Oudejaarsavond….

Na een dag werken en om 16 uur naar huis had ik met geïnstalleerd op de bank, tv aan, laptop open op mijn favoriete sites waa.r vrienden van over de hele wereld elkaar ontmoeten, vergezeld van cola en een schaal met hapjes als olijven en jambon ‘d ardenne, ging mijn telefoon rond een uur of zes.

Mijn beste vriendin, partner in crime als het om leuke acties en gezellige dingen doen (waarbij gezellig een understatement is ) die geland was bij goede vrienden ergens buitenaf op de veluwe. De foon stond op speaker en men vond dat ik niet alleen hoefde te zitten op deze dag. Eigenlijk overdonderde het me behoorlijk,, nog net kon ik zeggen “ja ik kom”…langzaam gleden tranen over mijn wangen, zomaar out of the bleu. Ik voelde me goed, niet alleen noch eenzaam. Het waren tranen die anders waren, die goed waren, die ook weer een nieuw tijdperk in luiden. In de spiegel zag ik mezelf en ik geloof dat ik er zelden zo goed uit heb gezien.

Ik die nooit ergens heen ging op die avond sinds 1980, stapte in gister in de auto, zingend met alle leuke liedjes. Gelukkig is het redelijk rustig op de weg en kon ik fijn doorrijden. Het laatste stuk donker beetje links, rechts..kronkelend…joh echt blij met de routeplanner :-).

Dan ben ik gearriveerd, ik word hartelijk ontvangen, door de lieve mensen een de hond :-). Gezelligheid overvalt me al pratend schiet nog eens vol tranen wellen op…had ik ooit kunnen bedenken dat ik zulke spontane acties zou doen…ik niet maar doe ze vanuit mijn hart.

Spontaniteit en leuke gesprekken…een uitdagend spelletje spelen waarin veren en wat je ermee kunt doen een andere dimensie kregen.

Veren, die zelfs voor de hond een uitdaging werden 🙂 zo leuk om te zien om mee te maken om toeschouwer te zijn.

De avond vloog om en vlak voor 00.00 uur stonden we samen met een glas Moët te toasten op een 2019, met veel vriendschap en warmte en leuke dingen.

Lieve schatten….soms maken mensen het verschil, jullie maakten mijn oudejaarsavond bijzonder….de knallen buiten deden me denken aan een andere tijd…

Veertjes als ze voorbij komen hoe dan ook…zijn er mensen bij je die je mist. Ze waren er..kort heel kort…

2019 is voor mij fantastisch begonnen met bakken energie…kom maar door..de agenda vult zich met leuke feestjes..ik ben er klaar voor …:-)

Groeien in een leven…het gaat niet vanzelf, je moet er zelf wel iets voor doen….als je het doet….We still grow is een mooi voorbeeld 🙂

Share Button

Kerstavond….

Vandaag denk ik onbewust of toch heel bewust terug naar mijn jeugd. Ergens toen ik een jaar of acht was denk ik.

Kerstavond voor velen een bijzondere avond, voor mij nu iets van gewoon een vrije dag en toch gaan mijn hersens spinnen en draait mijn hoofd plaatjes uit lang vervlogen tijden met mensen waarvan een deel al lang niet meer op deze aarde is. Plaatjes die ik liefheb omdat ze bijzonder zijn, plaatjes uit een onbezorgde jeugd.

Kerstavond lopend naar Oma en Opa via de stad, ja Hengelo was in die tijd een stad voor me, fantastische verlicht, de mooie straatverlichting de warenhuizen “Bisschoff” en “van Wezel” de speelgoedwinkel met het handje dat door de warmte (wist ik toen echt niet) een trein liet rijden in de etalage. Uren konden we er naar kijken. Er waren geen rolluiken en alle winkels waren gezellig met hun unieke etalages en versieringen. Het allermooiste was wel de Lambertuskerk, stil naar binnen om in verwondering van zijn grootsheid, de meest mooie kerststal te bewonderen. Of de kerststal er nog is? Met de kerst ben ik niet in Hengelo, niet meer… Kerken, ik hou van ze, net als mijn moeder, zij hield ook van kerken en de achter- of naastliggende kerkhoven.

De geborgenheid van de Lambertus kerk, de imposante kerk midden in de stad, rond die kerstdagen in mijn jeugd, ondanks dat wij niet gelovig zijn, kan ik zelfs nu nog oproepen. Het voelde toen als een simpele warme deken. De imposante kerk midden in de stad. Dit heb ik in vele kerken mogen ervaren al dan niet met een leuk of fijn en zelfs hele bijzondere gesprekken met mensen in diverse rollen.

Daarna liepen we verder langs mooie huizen met grote kerstbomen de tuinen waren niet zo verlicht als nu. Gewoon kerst vierde je binnen in huis met je famielie.

Bij Oma en Opa aten we biefstuk met champignons en witbrood en de jus die Oma maakte…nooit heb ik het meer zo lekker gehad. Ja alles zal te maken hebben met de sfeer, de mensen en het familiegevoel van toen. Als het dan ook nog eens zacht sneeuwde was het een soort van feeërieke avond. We keken een avond vullend programma op tv en ‘t was goed.

Jaren later, besefte ik tijdens een kerkdienst op kerstavond, dat het bijzonder is om in een kerk te zitten. De veiligheid van de kerk bied troost als je het nodig hebt.

Vandaag heb ik lang nagedacht over kerstavond. Alleen hier in mijn paleisje waar ik me happy en geborgen voel en toch de weemoed me inhaalt. Nee ik ga niet naar de kerstnachtmis…de laatste keer in een kerk waren er alleen maar tranen…en kerstavond is voor herinneringen aan toen…toen de wereld nog een podium was en wij toeschouwers van levens.

Inmiddels ben ik het leven en ben ik dankbaar dat naast de boosheid over wat was gebeurt er nu positieve dingen boven komen waar ik dankbaar voor ben ze te hebben mogen meemaken.

Familie is uniek, een saamhorigheid, de liefde en het erbij horen ook al voelt dat niet altijd zo….

Bijzondere gedachtes aan levens, bijzondere momenten die me dierbaar zijn…die me doen beseffen dat zij me zoveel mee hebben gegeven.

Ik wens iedereen waar dan ook ter wereld een fijne kerstavond, een goede kerstnachtdienst en vooral hele fijne kerstdagen met hen die je lief zijn.

For all my english followers,.. “I wish you all a good Christmas with those you love”

En voor alle lieve schatten in het hiernamaals…uit de life show van Helene Fischer 🙂 …

Share Button

Kerst 2018

Het is alweer een tijdje terug dat mijn collega me attendeerde op de mogelijkheid vrij te nemen rond de kerstdagen. Het valt dit jaar gunstig, het kost me maar 1 1/2 dag aan verlofuren en ben ik er eigenlijk niet aan toe? na 10 jaar geen vrij te hebben gehad tijdens en rond die dagen. Het kon immers nooit. Dus nu is het nog 1 week werken en dan ben ik vrij. Echt vrij, zo bizar als je je dat realiseert. Dat je weg kunt gaan, een vakantie, sneeuw, een stad of gewoon thuis met de kerstboom. 

Goede boeken liggen klaar, de eindejaarstijdschriften haal ik volgende week. Zelfs een fijne legpuzzel ligt klaar (had ik ze allemaal al niet weg gedaan ? ) . Diverse uitnodigingen voor de tweede kerstdag zijn gedropt in berichtjes op mijn telefoon. Mijn hart maakt fijne sprongetjes “vrij” werkelijk vrij zijn. In alle jaren ben ik mezelf vergeten en dit jaar merk ik wat “Vrij”zijn betekend.

Het is nog niet zo lang geleden dat mijn mam zei: “Ik wil niet meer, want anders gaat het niet goed met Erna en die moet door, haar leven begint nog”. Ik kan me mijn verdriet de tranen en de momenten die snel volgden herinneren. Maar wat ik nu vooral voel is de enorme vrijheid die mijn mam mij gegeven heeft.

Ik doe wat ik leuk vind naast mijn werk. Ik leef vanuit mijn hart. Ontdek de wereld opnieuw, nee dat is niet makkelijk. Geloof me als je jaren de Veluwe hebt gedaan omdat dat het enige was…is het wegen net van Nederland een puzzelplaatje ondanks MrTomTom de beste vriend van mam ;-).

Vrijheid is kiezen voor mijn leven…de manier van leven waar ik voor kies vanuit mijn hart…want dat klopt.

Steeds vaker merk ik dat ik mijn hart laat spreken….dus zo ook met de kerst.

Ik sta stil bij momenten, beleef en leef het leven en kies daarvoor bewust my lifestyle in een verband waarover ik niet verder op in ga daar men er anders een oordeel dan wel een veroordeling voor heeft.

Ik deel veel , maar sommige dingen……blijven in mijn hart.

webfind

Liefs Erna

Share Button

De telefoon….

Ik was ergens blijven slapen na een avond uit. Gezellig gegeten wijn erbij, dus slapen was het meest veilig ;-). Leuke gesprekken een avond die fijn en bijzonder was in alle opzichten. Knus ook wel, iemand die voor mij kookte en een glas drinken inschonk, bizar wat een woord verzorgen en zorgen voor ook een andere context heeft en dat ook ik daar van kan genieten.

Dus ergens na lange diepgaande gesprekken met behoorlijke psychologische diepgang, het bed opgezocht.  Dus met een goed gevoel in slaap vallen en diep slapen na een drukke week met de bijzondere film The Childrens act met Emma Thompson en hectiek op het werk.

Ergens ging er een buzzer van een telefoon, was het de mijne…geen idee wat er gebeurde met wel…van een diepe slaap naar “ik moet ..ik moet en ik moet…” in alles waren de registers van nog niet zo lang geleden opgetrokken…nee niet één maar veel meer registers. De telefoon werd opgenomen en er volgde een gesprek. Ik lag op mijn zij en probeerde met man en macht alle registers ook weer dicht te klappen. Ik merkte dat er tranen hoog zaten en schoof ze aan de kant, niet nu niet hier en merkte dat het rustig aan beter ging met me.

Op de vraag: “jij staat gelijk aan”….kon ik dan ook met rust antwoorden dat ik dat idd ben als ochtendmens, dus ook in de weekenden, soms draai ik me om maar meestal ga ik eruit en zorg dat mijn zaterdag een fijne dag wordt hier of daar en laat mijn auto en intuïtie de weg vinden op de snelwegen.

Nog een tijd surfen op het net, in mij was onrust in rust, rennen weg….weg naar de veiligheid van mij auto, mijn muziek mezelf hervinden …de rust weer ervaren.

De rit naar huis rommelig op de weg, veilig en wel de auto geparkeerd, gelukkig iedereen was al weg dus kon ik zonder een mens tegen te komen mijn appartement bereiken. Alles weg gezet, mezelf aangekeken en een douchte genomen, daarna boodschappen en bloemen halen en de stad door.

De boekwinkel, mijn tijdschriften halen en wel of geen boek…helaas klikte het niet…dus lekker naar huis…brrrr kouddd heel koud dus cv een tandje hoger en mijn bed opzoeken.

Daarna even gepoetst in huis, de handwas gedaan en even bellen met een lieve vriendin die het snapt als geen ander “partners in crime” zijn we op een manier die ons samen een energie geeft. He dat deed goed, uitgaan?  Nee, ik blijf thuis beetje niks beetje netflixen of een film.

Mijn registers zijn ingevouwen, rust in mijn hoofd en hart. Maar het drukte me wel even met de neus op de feiten dat elk onverwachte gebeurtenis, of het de ambulance is met gillende sirenes of een telefoon op een onmogelijk tijdstip genoeg los kan maken om me compleet in energie uit te vloeren. Dat rouw altijd onverwacht komt…het goed is maar ik het niet altijd wil of kan uitleggen op dat moment. Dat ik mijn tranen en verdriet ook niet met iedereen wil delen….

Ik…voel me vrij…en dat is groot goed. Blij met het appartement wat mijn safe heaven is.

Mag je het betreden dan heb je een plekje in mijn hart gewonnen.

 

Liefs Erna

Share Button

Adieu Francis Lai…

Fraincis Lai….wie ik ehhh als ik films noem als Billitis of Une Femme et une homme of Love Story weet iedereen wel een acteur te noemen…maar de man die de music onder de films zette en zo iets bijzonders werd ….bij weinigen bekend…of juist bij velen die de Franse films op waarde weten te schatten…

Meer over Francis Lai vind je hier >> https://www.francis-lai.com/

Tot van de week ik belandde op een plek ergens op het grote www en in gesprek raakte met iemand die net als mij, filmfan is en nee niet zomaar fan van films, van films met een diepere betekenis – velen noemen het de ingewikkelde films- waarbij je hersens naast kijken aangezet  worden tot nadenken, waar films, personages uitgediept worden…zo viel ook de film titel Les uns est les autres van Claude Lelouch en Francis Lai, Claude de regiseur die special is …en Francis special in muziek. Bizar dat je dan iets deelt een schijfje zwart ..bijzondere film en muziek, 3 gezinnen in totaal andere locaties in de wereld, Rusland, Amerika en Frankrijk,  met waanzinnige rollen voor een jonge Geraldine Chaplin (dochter van ja) en Robert Hossein ( idd dezelfde die Geoffrey speelde in Angelique) en de beroemde danser uit die tijd Jorge Donn (gelijkenis met Nurejev..hmmmm) ..

wipikedia zegt over Jorge Donn>>>

Hij vervoegt in 1963 het Ballet van de XXste Eeuw onder choreografie van Maurice Béjart en creëert de hoofdrollen in de balletvoorstellingen la Neuvième symphonie (1964), Roméo et Juliette (1966), la Messe pour le temps présent (1967), Nijinsky, clown de Dieu (1971), Notre Faust (1975) en Bolero (1979). Hij was hiermee ook de eerste man die de Bolero danste. Na het vertrek van Béjart naar Lausanne wordt hij artistiek directeur van het Ballet van de XXste Eeuw. Dat, en zijn eigen dansgroep Europe Ballet zijn geen succes, en hij reist Béjart achterna om als danser te werken voor het Béjart Ballet Lausanne.

Hij vertolkt ook de rollen van de dansers Boris Itovitch en Sergei Itovitch (gebaseerd op de danser Roedolf Noerejev) in de film Les Uns et les Autres uit 1981 geregisseerd door Claude Lelouch. In de film brengt hij de Bolero van Ravel ten uitvoer.

Bijzonder dat deze film zoveel impact heeft…ik kijk en luister graag naar deze film, die alle zintuigen in je aan het werk zet….

Met kerst kijk ik de film ” les uns et les autres” weer…en denk aan hoe mooi de hemel klinkt met muziek van Francis Lai….

Francis Lai…en Claude Lelouch..tekenden samen voor vele mooie momenten…waarbij het integrale concert in Parijs waarschijnlijk de meest unieke was in deze decennia. Helaas kon ik er niet bij zijn..gemiste kans? of komt er ooit nog een kans het bij te wonen…de film op groot doek tijdens een IFFR …ik teken ervoor en plan vrije dagen en een fijn plekje om te slapen :-).

Bronnen: wipikedia en you tube

Tekst …mijn vrije  interpretatie

 

Te mooi om niet over te schrijven, te leuk om gelijk te hebben…en toch fan zijn van de grote Rudolf Nureyev die vele rollen danste en in de documentaire I am a Dancer zijn verhaal deed. Furore had met Dame Margot Fonteyn.

Rollen in films: Valentino / Exposed en The king and I…

bron IMBD handboek voor filmfanatici 🙂

Schrijven het verbaasd en verwonderd me soms hoe makkelijk het is om even tijd voor jezelf te nemen…me time ..films maken het leven leuker…

 

Liefs Erna

Share Button

Kasteel de Vanenburg …

10 November, ik had hem al in de agenda op tafel en in de telefoon gezet, de Bosfair bij  https://www.vanenburg.nl/bos-fair-2018  

Zij organiseren vaker deze dagen al dan niet rond het kasteel met inderdaad ook even zo vaak fijne gerechten om te proeven wat er op de kaart aan gerechten staat.

Dus zaterdag om 6 uur wakker 😉 dus even naar buiten staan kijken …regen en de buienradar liet ook fikse regen zien. Dus lekker nog even naar bed om vervolgens pas om 9 uur wakker te worden. Regen…sputteren het mocht een naam hebben, het is herfst dus echt het komt goed. Een snel ontbijt en met de wandelschoenen voor de zekerheid mee, op weg naar Putten naar wat ik persoonlijk het meest mooie Kasteel vindt wat we rijk zijn.

Ik rij de laan op, draai de parkeerplaats op, die al best vol staat.  De lantaarns branden en het geheel ziet er warm en knus uit. Het is droog, er ruist een bries door en langs de bomen, een stil verhaal vertellend.  Ik loop en merk in mijn lichaam een storm aan emoties, was het zo kort geleden dat ik met papa dit Kasteel bezocht. Even sta ik stil, kijk en neem nog eens de omgeving op, ik ga genieten van alles, geen zorgen voor en om, ik en ik alleen.

Naar binnen gaan kost dit keer € 5, 00 euro te overzien. Er staan kraampjes met kleding, hebbedingen, prachtige hoeden en petten en sjaals van Fraas, de meest mooie kleuren staan op mijn netvlies en nee ik kan echt vandaag niet kiezen. iets met zoveel emoties die binnen komen. Dan volgt een fijn gesprek bij een stand met een lieve dame van https://www.kokenenkeuken.com/  mijn dag was net begonnen en nog geen zin om iets te kopen en er mee te lopen.  Ik ben nog steeds verliefd op het tafelkleed 🙂 zo mooi de kleur alleen al…

Dan volgen er prachtige koetshuizen met even zo mooie schilderingen op de plafonds. Bijzonder ook wel want ik ga voor mooie kastelen naar Frankrijk terwijl dit pareltje van louter mooie dingen dus praktisch om de hoek ligt.

Kasteel de Vanenburg

De prachtige plafonds, de uitstraling van de kroonluchters, het kleine prieel in het parkje bijzonder mooi en dan sta ik op de plek waar ik 2 jaar geleden mijn vader gewoon gelukkig zag zijn aan een tafeltje kijkend naar spelende kinderen, op zijn gezicht de emoties en het verlangen naar zijn kleinkind en het gemis daarvan, vervolgens mooie verhalen uit verleden en heden van toen die dag…flitsend door mijn hoofd, ik haal adem en verzand in een fijn gesprek bij een meneer die kunst maakt (helaas geen naam) maar een bijzonder gesprek over zorgen voor en bijzondere momenten die het leven waardevol maken. Over de (ik verwacht die) strenge winter en elfstedentocht en de weissenzee…bizar dat dezelfde avond deze woorden weer mijn pad kruisen op een geheel andere plek en tijd.

Dan besluit ik binnen aan te schuiven bij de Butler die een uitleg gaf over de Etiquette en hoe het nu eigenlijk hoort. Bijzondere uitleg over hoe pak je een visitekaartje aan en wat zeg je wel en niet en hoe ga je om met mensen uit andere kringen zoals leden van het Koninklijk huis. Prachtige vragen van jong en oud beantwoord deze meneer van de enige butler school van Nederland zonder moeite. Ja het zal zijn job zijn maar als spreker op welk forum dan ook zou ik deze meneer uitnodigen want als iemand met passie spreekt en liefde voor een bijzonder vak is hij het wel. Samen met Carina Westerhof-Heideman van Siersmederij  J.  Westerhof uit Balkbrug, dronk ik een glas champagne met veel plezier en leuke gesprekken…echt Jan en en Carina maken zulke mooie beelden…verstillend klein of juist dat wat je ziel je raakt. Kunst zoals kunt hoort te zijn. Ik hoop jullie nog eens tegen te komen, mensen die mens zijn en hun droom waar maken.

Ik drink koffie en voor het eerst valt het me op die dag….enorm veel dames, enorm veel herrie dus duurt het even voor ik mijn rust heb gevonden en als ik naar het plafond kijk ….weet ik het hier …hier doe ik het voor…..mijn dag…in alles.

Kijk omhoog waar je ook bent…daar zitten de mooiste dingen

Kasteel de Vanenburg…ik kom er graag…de volgende keer blijf ik er slapen…:-) tot het volgende evenement 🙂

Share Button

Dankbaarheid ……

Vandaag kwam er een filmpje voorbij van Michael Pilarczyk, ja de schrijver van oa Dansen in de hemel.Het ging over dankbaar en waar jij dankbaar voor was de laatste jaren.

Dat zette me aan het denken..niet een beetje nee, mijn hersens draaiden ineens op volle toeren,  soms overkomt me dat en lijken woorden als uit het niets te komen en mijn handen dansen in een rap tempo over de toetsen. ( dankbaar voor de spellingscontrole en de carbonpapiertjes en gummetjes tot een ver verleden behoren…).

De afgelopen jaren ben ik dankbaar voor:

Dat ik, voor mijn ouders,  heb mogen en kunnen zorgen vanuit mijn hart,

Voor de vrienden die me altijd hebben gesteund,
De diepere vriendschappen met artsen die blijven bestaan,

Dat me om raad wordt gevraagd bij ingewikkelde levensvraagstukken, waar zij schijnbaar, geen woorden voor kunnen vinden,

Mijn schrijfwerk soms even een spontane actie vraagt, voor het schrijven van een speech of teksten op kaarten (nee ik ga er niet mijn werk van maken),

Voor elke week die bos bloemen zoals ik beloofd heb aan mijn ouders.

Het afgelopen jaar:

De eerste BBQ in jaren en het weekend bij  lieve chatvrienden in Friesland waar ik me meer dan welkom voelde 🙂 , de rit er naar toe voelde als een korte vakantie:-),

De intense gesprekken met lieve mensen ergens in den lande,
Vrienden ontmoeten in het land, nieuwe mensen leren kennen, de  feestjes, de etentjes daarna;

Het uren winkelen, de kapper waar ineens tijd geen issue meer was,
De meer dan fantastische ervaringen met ergens in de buurt van Berlijn, waaronder ook ene dag Berlijn, onvergetelijk weekend,

Dankbaar toch wel voor het feit dat één speciale meneer (toch een stukje in mijn hart) me vorig jaar attendeerde dat iets veranderen aan jezelf niet slecht is, maar dat je vooruit moet kijken …dat achterom kijken geen optie is.

Voor alle momenten bij de Ikea, alleen  met de lieve vriendin AvL, met veel humor, zinvolle gesprekken en we gaan nooit met lege handen naar huis :-).

Intens dankbaar voor het leven van dit moment …waarover ik voor een paar jaar geleden toch echt geen toekomst zag voor mezelf.

Van de duizend stukjes waaruit ik uiteen was gevallen, ( zo voelde ik me na 2 crematies in 3 weken)  nam ik er 500 mee naar de toekomst echter er zijn wat stukjes bijgeplakt. Liefde voor een x aantal mensen die in mijn hart zitten, om wie ze zijn, omdat ik net iets mocht en kon doen op een moment of omdat zij mij een kans gaven iets te ervaren en/of een angst te overwinnen.

Love you all…omdat nou ja gewoon ik ..ik ben…een handvol zeiden ze vroeger, gelukkig is er maar 1 en is het geen tweeling…:-)

Ik kan er om lachen, ouder wijzer…verstandiger ahumzzzz….lief het leven en heb het leven lief…

Zomaar één woord : Dankbaarheid …

Ik lief mensen en momenten die het leven mooier maken…jullie maken mijn leven tot een klein feestje..

Liefs E.

 

 

Share Button

Seafood….Mosselen

Genieten

Genieten is het woord, wat ik als kunst zie. Het zit in het woord en in jezelf om van alles zoveel mogelijk een geniet moment te maken.

Zo ook een gerecht wat ik jaren geleden al eens gegeten heb in Zeeland. Ik was daar in de herfst, samen met mijn ouders en een bevriend echtpaar van mijn ouders.  We zaten in een restaurantje en ik zag het op de kaart. Het idee van een schimmelkaas als saus over mosselen, het was een voorgerecht dus wat kon mij overkomen…Mij niks ik vond het meer dan lekker, de rest had zich aangepast naar mij, niet doen heb ik nog gezegd. Immers mosselen zijn al een ding en Roquefort kaas is een uitgesproken pittige kaas, waar je ook van moet houden. Lekker eigenwijs…dus had ik in no time alle bakjes en zei nieuwe voorgerechten :-).

Jaren geen tijd, nooit aan gedacht tot een paar weken geleden ik gekookte mosselen zag…ja ik…die elke viskraam op markten het liefst al rennend voorbij gaat. Maar dit keer triggerde het echt en vandaag, stond ik in de leukste Zuivelhoeve winkel die Nederland rijk is, gerund door 2 jonge dames in Amersfoort.

https://www.zuivelhoeve-amersfoort.nl/

(De Zuivelhoeve..evenzoveel herinneringen komen voorbij paardrijden in Hengelo….vlakbij de Zuivelhoeve 1 paard en een bouvier t was er goed in die tijd :-).

Zo zag ik een Roqeufortsaus die naar me knipoogde die precies voldeed voor de saus…Oh hoe je het maakt..

Vul een pan met heet water en zet dit op het fornhuis;

Een kleinere pan erin ( au bain marie) met de in stukjes gesneden Roquefort (schimmel kaas) , langzaam laten smelten tot een sausje ontstaat

Dan de gekookte mosselen (markt of plaatselijk vishandel ik neem ca. 150 gram voor 1 persoon) erbij en zacht omscheppen. Tot de mosselen warm zijn.

Let op niet laten koken dan is de smaak weg….

Erbij stokbrood en een fijne witte wijn , ik had een Lindemans Chardonnay/Viogier die ik nog in de koelkast had liggen.

À votre santé et bon appétit

 

Lekker eten…mosselen in Roquefortsaus

 

PS ik ben nogal een kaas liefhebster, dus ging ik met 2 stukken rosé kaas, 1 voor de avond en 1 stuk vacuüm verpakt naar huis 🙂

Top deze zuivelhoeve winkel aan de Langestraat in Amersfoort…en ik rij er gerust een half uur voor 🙂

 

liefs E.

Share Button

Strijken….

Strijken…

Verbaasd kijkt iedereen me aan als ik zeg ik moet strijken. Moet ik strijken welnee maar ik vind het een cadeautje aan en voor mezelf om na een warm bad tussen frisse en gestreken lakens te liggen dus strijk ik met enige liefde mijn beddengoed :-).

Vandaag kwam daar nog iets bij…en met het strijken daarvan stapte ik terug in de tijd.

In 2000 leerde ik mijn toenmalige vriend tegen, leuke avonden volgden van ‘t café De Zon bij het Waagplein in Amsterdam naar café Witte de Witstraat waar live muziek was en je ook kon dansen…van daar gingen we naar de meest leuke en spannende locaties op de zaterdagavond…eng scary leuk fantastisch van spijkerbroek en bloes naar jurken enzo, nooit slank nooit mooi genoeg, nooit goed genoeg….en nu strijk iets wat lijkt op dat van toen…
Ik strijk en memories vliegen door mijn hoofd…het is goed…toen was toen …nu is nu..

Ik ben wie ik ben dus draag ik een soort van memorylane met dat verschil dat ik me top voel er mag zijn en dus met een fijn gevoel iets sta te strijken…

Vrijdag…is het al vrijdag…mijn strijkwerk zegt leg me nu maar in de kast mutsie…vrijdag…dus draal ik nog bij iets wat ik graag wil omdoen maar.zucht..wel niet zucht volgend dilemma…dus nog even tijd…en het past wel bij de outfit van vrijdag…niet gebonden en vrij en toch gebonden aan de vrijheid die me het feesten op welke manier me geeft..

Tot vrijdag mompel ik…en begin te zingen waarop mijn buurman appt dat het badkamermuziek is!!! dammmm het raam stond open 😉

Ik app terug, zin in een feestje…zijn antwoord “eng hoor die feestjes van jou” grinnnnn

Mijn avond is goed…nu even de week door komen 🙂

@@ Het feest was bijzonder leuk..ergens in Groningen met lieve leuke aardige mensen 🙂

Share Button

Frankrijk…

Het is alweer voorbij mijn vakantie naar Frankrijk. Ik had er waanzinnig naar uit gezien…

‘s Nachts om 04.00 uur reed ik weg in mijn auto, zondag erg rustig, het eerste verkeer kwam in Nederland op gang tussen Utrecht en Breda. Muziek aan en gas geven..een zalige rit bij Breda wilde ik even benen strekken, te stil op de parkeerplaats. Doorrijden naar een tankstation en gelijk tanken. Verdorie hij doet het niet de tank…naar binnen vragen, nee je moet eerst inchecken met de creditkaart dan kun je pas tanken. Dus is er iets wezenlijk veranderd in de wereld in 6 jaar dat je alleen de Veluwe en Nederland hebt gezien. Zucht even waar ben ik aan begonnen grinnnn… om vervolgens te denken “ik kan het en durf het”…immers mijn hotel is al geboekt.

Doorrijden tot de Belgisch /Franse grens voor een kop koffie en een broodje. Daarna vlak voor Arras de groene weg gevolgd, binnendoor, rustig relaxed me realiserend dat inderdaad werkelijk alles dicht zit 😉 in de dorpen. Dan een weg…en ik bedenk me, deze ken ik, voor ik het weet zoef ik het voorbij ..de begraafplaats ..ik keer en rij terug. Op dezelfde plek stond ik jaren terug met mijn ouders…bizar gewoon…

IMG_2218

zo jong

Hoeveel waren het er..ik heb ze niet geteld, rust heerste er met een fluitende merel ergens in de bosjes.

Daarna door…naar Amiens. Het hotel was geboekt op loopafstand van het centrum. Om precies half twaalf was ik gearriveerd. Auto geparkeerd en op onderzoek.  De auto mocht ik alvast parkeren, -3 met geen lift..bizar bizar…. Inchecken perfect, koffer op het bed..een uitzicht wow….5e etage dus over de daken en links uit het raam Basilique Cathédrale Notre-Dame d’Amiens

IMG_2230

Niet slecht..ik fris me iets op en kijk in de spiegel, ietsie moe na de uren alleen rijden..dus ik besluit een tukkie te doen.

Share Button