwen, wegbranden en freezen ( ja echt je leest het goed) van huilen bij de verdovingen en blij zijn met nieuw opgebouwde kiezen. Eten werd weer fijn, en dan realiseer je je hoe lang je eigenlijk bepaalde dingen niet meer kon eten, om te noemen een hard stokbrood, nootjes en lekker vlees. Eigenlijk gewoon het normale leven…..tenenkrommende en tranen trekkend he….Ja dat vond en vind ik dus ook.

De laatste dat is geweest afgelopen wpensdag, de verdoving was afzien, het trekken van 4 tanden ging snel, het frame werd geplaats..uch is het al gebeurd?????….er zaten ontstekingen, en eigenlijk was de enige vraag van de tandarts “gebruikt u bloedverdunners” nee ik gebruik geen medicatie…toch zette deze zin me weer aan het denken…immers ooit zat ik bij de artsen in het AMC met mijn moeder, er was een kruiswaarde bepaling gedaan en die was niet goed. Alle vragen kon ik met ja beantwoorden …scary ja maar ik heb toen al besloten “welke meerwaarde heeft het voor mij om te weten” …niks nada nul . Dus nu ook niet.

Rustig aan naar huis, auto geparkeerd en met paracetamol naar bed. Drinken veel drinken, water met een smaakje, het smaakje koop ik bijmhttps://www.bolerolimonadewinkel.nl/nl/ , zodat de verdoving snel uit mijn lijf is. Vla, Slagroomvla en Yoghurt met aardbeitjes en perzik, zijn mijn vriendjes…echter pijn heb ik niet gehad, wel naweeën van de verdoving (redelijk normaal weet ik uit ervaring).

Inmiddels heb ik gister rul gebakken gehakt met spinazie a la crème op en vandaag een saucijzenbroodje.. iedere dag gaat het een stukje beter. Voor volgende week maar yoghurt met muesli gehaald van https://www.zuivelhoeve.nl/assortiment/ van die 1 persoons bakjes, daar kan ik t wel mee doen naast zacht fruit voor tussendoor.

De winst lieve papa is dat ik weer durf te lachen. De eerste foto was gemaakt…echter een opm. van iemand deed me beseffen dat pijn voor iedereen een andere lading heeft. Dus foto verwijderd, het maakt mij niet minder trots…ik heb het dit keer alleen gedaan…alle dates bij de tandarts, waar ik altijd met iedereen mee ga…ik deed het gewoon alleen want tja papa net als Oma Dien altijd zei..”zie könnt better niks vroagn want ze wilt er altied wat veur terugge”….Vragen is in die zin ook niet mijn sterkste kant….

My live, my journey, dit keer kostte het uren, verlofdagen, bakken geld en onbetaald verlof….maar de glimlach zoals ik eruit zag voor ik de kronen kreeg…is onbetaalbaar :-)…happy lady aan deze kant…

Wat’s next ? ik ben goed zo, er hoeft niks verspijkerd of veranderd te worden…..op naar de volgende vakantie 🙂 waar dan ook…en pap ik merk t soms dat je meereist …met mij gaat het goed…ik volg mijn hart, neem beslissingen uit mijn hart…mijn hart weet de weg…

Pap deze is voor jou….wat had ik je graag trombone willen horen spelen….soms zou ik nog wel eens memorylane willen lopen met je,,, soms mis ik het delen en praten met je ……blaast een zoen naar de hemel

Glenn Miller – In The Mood [HQ] (youtube.com)

Share Button

Van fulltime naar een 32- urige werkweek…

webfind

Ik had deze geschreven, echter door een bug was deze helaas niet geplaatst, dus bij deze 🙂

In mijn nieuwe baan ben ik begonnen om 32 uur te werken. Het is nu mijn tweede weekend en ik moet zeggen het is best even wennen. Altijd werkte ik fulltime, ah ja ook 38 uur en 36 uur maar dat voelde toch anders dan nu de 32 uur en elke vrijdag vrij.

Afgelopen weekend realiseerde ik me dat het voelde als een korte vakantie :-). Ik was afgelopen vrijdag wel vroeg wakker en vatte het plan op een dagje Duitsland te doen, echter het weer zat niet mee, dus plannen omgegooid en ben ik naar Arnhem/Duiven gereden.

Nu weet iedereen wel dat ik een groot fan ben van https://loods5.nl/ , vaak ga ik naar Zaandam echter in in Duiven zit deze winkel op een terrein met meerdere winkels 🙂 zoals de https://www.ikea.com/nl/nl/ en een fantastische https://www.intratuinduiven.nl/ waar ook altijd een mooie kerstshow is. Naast deze winkels zijn er Woon express Duiven – Bezoek onze woonwinkel Duiven en er naast https://www.montel.nl/afspraak-maken/

Overal gekeken echter de bank niet gevonden die ik zoek, naast kleur is de uitvoering zeker belangrijk. Ik hou van hoge armleuningen, dan kun je goed wegkruipen in een hoekje om een boek te lezen of net die ene spannende film. Dus dat zoeken naar een bank doe ik nog even door :-). Tot het “klik” zegt, en ja ik heb een fijne Montel bank …dus zit niet op een kratje :-).

Daarnaast zit ook de https://www.mediamarkt.nl/nl/store/mediamarkt-duiven-1381?utm_medium=seo-places%20link en aangezien mijn elektrische tandenborstel krr krr en tssss zei …ook maar een nieuwe gescoord. Uit de IO serie, en wow wat een verschil zeg… zo blij mee.

Vandaag ook maar een bezoek gebracht aan Specsavers Lelystad, een andere vestiging vond het opzoeken van mijn gegevens maar lastig lastig….dus tja dan maar halen in Lelystad. Twee brillen voor de prijs van een. Dus een gewone bril en zonnebril zodat het autorijden ook veilig is en blijft en ik een reserve bril in de auto heb. Veel mensen weten dit niet :

Een reservebril of –lenzen in de auto is verplicht in de landen Duitsland, Frankrijk, Portugal, Spanje, Oostenrijk en Zwitserland. Heb je dit niet geregeld als je bijvoorbeeld op vakantie gaat? Dan riskeer je een boete én gevaarlijke verkeerssituaties bij plotseling slecht zicht.

Dus ook vandaag heb ik een super dag gehad en ben ik met een bos bloemen via mijn “zussie” en haar gezin naar huis gereden. Blij en uitgerust……

Bloemen, witte rozen met gras ertussen ….afgelopen zondag was het vaderdag…mijn vader hield van bloemen met een twist….aangezien de rest van de bloemen, tegenviel werden het witte rozen.

Vaderdag…t blijft een dag waarop ik je meer mis dan ik kan zeggen in woorden…echter denk ik nog vaak terug aan al die avonden dat mam bij het Concertgebouw in Hengelo werkte en wij de Peter Alexandershow keken…..de muziek die je zo lief had…deze is voor jou 💕.

Peter Alexander – Operettenmelodien (1964) (youtube.com)

Share Button

Punt of komma…

Vanmorgen realiseerde ik me dat ik zelden komma´s zit. Nee niet in zinnen maar op het pad van het leven.

Als ik terugkijk op mijn vertrek uit Twente en alle keren dat ik mijn koffers pakte om me ergens anders te settelen, zit er geen komma in maar een punt. Een punt, simpel een rondje beetje vetgedrukt als jet het op papier ziet. Punten hebben zelden een tekening zo ook heeft mijn punt geen tekening, maar wel dezelfde betekenis als een ´deur dicht doen´ een deur die zelden meer geopend wordt, of pas na geruime tijd. Dan volgt er een punt komma, een opening in mijn hart en hoofd, of het dan weer een komma wordt? Dat weet ik zelf soms pas na een verloop van tijd.

De tijd kristalliseert dat uit, vreemd dat dit me nog niet eerder is opgevallen. Dat tijd wonden heelt weet ik al heel lang, misschien is helen niet het juiste woord, maar de scherpe randen gaan eraf en pleisters vergaan op dat smalle stukje na wat herinnert aan dat ene moment.

Na 35 jaar Lelystad heb ik een deur gesloten en ben verhuisd naar Putten. Natuurlijk ben ik wel in Lelystad omdat simpelweg mijn zelfgekozen familie er woont 😊, de zus die ik nooit had en waar ik best blij mee ben. Het delen, elkaar steunen zijn belangrijk voor me.

Gister gebeurde er iets waar ik verder niet op in ga omdat het buiten me staat, echter de persoon die ik graag mag en met wie ik fijne goede gesprekken heb met dito avonden, had slecht nieuws gehad. Met deze persoon heb ik een bijzondere vriendschap. Toch is er na dat ene whatsapp bericht in mij iets veranderd, als er verdriet is , je alleen bent en op een vriendelijk gebaar, immers vrienden steunen elkaar, heel duidelijk een zin begint met ”Nee…”dan raak je mijn hart op een manier die je misschien niet hebt gewild. Echter zoals mijn vader ooit zei : “gedane zaken keren niet om”. Waar ik zo vaak een komma zette want…het is zo fijn en leuk die avonden…realiseer ik me nu dat ik een punt zet.

Waarom? Je mag op mij hart dansen maar als je mijn ziel raakt….dan kan ik niet anders dan een punt zetten.

Vannacht heb ik de punt gezet in mijn droom, er ligt een weg voor me, heel duidelijk een pad wat mijn pad is en van niemand anders….Gek dat sommige dingen zo duidelijk zijn.

Alles heeft een reden, mijn reden `ik kies wederom voor mezelf, mijn eigen geluk en mijn eigen pad.

Zacht trek ik de deur dicht in mijn hart…soms is het beter zo.

Liefs E.

Share Button

Aftellen….

Nog tot 17 mei a.s. werk ik in Lelystad in het kantoor met het meest fantastische uitzicht ever. Een kantoor wat ´s winters koud is, zomers zo warm dat je bijna in een bikini zou kunnen werken 😉 en met storm beweegt het kantoor met de wind mee. Zeeziek ja t zou zomaar kunnen gebeuren.

Naast dit aftellen is het ook een soort van afscheid van de stad waar ik 35 jaar lief en leed heb gedeeld. Waar geluk en verdriet naast elkaar stonden. Waar gebonden en vrijheid mijn grootste zorg was naast zorgen om en voor zorg.

Een echt afscheid is het niet want mijn zelf gekozen familie woont er, de leukste man die ik ken woont er 🙂 en sommige vrienden blijven vrienden om mee uit eten te gaan :-). Dus zal ik er echt wel meer dan eens zijn.

En toch voelt het of ik de laatste koffer heb ingepakt en opgeborgen. Het is goed zo…weggaan op alle vlakken. Al een tijd geleden heb ik besloten dat niemand mijn leven gaat regisseren, dat kan ik zelf. Dus ook in de baan. Tot vrijdag 17 mei ben ik nog werkzaam in Lelystad, dan een korte vakantie en op naar een baan in Amersfoort.

Een van de geluksmomentjes is wel dat ik vier dagen ga werken en de vrijdag vrij ben. Een cadeau aan mezelf, omdat na 45 jaar full time werken het tijd wordt voor een stukje me-time. Waar anderen kinderen en zorgverlof kregen heb ik al die uren opgevangen bij elke werkgever.

Nu wil ik graag in t voorjaar en in September, mijn verjaardag vier ik zelf wel met een kadootje en een etentje ergens in een mooi land, zolang ik er maar met de auto kan komen :-).

Dus nog even en mijn eerste vakantie komt eraan, wederom Frankrijk, beginnen in mijn favoriete overnachting Ibis hotel in Reims en van daar uit richting Lyon want die stad wil ik graag bekijken. Wellicht nog een overnachting in Nuits St. Georges in de buurt van Beaune.

Gelukkig ben ik nog een paar dagen vrij voor ik vertrek dus kan ik even mijn hoofd resetten en leegmaken.

Dus weet je nog een goed boek, dan hoor ik het graag :-).

Liefs E.

Share Button

De Tandarts…..

webfind

Met de verhuizing naar Putten op de Veluwe kwam er ook een eind aan de relatie die ik al 35 jaar had met de tandarts in Lelystad.

Ik zie me nog binnenkomen destijds zat ze in een praktijk aan de Rode Klif in Lelystad. Wat was ik bang, een andere tandarts en tja na veel zoeken had ik er een gevonden die wel nieuwe patiënten aannam destijds. Zo lang bij een tandarts, je realiseert je dit pas als je er weg gaat.

Had ik al eerder weggewild, jazeker, ergens een paar jaar geleden belandde ik door pijn aan een kies bij een weekendtandarts. Hij zei dat ik als je mijn gebit nog mooi wilde krijgen, je er het een en ander aan moest doen. Helaas was mijn tandarts het er niet zo mee eens. Waarom niet ? geen idee en ik was zo uit het lood dat het me eigenlijk niet zo veel meer kon schelen. Toen was ik het vechten in alles zo moe, zo ontzettend moet van zorgen voor zorg voor anderen dat zorgen voor mezelf een soort van ondergeschoven iets werd. De laatste controle was vorig jaar ik wist dat er een gaatje of 2 zaten, ik ging er weg met alles is goed. Wel schrok ze dat ik ging verhuizen…..dat viel me op die dag.

Ik had een paar mailtjes gedaan naar tandartsen in Putten en eigenlijk kreeg ik al snel een mail terug van https://www.tandartsputten.nl/ dat ik welkom was in de praktijk.

Met kerst vorig jaar brak er een kies, dus afspraak gemaakt. Met 15 minuten stond ik buiten een beetje trillend op mijn benen. Aardige tandarts, gaf een goed beeld wat ik al verwachtte is dat er zoveel aan de hand was dat er actie genomen moest worden. Uitleg bij de foto’s gehad, erg verhelderend. De foto’s zijn gemaakt bij de kaakchirurg, had hij me moeten wijzen op de aanwezige ontstekingen of de oude tandarts?. Er zitten bij de voortanden ontstekingen tussen de oude wortelkanaalbehandelingen en de apextie’s die jaren terug waren gedaan. Dus een afspraak van 1 uur voor het opzetten van een behandelplan. Het was wel veel, gaatjes die niet aansloten bij tanden, 2 wortelkanaalbehandelingen en ja omdat de oude kanalen gevuld waren destijds met zoveel cement en er al apextie’s waren gedaan op de vier voortanden zouden deze eruit moeten om het weer knap te krijgen, een andere optie was er even niet. Zucht, was mijn vermoeden al die jaren terecht. Waarbij ik gelijk de kanttekening maak, kan dit zoveel energie kosten ,,,, ja dus want ontstekingen ondermijnen je gestel enorm. Zou die hoofdpijn die ik links heb dan ook verdwijnen? dat ga ik afwachten.

Inmiddels ben ik 2 wortelkanaalbehandelingen en 1 hoektand hersteld verder, waarbij de verdoving 100% meeviel en ik meer last had van de naweeën van de verdoving. De eerste kanaalbehandeling heb ik doorgezet, ben de volgende dag gaan werken, echter als je de dag doorkomt met een “zweverig gevoel” en als de wereld een soort van film voelt, je naar huis rijdt met de auto en denkt…wat de piep, ik ben gekker met anderen dan mezelf…ik voelde me echt niet goed. Thuisgekomen 2 x paracetamol 500mg genomen en geslapen tot 07:00 uur op zaterdagmorgen dat zegt genoeg. Dus vandaag de 2e wortelkanaalbehandeling, verdoving erin en gaan, ruim 1 1/2 uur later stond ik met een volgende afspraak buiten. Een beetje wiebelig maar niet zo naar als de eerste keer, thuis wat gedronken en gelijk plat om alles even weer recht te krijgen. Ik voelde de verdoving wegtrekken. Had ik toch 2 uur geslapen, zoveel deed het wel de verdoving x de spanning, het trekt mijn energie compleet leeg.

Inmiddels is het rond 20:00 en voel ik me met 2 paracetamolletjes redelijk. Ik ben blij dat ik morgen een snipperdag heb genomen. Nu zijn die voor leuke dingen maar als het voor mij zo beter voelt, dan is het goed.

Op naar de volgende date…..om het mooier en knapper te maken moet je lijden, zowel in pijn als ook financieel 😉 want de zorg verzekering vergoed niet alles.

De tandarts, het zijn net bouwvakkers, ze boren, klopboren, maken schoon en bouwen weer op.

Twijfel je aan je tandarts vraag een second opinion bij de verzekering, ben niet zoals ik, ga voor je eigen welbevinden en volg je gevoel en hart, deze weten de weg.

LIefs E.

Share Button

Vandaag is gisteren en gisteren was vandaag…

werbfind

Vandaag, in de auto terug naar huis werd ik even heel stil. Ik hoorde even geen muziek noch zag ik de omgeving behalve het wegdek en de auto´s die ook deelnamen aan het verkeer.

Vandaag kwam het gesprek over ziektes en ziektebeelden. Ik kon me heel helder voor de geest halen dat ene moment in het ziekenhuis, jaren terug toen mijn vader met een ernstige longontsteking in het ziekenhuis lag. Ik stond naast een co-assistent en vroeg hem: “Hoe gaat het nu werkelijk met mijn vader”,, de beste man opende het dossier en daar stond het woord kanker als eerste woord naast longontsteking en de bloedwaardes die zoals ik toen zag niet goed waren…helemaal niet goed. Hij schrok van mijn vraag ..deed het scherm op zwart en zei: “dat mag ik u niet vertellen..” iets met privacy en een arts die dat alleen mocht vertellen…vandaar is nog steeds alles een beetje zwart en wazig…wel weet ik dat er een gesprek volgde met de longarts en de uroloog. De uroloog begreep me beter en maakte een afspraak op een van mijn vrije middagen. Toen heb ik alle uitleg gehad…En vandaag stond ik even in de kamer in het ziekenhuis waar mijn vader toen lag met een hoofd vol watten en beelden zo helder als een film die wordt afgedraaid op groot beeld… bizar…

Het was een open gesprek met collega’s en de zin “wat mag een organisatie of arts delen met derden”…die me terugwierpen in jaren terug. Klap ging een laatje in mijn hoofd en na een paar laatjes was ik in staat om mijn emoties redelijk te verbergen.

Vandaag bevond ik me korte tijd in gisteren voor mijn gevoel. Ik kon voor het eerst praten over die dag zonder tranen…zouden mijn collega’s wel aan mijn stem kunnen horen wat mijn gevoel hierbij was…..ik hoorde mezelf redelijk helder met een wat omfloerste stem. Zo een stem alsof je lang hebt staan zingen…bizar, praten over die dag zonder dikke tranen…en toch ook bijzonder.

MIjn vader hij blijft speciaal…zeker als er een kippenvel moment is, waar ik me ook bevind, dan weet ik dat hij bij me is. Bijgeloof prima, ik voel me er fijn bij.

Gister was vandaag en vandaag was even gisteren, dichterbij dan ooit en verder weg dan ever. Geen tranen wel emoties en ja missen doe ik hem nog steeds als ik een pannenkoek eet of in zijn favoriete eethuis in Ermelo een lunch nuttig,

Als gisteren en vandaag samenvoegen is er morgen een nieuwe dag….

Dag pap, je was even zo dichtbij …ook al ben je er al bijna 6 jaar niet meer

Deze is voor jou pap…de muziek waar je zo van hield …en wat je ik zo graag had horen zingen als jonge jongen met een stem van goud, dat mensen afstapten van hun fiets om te luisteren…….in de gang tussen de woningen van jullie en de buren destijds…..

dag pap vandaag was je gewoon even heel dichtbij in alles….

https://www.youtube.com/watch?v=O-RFKSdEKvU

Share Button

2023 wat een jaar….

webfind

2023…ik heb er lang over gedacht, wel een blog, geen blog en toch kriebelt het. Want 2023 was een meer dan raar jaar. Voor mij in ieder geval, wellicht wel voor meerderen.

Januari was een maand waarin mijn beste vriendin ever E. 💕afscheid nam van het leven, ik kon niet naar het afscheid en de crematie. Maar lieve E. je zit in mijn hart en mens wat kan ik onze gesprekken hemelsbreed missen. Dat je maar met veel liefde neerkijkt op een ieder die je lief is en/of is geweest. Na haar kaart volgende er nog 7 enveloppes met brede en smalle rouwranden in de eerste 2 maanden van het jaar. De post app en de brievenbus werden even mindere vrienden. Nee niet alle crematies of condoleance avonden bezocht. Na het overlijden van mijn ouders heb ik daar echt een lijn in getrokken om mezelf mijn geest en mijn hart te beschermen.

Op mijn werk was het al niet beter, dus cv op Indeed en ik deed het weer, een leuke baan vinden dit keer in de reiswereld als medewerkster sales en servicedesk voor de Duitstalige klanten. En wow wat een verademing om niet gepest te worden, hoe anders kan een bedrijf en de leiding zijn. Zo blij mijn hart klopte weer en ik vond rust.

Leuke avonden en gezellige gesprekken met de buurman bij de open haard of heerlijk bij hem in de tuin. Genieten in hoofdletters, hij heeft een speciaal plekje in mijn hart.

En toen gebeurde het meest niet verwachtte in mijn leven. Ik woonde heerlijk in een leuk appartementen complex met fijne buren. Nadat er appartementen werden verkocht en daarna verhuurd, veranderde de sfeer dusdanig dat mijn lichaam dag en nacht aan stond. Iets wat men al snel door had op het werk. Inmiddels had ik een beslissing genomen, ik zou gaan verkopen en huren. Makelaars over de vloer en via een makelaar kon ik gaan huren. Een belletje was voldoende, nog diezelfde avond schreef ik me in en een dag voor mijn vakantie in Augustus ging ik 2 appartementen bekijken. Het ene appartement was zo fijn dat ik bij de mail gelijk gereageerd heb. Een dag later had ik het appartement en kon de makelaar alles in gang zetten voor de verkoop.

Een top vakantie mooie steden, veel gezien, leuke en fijne gesprekken, waar taalbarrières hun weg vonden in ogen en zielen. Het uit eten bij het restaurant Le Tazon in het Novohotel in Le Subdray, waar de keuken fabeltastisch was, een aanrader gewoon.

Mijn appartement verkocht, een fijn appartement terug in een rustige woonomgeving, heerlijk een 55+ complex. Soms zitten er voordelen aan het ouder worden ;-). Wonen op de Veluwe ik had het niet bedacht. Maar drukte kun je opzoeken, de stilte is lastiger te vinden.

Na de verkoop heb ik Mr Noir mijn auto ingeruild voor Mr Bordeaux, you name it and it to you. Heerlijk hoge instap, veel snufjes en niet meer hoeven krabben Nissan en de verkoper in Lelystad , doen het goed, en oh ja, stuurverwarming waar mijn handen blij van worden.

Een weekend weg met vrienden en hun dochters en honden in een leuk huisje vlak bij de Duitse grens was heerlijk. Veel winkels gezien, gegeten en oh zo jammer dat dan een weekend eindigt met een maag die enorm van slag is. Zo van slag dat ik maandag en dinsdag heb moeten af melden op het werk :-(.

Maar nu, nog een week te gaan en heb ik voor het eerst in mijn werkbare leven, vrij vanaf 22 december tot 2 januari 2024. Het klinkt als vakantie en misschien moet ik het er even van nemen de dagen na kerst en voor oudejaarsdag. Dus twijfel ik aan, Berlijn, Lille of Antwerpen. Ha ja het ligt ook allemaal dicht bij elkaar zo he :-).

Voor nu Prettige kerstdagen en op naar 2024

** ik verwacht geen witte kerst maar dromen mag **

Share Button

Shop till you drop…

Winkelen, ik hou er niet van en toch is het wel leuk heb ik ontdekt. Grappig, in Den Bosch zit een fijne grote maten mode winkel https://www.raffinatowebshop.nl/ waar de beide dames die er werken (volgens mij is de zaak van hen) heerlijk eerlijk zijn. De winkel is gevestigd aan Achter het Stadhuis 32 te Den Bosch dus. Ga niet on-line maar bezoek de winkel, ik was aangenaam verrast door de mooie blouses, vesten en de fijn zittende broeken. Heerlijk zo een warm bad, waar je geholpen wordt op een hele fijne manier.

Voor schoenen en laarzen bezocht ik in dezelfde stad https://www.assem.nl een super winkel met schoenen en laarzen net even anders. Ik zag waanzinnige laarzen het prijskaartje en zette ze voorzichtig terug, boven budget uch mijn budget, er stonden meer laarzen dus 2 paar gepast. De een te wijd om de kuiten en het andere lichtbruine paar mooi aansluitend en zaten prima. Inpakken dus maar. Ook weer super geholpen door een fijne verkoopster.

Vandaag ging ik voor een nieuwe jas. Ik had in Putten bij Klein mode een paar jassen gezien, echter ik wilde wat vragen. Rondkijkend was een styliste met de etalage bezig, drie andere dames waren aan het kletsen. Nogmaals hun kant op gekeken….helaas als klant en koper, ook niet geheel onbelangrijk werd ik niet opgemerkt. Ik ben dus de winkel uitgelopen, jammer want ik besteed graag mijn geld lokaal. Echter dit modehuis heeft schijnbaar geen klanten nodig. Immers als een inktvis op iemand af vliegen of negeren, er zit lijkt mij nog iets tussen. Het was wel mijn laatste bezoek aan deze winkel.

Doorgelopen naar de volgende winkel https://modestal.nl waar ik een super vriendelijke verkoopster trof die met me mee dacht en uiteindelijk wel een hele mooie jas van Creenstone aan, die echter trok bij de schouders en iets op de rug. Voor dat geld moest ik wel even nadenken, immers een merk met die prijs dan moet het eigenlijk top zitten.

Dus auto gepakt en doorgereden even Putten uit naar de Country Lyfestyle winkel, https://www.countrylifestyle.nl ander concept, met wel prachtige jassen van oa. Dubarry en Barbour. Hier helpen ze wel, en geven ze advies, raden aan en leggen uit. Ik heb er een fantastische jas gekocht die goed tegen regen en wind kan :-). Verder hebben ze een fijne meubel en accessoire afdeling. Oh ja en ik zag er een kapstok, waar ik even over moet denken, maar zo leuk beetje Frans ook wel. Dus eigenlijk zou deze prima bij me passen. Ook in mijn nieuwe stulpje wel :-).

De nieuwe lippenstift is niet gelukt maar het winkelen zette me wel aan het denken. Hoe hou je een zaak gezond? Door alle klanten te begroeten, een hallo, goedemorgen of goedemiddag, of de opmerking als ik iets voor u kan betekenen geeft u het even aan? is niet verkeerd om mee te starten. De verkoopsters bij Klein mode wil ik graag meegeven “don’t judge a book by the cover” .

Al met al een leuke dag 🙂

Share Button

Dag Lelystad…

35 Jaar geleden nam ik de stap na een verbroken relatie om van Amsterdam naar Lelystad te verhuizen. Destijds was er leegstand en kon je kiezen waar je wilde wonen. Zo belandde ik destijds in een wijk, een beneden woning met voor en achtertuin…en dat tuinieren was een ramp. De straat ach, ik had wel fijne buren naast een x aantal wat mindere buren. Ik vond er weer rust en relaxte momenten in mijn leven. Na 5 jaar gebeurde er iets in mijn leven met een impact, die ik niet voorzien had. Mijn ouders besloten toen naar Lelystad te verhuizen. Samen betrokken we een meer dan fijn huis, waar zij beneden woonden en ik een fijne ruimte boven had. Veel deden we samen, 23 jaar lief en leed, veel fijne vakantie en heel veel zorgen om zorg, zorgen voor zorg en tranen met alle emoties van dien.

Na het overlijden van mijn ouders in 2017, kwam alles in een stroomversnelling. Ik wilde graag huren, de makelaar vond het geen optie. Dus kocht ik met zijn hulp een fijn appartement in een groene wijk. Zes jaar heb ik er genoten van alles, de buurt, de buren en de BBQ die regelmatig werden georganiseerd. Toch was er iets wat knaagde, de raambekleding die maar niet wilde lukken voor de schuifpui was er een van. Op enig moment had ik een gekke droom. Een groot water, verdwalen in een bootje en eindigen bij een open plek met veel ruimte. Het zette me aan het denken, de behangrol over de deur en een bak kleurpotloden deden de rest. Dat dit ook een naam heeft dit kleuren kwam ik kortgeleden pas achter op LinkedIn, het heet” bilateraal tekenen” https://www.youtube.com/watch?v=arrVc8Jpg8A

Het kristalliseerde mooi uit, ik pakte de rol in, legde hem weg, de tekening nogmaals bekijkend, wist ik dat verkopen het enige goede kon zijn wat moest doen. Wat en hoe en waarnaar toe? dat waren dingen om over te denken. Het begon met het uitnodigen van makelaars. De eerste twee aardig, maar helaas de een had geen huurhuizen en de ander wilde wel veel maar helaas wilde een investeerder in nieuwe appartementen in Lelystad niet meegaan in het verhaal. Dus wat nu, zoeken op het www, een woongroep? ik deed een mailtje met in mijn achterhoofd “pas ik wel bij zoiets”. Ik belandde op de site huren bij Makelaardij van der Linden https://www.vanderlinden.nl/woning-huren/. De volgende stap was de makelaar uitnodigen, helaas werkte de makelaar van 6 jaar terug er niet meer, echter dit keer was het een dame met een mooie achternaam die kwam. Grappig om te ontdekken dat er mensen zijn zoals ik zelf met open vizier en houding. Het werd een gesprek met een lach en traan en ze ging gelijk bellen voor een huurwoning. Ik kon kiezen tussen t Harde en Putten. Beide gemeenschappen zijn nogal kerks, waarbij t Harde een wel heel gesloten kern heeft. Dus Putten dan, even later ontving ik een mail voor een bezichtiging. Twee appartementen een aan de weg kant en een aan de achterkant. De keuze was snel gemaakt. De verkoop van mijn appartement kwam in een stroomversnelling. Ik kon huren per 1 oktober en de overdracht van het appartement zou 26 oktober zijn.

Met hulp van vrienden verhuisd, alle dozen zijn gestapeld, er is een deel ingericht en ik slaap er heerlijk in Putten.

De overdracht is geweest, ik ervaar een rust die ik lang niet heb gehad. Rust die je nodig hebt om te kunnen presteren en te accelereren.

Op zondag wakker worden van klokgelui van de naastgelegen kerk, het horen en me omdraaien en nog even wegdromen.

Rust is het enige wat je moet hebben, de drukte is om de hoek. En Putten /Lelystad is niet zo ver ook niet vice versa :-).

Mijn grootste dank gaat uit naar Makelaardij van der Linden, mijn lieve vrienden die er gewoon waren om te helpen, zodat ik dit keer niet alleen voor stond.

LIefs E.

Share Button

Marokko…..

webfind

Iedereen weet wel dat ik altijd naar Frankrijk op vakantie ga met veel liefde. Toch heb ik zo een lijst met wensen en steden waar ik wel naar toe wil. Een van die landen is zoals heel veel mensen Amerika en dan met name New York. Nee niet een georganiseerde reis, nee zo een dat je alleen gaat en NY verkent op jouw manier, zoals ik steden in Frankrijk ook verken, de winkelstraten en dan de straten erachter “waar het leven zich afspeelt” waar de meest fantastische restaurantjes zitten. Zo staat ook eigenlijk Marrakesh ook op mijn lijstje. Een van de steden in een deel van de wereld waarvan ik denk gaan of niet. Het lijkt mij de stad van geuren en emoties die zoveel anders zijn zoals wij hier leven. De kleuren van Marrakesh spreken me aan. Net als de keuken en de mensen.

En nu…gister na een fijne buurt BBQ zette ik de tv aan, na alle wijn en lekker eten kwam het nieuws binnen, Marokko was getroffen door een aardbeving. De beelden ik werd er stil van heel stil, mooie gebouwen, de mensen op de straten en dan ook het immense verdriet van mensen die dierbaren hebben verloren. Stil kijk ik de beelden en besluit te gaan slapen. Vanmorgen, de zondag is voor ontbijt op bed ja ook als je alleen bent kun je het fijn maken voor jezelf- is er een programma over Marokko. Deskundigen, burgemeesters en presentatoren bespreken Marokko, de man met de meeste impact op mij is de meneer van een stichting die kunnen helpen als het land erom vraagt, want zo zijn de afspraken gemaakt. Beelden van lokale bevolking die zoeken naar familieleden, biddende mensen in de open lucht, het raakt me.

Net log ik in op de laptop en lees de volgende blog: https://embracemarrakech.org/ ik vraag aan mijn neef of bij de familie van zijn vrouw alles goed is. Als antwoord krijg ik, ja maar we hebben wel de Embrace Marokko opgezet met een aantal vrienden. Op dat moment besluit ik te gaan bloggen, want naast alle grote organisaties is dit een privé initiatief en ik kan niet anders dan dit steunen op welke wijze dan ook. Mijn neef verteld dat er al vrachtwagens met hulpgoederen uit België vertrekken naar de getroffen gebieden.

Dus mocht je wat over hebben en nee er is geen minimum bedrag en ook geen maximum bedrag ingesteld, alle beetjes helpen, je zakgeld, je flessen geld of gewoon die euro die je kunt missen. Vroeger zeiden de mensen als iedereen iets geeft, dan geven kleine beetjes heel veel, en in die tijd hadden mensen het echt ook niet breed. Maar hoe fijn zou het zijn dat we met zijn allen de mensen in het deel wat getroffen is echt kunnen helpen zodat juist zij geholpen worden met wart nodig is , naast de verwerking van het missen van dierbaren en geliefden.

Dus geef en heb lief….vandaag is het hun nachtmerrie en morgen kan het zo maar de jouwe zijn……

Liefs E.

** en ja ook gedoneerd omdat sharing, caring is voor een ander **

Share Button