In maart moest ik naar de dermatoloog, hij keek, maakte foto’s en nam een biopt. De uitslag was 2 weken later en het is huidkanker, een basaal carcinoom – een bcc- die sprieterig groeit. Tuurlijk is het schrikken, echter ik had het wel verwacht want een wondje dat niet geneest en daaronder een kratertje. Over een half jaar is er dan ook een controle in Amersfoort bij de https://www.ceulenklinieken.nl/
Daarna ben ik doorverwezen naar de Moshkliniek. Dus werd ik gebeld door hen….voor de intake, de operatie en het verwijderen van hechtingen.
Dus is de afspraak voor de intake morgen 20 april, die doe ik effe ahum voor zover je over even kunt praten. Op tijd weg, geen idee of er files staan maar ik wil er op tijd zijn. Daarna gewoon werken want je kunt niet steeds verlof opnemen voor zoiets, de intake is tussen 15 en 30 minuten, echter als het net zo uitloopt als bij de tandarts ben ik tegen de avond wel af vermoed ik zomaar.
Vandaag vroegen meerdere mensen aan me “hoe ik me voelde” alleen tegen mijn beste vriendin was ik duidelijk…als of je naast het leven staat, een ander gevoel kan ik er niet aan geven.
De jaren in de zorg voor mijn ouders was ik er die alle afspraken / intakes / behandelingen / veranderingen in medicatie enz begeleide…en nu, nu sta ik alleen met een x aantal lieve mensen aan de zijlijn die er echt wel voor me zijn. Maar de rest doe ik alleen.
De meest bijzondere ontdekking van de laatste jaren is wel dat mijn angsten / nervositeit minder zijn nu mijn ouders zijn overleden. Natuurlijk is er een stukje angst, vooral die van de verdoving en de rest loopt wel los.
Morgen de intake…huidkanker het is de naam die het anders maakt…
Morgen weet ik meer hoop ik…..
Liefs E.