Maart…

Het is maart, op naar de lente…21 maart opent het mooiste park in Nederland voor een dietal maanden haar deuren. https://keukenhof.nl/

Ik denk eraan terug, met tranen in mijn ogen..de eerste keer jaren terug met mam samen heel vroeg, ik woonde toen in Haarlem, we waren er voor alle bussen met toeristen aankwamen en reden terug via de binnen door wegen, genietend onderweg van alle bollenvelden.

De tweede keer was samen met Oma, Opa, mijn ouders …bizar zelfde park, later op de dag drukker dan druk , maar genoten hadden we die dag. Koffie met taart…zo fijn.

De derde keer was ik er met mam en pap, dubbel genieten..het kon was haalbaar en wederom genoten van alles. De nieuwe tulpen eigenlijk alles. Later zijn we niet meer geweest…niet haalbaar, t kon niet meer.

Maart hier begon het afscheid, iemand zei: “Als je de vier seizoenen door bent komt het goed”. Niks is minder waar, het lijkt of bij elke stap deze maand zwaarder is dan vorig jaar. Ik doe meer dan mijn best om mijn mind set goed te houden….maar ontkom niet aan het missen van de dingen die ik met ouders deed. Nee ik ga niet naar de keukenhof, maar gun iedereen het mooie waar zij zo intens van konden genieten.

Op naar het aankomende weekend van mooie winkels – ik lief de boekwinkels waar boeken staan, waar het personeel op de hoogte is van boeken en hun schrijvers. Ik hoor jullie denken welk boek….het boek vond mij wederom via een artikel in een krant…De paarden van Hitler…nu kon ik wel het verhaal van de mannenbeelden met toortsen – handig al dat lezen- maar de paarden van….Nee, daar had ik voor zover terug denkend had ik daar nog niets over gehoord.

Dus as. zaterdag ga ik naar Drachten en neem het boek mee als een vondst 🙂 want boeken vinden mij altijd …ik doe niet bewust moeite om een boek te zoeken.

Liefs E.

Share Button

Ik las…Terug naar Arras…

Een collega van me leest altijd het AD in zijn pauze zo ook deze dag, ik las het stukje wat hij las en verdwaalde op een artikel over Arras. De plaatst die op mij in ieder geval een aantrekkingskracht heeft, waar de WO I zijn sporen in alles heeft achtergelaten…in dat stukje las ik over het boek “Terug naar Arras” geschreven voor André Buurman. Het artikel liet me niet los, noch de titel van het boek.

Eindelijk was het donderdag, om de lokale boekwinkel te ondersteunen bestelde ik het boek daar, immers iedereen is blij dat er winkels blijven in Lelystad of elders in Nederland :-). Boek besteld, vreemde blik van de verkoper die toch ook wel getriggert werd door de synopsis.

André schrijft niet het meest makkelijke boek, maar hij zorgt er voor dat er geen saai moment in het boek zit, vanaf blz. 1 wordt je meegezogen in een karakter van de hoofdpersonen in het boek. Ben je een van de dames die op het terras zitten, ben je de rijke paardenliefhebber of wandel je graag in de omgeving van Arras en zijn geschiedenis met al het lief en leed, dit boek een aanrader.

Hypnose en flashbacks geven je een kijkje in de oorlog van toen, als beelddenker zag ik beelden wandelde de paden, bezocht plekken die je waarschijnlijk normaal niet ziet.

Hoofdlocatie is het bestaande en door de geschiedenis getekende mooie
Le Château de Couin waarin nu een hotel gevestigd is.

André Buurman zet een roman neer, die literair en zeker ook op psychologisch niveau een aanrader is. Zelden heb ik een boek gelezen met zo ontegenzeggelijk mooie zinnen en waarin zoveel emoties zijn weerlegd.

Ik kon niet stoppen met lezen, legde het weg, lamp uit slapen, draaien want wat en hoe, lamp aan en lezen…’s nachts om 02.00 uur was ’t uit. Het verhaal nam me mee…en nog houd het me bezig. Terug naar Arras, vorig jaar reed ik eraan voorbij…dit jaar stop ik in Arras bij het kasteel uit het boek :-).

Ik dank de schrijver voor dit cadeautje in mijn boekenkast en hoofd. Nee schatten van vrienden, dit boek zul je zelf moeten kopen ik koester het namelijk, als francofiel en daarbij mijn interesse voor zowel de WO I, de slag om de Somme en France.

ISBN9789463385268 UitgeverAspekt B.V., Uitgeverij

Liefs E.

For all my readers abroad, it’s a fantastic book…you never know if it will be translated in eather the French language or the English. I cross my fingers because it’s a marvelous book about the great war and the surroundings from Arras.

Share Button

De film….

Ik ga graag naar de film of moet ik zeggen dat ik graag in de fijne stoel zit van een bioscoop 😉 tja het werkt alle kanten op. Qua bioscoop heb ik wel voorkeuren, er zit er één op wandelafstand van mijn woning in Lelystad.

Helaas is dit niet de meest gezellige voor een leuke avond uit met eten vooraf, dus stapte ik afgelopen vrijdag in de auto om naar Harderwijk te rijden. Ik ging samen met een vriendin naar de film der films en vooraf uit eten. Harderwijk heeft eigenlijk alles, restaurants veel keuze, fijne parkeerplaatsen en een bioscoop met uitstraling.

We hadden besloten voor een Italiaans restaurant te gaan. Dus na de koffie bij haar en haar man geland bij:

https://www.caralis.nl/

Iets drinken ja graag, de rosé besteld, goede keuze :-). Daarna een voorgerecht herdersbrood van Sardinië een aanrader en een Pizza. Genoten van fijne gesprekken, nog een kop koffie na. Vertrokken we door de regen naar de auto om onze weg te vervolgen naar de bioscoop :

https://www.kokcinemaxx.nl/

Mijn vriendin had gereserveerd voor de film:

you tube trailer

Nu heb ik niet zo veel met deze muziek, noch de zanger of groep. Maar eenmaal zittend…als de film begint….pakt hij je vast en neemt je mee naar het verleden in alles. Freddy Mercury, hoe kun je een acteur vinden die op hem lijkt …not…maar de acteur Rami Malek, die hem neerzet is uniek in zijn soort. Inhoudelijk ga ik niet uitweiden over de film. Maar deze grandiose acteur, kan met zijn houding en ogen en uitdrukking de emoties van een legende weergeven en dat is voor mij wat telt. Hoe moeilijk is het om ” eenzaam of alleen” te acteren in emoties. Dat weet eenieder die toneel lessen of acteerlessen hebben gevolgd. Moeilijk dus…zonder woorden iets neerzetten want zijn wij allemaal niet gewend aan veel woorden??

Terug naar de film, Geweldig genoten van muziek de manier van denken van weergeven. Petje af voor allen die deze film gestalte hebben gegeven.

Dan is er pauze, we halen het plankje met hapjes en nog 2 drankjes op. De film begint weer en wij knabbelen op worstjes en kaas zonder een dipje en als we dan een nootje pakken…ik verslik me bijna en laat het staan…ouder dan oud jammer van het idee en snaaien. De film pakt je en maakt emoties los bij iedereen in de zaal…dan is er het beroemde Live Aid concert en dreunt de muziek en de mensenmassa van Wembley je hart binnen…..Die Bob Geldof had het toentertijd goed gezien. Vol overvol en een goede sfeer…Het optreden van Queen bijzonder.

Als de film is afgelopen blijft iedereen zitten tot de aftiteling op is het licht aangaat….wij zijn de laatsten die nog wat drinken aan de bar.

Het was een geslaagde avond…thanxs for it…

Freddy Mercury, een leven wat beslist niet over rozen is gegaan….maar dank je wel voor alle muziek die ik dankzij deze film ben gaan waarderen.

May your music touch many hearts and live forever…..rip

Share Button

Rust….

Voor het eerst in ca. 2 jaar vind ik rust, in mezelf en in mijn hoofd. Dat waar ik zelf wellicht het meest bang voor ben geweest is uitgebleven. Waarschijnlijk is dit mede te danken aan de lieve vrienden door het hele land die me steunden op welke manier dan ook. Mijn dank daarvoor 🙂 aan een ieder van jullie.

Waar ik de rust in ervaar, het weer kunnen wandelen in een boek, verdwalen aan de hand van mooie zinnen, de boeken zijn geen bladzijdes met zwarte letters, maar wat ik vroeger al vond …..een boek dat alles heeft laat letters dansen en je kunt ze drinken als wijn. Soms doet een boek dat, je dronken maken van geluk…het boek wat dat me bood was een fijne chicklit “Het geheim van Montmartre” geschreven door :
Donatella Rizzati

Mooie personages, fantastische zinnen en mooie recepten uit de natuur voor een bad, lekkere thee of ter ontspanning van de geest. Daarbij was het mijn all time favo stad die de hoofdrol speelde. Mijn hart, mijn rustpunt zat steevast op een stoel ergens in die stad in een park en zag hoe het verhaal zich openbaarde aan de lezer. Persoonlijk heeft een boek dan dat weergegeven wat ik zocht in een “boek met rustpunt”.

Rust kent vele vormen en met het lezen, opende ook mijn maag zich wat meer en heb ik voor het eerst sinds maart/april 2017 echt gekookt als in aardappels, boerenkool stamppot met Leidse kaas blokjes erdoor :-). Ik zelf hoop dat de rust me nog meer kook dingen gaat brengen, langzaam komen de recepten uit het verleden weer tot leven in de gekrochten van mijn hersens.

Maar waar was ik dan bang voor..instortingsgevaar zoiets maar dank aan uitgaan en het goede uitrusten niet gebeurt…het terugschakelen van de 7e versnelling naar de 5de ging makkelijk niks aan de hand. Easy maar toen dat eenmaal bereikt was….dat terug naar de 3e versnelling daar heb ik lang gehangen. Inmiddels geland op de 2e een fijne versnelling, waar tijd is voor alle hobby’s die ik leuk vind of vond of terug vind in mezelf.

Na alle jaren van “dat kun jij niet” en “dat past niet bij je”……doe ik dingen die ik leuk vind 🙂 om te doen.

Sommige dingen uit het verleden blijven daar deel van uit maken, zo ook het stukje buiten naar binnen brengen met veel humor aan de tafel in het bejaardentehuis waar mam heeft gewoond. Niet zo vaak meer als eerst, maar als ik koffie drink en me zo welkom voel door mensen die bijna nooit iemand zien….dan denk ik die deur mag niet helemaal dicht …nooit…ja misschien ooit wel.

Voor de komende week lees ik het boek “Terug naar Arras”van Andre Buurman. Omdat Arras met zijn verleden een diepe indruk heeft gemaakt, de voorpublicatie die ik las me vasthield.

Een boek per week, zou het een fijn begin zijn van 2019 🙂 als dat lukt kan ik wellicht in deze opschakelen naar 2 boeken per week….rustig aan mijn tempo…ik kan dat :-).

Rust is ….jezelf blij voelen worden door de dingen die je doet zonder dat het enorm veel energie kost. Ik doe het op mijn manier….mijn hart en hoofd weten het ….

Share Button

Oudejaarsavond….

Na een dag werken en om 16 uur naar huis had ik met geïnstalleerd op de bank, tv aan, laptop open op mijn favoriete sites waa.r vrienden van over de hele wereld elkaar ontmoeten, vergezeld van cola en een schaal met hapjes als olijven en jambon ‘d ardenne, ging mijn telefoon rond een uur of zes.

Mijn beste vriendin, partner in crime als het om leuke acties en gezellige dingen doen (waarbij gezellig een understatement is ) die geland was bij goede vrienden ergens buitenaf op de veluwe. De foon stond op speaker en men vond dat ik niet alleen hoefde te zitten op deze dag. Eigenlijk overdonderde het me behoorlijk,, nog net kon ik zeggen “ja ik kom”…langzaam gleden tranen over mijn wangen, zomaar out of the bleu. Ik voelde me goed, niet alleen noch eenzaam. Het waren tranen die anders waren, die goed waren, die ook weer een nieuw tijdperk in luiden. In de spiegel zag ik mezelf en ik geloof dat ik er zelden zo goed uit heb gezien.

Ik die nooit ergens heen ging op die avond sinds 1980, stapte in gister in de auto, zingend met alle leuke liedjes. Gelukkig is het redelijk rustig op de weg en kon ik fijn doorrijden. Het laatste stuk donker beetje links, rechts..kronkelend…joh echt blij met de routeplanner :-).

Dan ben ik gearriveerd, ik word hartelijk ontvangen, door de lieve mensen een de hond :-). Gezelligheid overvalt me al pratend schiet nog eens vol tranen wellen op…had ik ooit kunnen bedenken dat ik zulke spontane acties zou doen…ik niet maar doe ze vanuit mijn hart.

Spontaniteit en leuke gesprekken…een uitdagend spelletje spelen waarin veren en wat je ermee kunt doen een andere dimensie kregen.

Veren, die zelfs voor de hond een uitdaging werden 🙂 zo leuk om te zien om mee te maken om toeschouwer te zijn.

De avond vloog om en vlak voor 00.00 uur stonden we samen met een glas Moët te toasten op een 2019, met veel vriendschap en warmte en leuke dingen.

Lieve schatten….soms maken mensen het verschil, jullie maakten mijn oudejaarsavond bijzonder….de knallen buiten deden me denken aan een andere tijd…

Veertjes als ze voorbij komen hoe dan ook…zijn er mensen bij je die je mist. Ze waren er..kort heel kort…

2019 is voor mij fantastisch begonnen met bakken energie…kom maar door..de agenda vult zich met leuke feestjes..ik ben er klaar voor …:-)

Groeien in een leven…het gaat niet vanzelf, je moet er zelf wel iets voor doen….als je het doet….We still grow is een mooi voorbeeld 🙂

Share Button

Kerstavond….

Vandaag denk ik onbewust of toch heel bewust terug naar mijn jeugd. Ergens toen ik een jaar of acht was denk ik.

Kerstavond voor velen een bijzondere avond, voor mij nu iets van gewoon een vrije dag en toch gaan mijn hersens spinnen en draait mijn hoofd plaatjes uit lang vervlogen tijden met mensen waarvan een deel al lang niet meer op deze aarde is. Plaatjes die ik liefheb omdat ze bijzonder zijn, plaatjes uit een onbezorgde jeugd.

Kerstavond lopend naar Oma en Opa via de stad, ja Hengelo was in die tijd een stad voor me, fantastische verlicht, de mooie straatverlichting de warenhuizen “Bisschoff” en “van Wezel” de speelgoedwinkel met het handje dat door de warmte (wist ik toen echt niet) een trein liet rijden in de etalage. Uren konden we er naar kijken. Er waren geen rolluiken en alle winkels waren gezellig met hun unieke etalages en versieringen. Het allermooiste was wel de Lambertuskerk, stil naar binnen om in verwondering van zijn grootsheid, de meest mooie kerststal te bewonderen. Of de kerststal er nog is? Met de kerst ben ik niet in Hengelo, niet meer… Kerken, ik hou van ze, net als mijn moeder, zij hield ook van kerken en de achter- of naastliggende kerkhoven.

De geborgenheid van de Lambertus kerk, de imposante kerk midden in de stad, rond die kerstdagen in mijn jeugd, ondanks dat wij niet gelovig zijn, kan ik zelfs nu nog oproepen. Het voelde toen als een simpele warme deken. De imposante kerk midden in de stad. Dit heb ik in vele kerken mogen ervaren al dan niet met een leuk of fijn en zelfs hele bijzondere gesprekken met mensen in diverse rollen.

Daarna liepen we verder langs mooie huizen met grote kerstbomen de tuinen waren niet zo verlicht als nu. Gewoon kerst vierde je binnen in huis met je famielie.

Bij Oma en Opa aten we biefstuk met champignons en witbrood en de jus die Oma maakte…nooit heb ik het meer zo lekker gehad. Ja alles zal te maken hebben met de sfeer, de mensen en het familiegevoel van toen. Als het dan ook nog eens zacht sneeuwde was het een soort van feeërieke avond. We keken een avond vullend programma op tv en ’t was goed.

Jaren later, besefte ik tijdens een kerkdienst op kerstavond, dat het bijzonder is om in een kerk te zitten. De veiligheid van de kerk bied troost als je het nodig hebt.

Vandaag heb ik lang nagedacht over kerstavond. Alleen hier in mijn paleisje waar ik me happy en geborgen voel en toch de weemoed me inhaalt. Nee ik ga niet naar de kerstnachtmis…de laatste keer in een kerk waren er alleen maar tranen…en kerstavond is voor herinneringen aan toen…toen de wereld nog een podium was en wij toeschouwers van levens.

Inmiddels ben ik het leven en ben ik dankbaar dat naast de boosheid over wat was gebeurt er nu positieve dingen boven komen waar ik dankbaar voor ben ze te hebben mogen meemaken.

Familie is uniek, een saamhorigheid, de liefde en het erbij horen ook al voelt dat niet altijd zo….

Bijzondere gedachtes aan levens, bijzondere momenten die me dierbaar zijn…die me doen beseffen dat zij me zoveel mee hebben gegeven.

Ik wens iedereen waar dan ook ter wereld een fijne kerstavond, een goede kerstnachtdienst en vooral hele fijne kerstdagen met hen die je lief zijn.

For all my english followers,.. “I wish you all a good Christmas with those you love”

En voor alle lieve schatten in het hiernamaals…uit de life show van Helene Fischer 🙂 …

Share Button

Kerst 2018

Het is alweer een tijdje terug dat mijn collega me attendeerde op de mogelijkheid vrij te nemen rond de kerstdagen. Het valt dit jaar gunstig, het kost me maar 1 1/2 dag aan verlofuren en ben ik er eigenlijk niet aan toe? na 10 jaar geen vrij te hebben gehad tijdens en rond die dagen. Het kon immers nooit. Dus nu is het nog 1 week werken en dan ben ik vrij. Echt vrij, zo bizar als je je dat realiseert. Dat je weg kunt gaan, een vakantie, sneeuw, een stad of gewoon thuis met de kerstboom. 

Goede boeken liggen klaar, de eindejaarstijdschriften haal ik volgende week. Zelfs een fijne legpuzzel ligt klaar (had ik ze allemaal al niet weg gedaan ? ) . Diverse uitnodigingen voor de tweede kerstdag zijn gedropt in berichtjes op mijn telefoon. Mijn hart maakt fijne sprongetjes “vrij” werkelijk vrij zijn. In alle jaren ben ik mezelf vergeten en dit jaar merk ik wat “Vrij”zijn betekend.

Het is nog niet zo lang geleden dat mijn mam zei: “Ik wil niet meer, want anders gaat het niet goed met Erna en die moet door, haar leven begint nog”. Ik kan me mijn verdriet de tranen en de momenten die snel volgden herinneren. Maar wat ik nu vooral voel is de enorme vrijheid die mijn mam mij gegeven heeft.

Ik doe wat ik leuk vind naast mijn werk. Ik leef vanuit mijn hart. Ontdek de wereld opnieuw, nee dat is niet makkelijk. Geloof me als je jaren de Veluwe hebt gedaan omdat dat het enige was…is het wegen net van Nederland een puzzelplaatje ondanks MrTomTom de beste vriend van mam ;-).

Vrijheid is kiezen voor mijn leven…de manier van leven waar ik voor kies vanuit mijn hart…want dat klopt.

Steeds vaker merk ik dat ik mijn hart laat spreken….dus zo ook met de kerst.

Ik sta stil bij momenten, beleef en leef het leven en kies daarvoor bewust my lifestyle in een verband waarover ik niet verder op in ga daar men er anders een oordeel dan wel een veroordeling voor heeft.

Ik deel veel , maar sommige dingen……blijven in mijn hart.

webfind

Liefs Erna

Share Button

De telefoon….

Ik was ergens blijven slapen na een avond uit. Gezellig gegeten wijn erbij, dus slapen was het meest veilig ;-). Leuke gesprekken een avond die fijn en bijzonder was in alle opzichten. Knus ook wel, iemand die voor mij kookte en een glas drinken inschonk, bizar wat een woord verzorgen en zorgen voor ook een andere context heeft en dat ook ik daar van kan genieten.

Dus ergens na lange diepgaande gesprekken met behoorlijke psychologische diepgang, het bed opgezocht.  Dus met een goed gevoel in slaap vallen en diep slapen na een drukke week met de bijzondere film The Childrens act met Emma Thompson en hectiek op het werk.

Ergens ging er een buzzer van een telefoon, was het de mijne…geen idee wat er gebeurde met wel…van een diepe slaap naar “ik moet ..ik moet en ik moet…” in alles waren de registers van nog niet zo lang geleden opgetrokken…nee niet één maar veel meer registers. De telefoon werd opgenomen en er volgde een gesprek. Ik lag op mijn zij en probeerde met man en macht alle registers ook weer dicht te klappen. Ik merkte dat er tranen hoog zaten en schoof ze aan de kant, niet nu niet hier en merkte dat het rustig aan beter ging met me.

Op de vraag: “jij staat gelijk aan”….kon ik dan ook met rust antwoorden dat ik dat idd ben als ochtendmens, dus ook in de weekenden, soms draai ik me om maar meestal ga ik eruit en zorg dat mijn zaterdag een fijne dag wordt hier of daar en laat mijn auto en intuïtie de weg vinden op de snelwegen.

Nog een tijd surfen op het net, in mij was onrust in rust, rennen weg….weg naar de veiligheid van mij auto, mijn muziek mezelf hervinden …de rust weer ervaren.

De rit naar huis rommelig op de weg, veilig en wel de auto geparkeerd, gelukkig iedereen was al weg dus kon ik zonder een mens tegen te komen mijn appartement bereiken. Alles weg gezet, mezelf aangekeken en een douchte genomen, daarna boodschappen en bloemen halen en de stad door.

De boekwinkel, mijn tijdschriften halen en wel of geen boek…helaas klikte het niet…dus lekker naar huis…brrrr kouddd heel koud dus cv een tandje hoger en mijn bed opzoeken.

Daarna even gepoetst in huis, de handwas gedaan en even bellen met een lieve vriendin die het snapt als geen ander “partners in crime” zijn we op een manier die ons samen een energie geeft. He dat deed goed, uitgaan?  Nee, ik blijf thuis beetje niks beetje netflixen of een film.

Mijn registers zijn ingevouwen, rust in mijn hoofd en hart. Maar het drukte me wel even met de neus op de feiten dat elk onverwachte gebeurtenis, of het de ambulance is met gillende sirenes of een telefoon op een onmogelijk tijdstip genoeg los kan maken om me compleet in energie uit te vloeren. Dat rouw altijd onverwacht komt…het goed is maar ik het niet altijd wil of kan uitleggen op dat moment. Dat ik mijn tranen en verdriet ook niet met iedereen wil delen….

Ik…voel me vrij…en dat is groot goed. Blij met het appartement wat mijn safe heaven is.

Mag je het betreden dan heb je een plekje in mijn hart gewonnen.

 

Liefs Erna

Share Button

Adieu Francis Lai…

Fraincis Lai….wie ik ehhh als ik films noem als Billitis of Une Femme et une homme of Love Story weet iedereen wel een acteur te noemen…maar de man die de music onder de films zette en zo iets bijzonders werd ….bij weinigen bekend…of juist bij velen die de Franse films op waarde weten te schatten…

Meer over Francis Lai vind je hier >> https://www.francis-lai.com/

Tot van de week ik belandde op een plek ergens op het grote www en in gesprek raakte met iemand die net als mij, filmfan is en nee niet zomaar fan van films, van films met een diepere betekenis – velen noemen het de ingewikkelde films- waarbij je hersens naast kijken aangezet  worden tot nadenken, waar films, personages uitgediept worden…zo viel ook de film titel Les uns est les autres van Claude Lelouch en Francis Lai, Claude de regiseur die special is …en Francis special in muziek. Bizar dat je dan iets deelt een schijfje zwart ..bijzondere film en muziek, 3 gezinnen in totaal andere locaties in de wereld, Rusland, Amerika en Frankrijk,  met waanzinnige rollen voor een jonge Geraldine Chaplin (dochter van ja) en Robert Hossein ( idd dezelfde die Geoffrey speelde in Angelique) en de beroemde danser uit die tijd Jorge Donn (gelijkenis met Nurejev..hmmmm) ..

wipikedia zegt over Jorge Donn>>>

Hij vervoegt in 1963 het Ballet van de XXste Eeuw onder choreografie van Maurice Béjart en creëert de hoofdrollen in de balletvoorstellingen la Neuvième symphonie (1964), Roméo et Juliette (1966), la Messe pour le temps présent (1967), Nijinsky, clown de Dieu (1971), Notre Faust (1975) en Bolero (1979). Hij was hiermee ook de eerste man die de Bolero danste. Na het vertrek van Béjart naar Lausanne wordt hij artistiek directeur van het Ballet van de XXste Eeuw. Dat, en zijn eigen dansgroep Europe Ballet zijn geen succes, en hij reist Béjart achterna om als danser te werken voor het Béjart Ballet Lausanne.

Hij vertolkt ook de rollen van de dansers Boris Itovitch en Sergei Itovitch (gebaseerd op de danser Roedolf Noerejev) in de film Les Uns et les Autres uit 1981 geregisseerd door Claude Lelouch. In de film brengt hij de Bolero van Ravel ten uitvoer.

Bijzonder dat deze film zoveel impact heeft…ik kijk en luister graag naar deze film, die alle zintuigen in je aan het werk zet….

Met kerst kijk ik de film ” les uns et les autres” weer…en denk aan hoe mooi de hemel klinkt met muziek van Francis Lai….

Francis Lai…en Claude Lelouch..tekenden samen voor vele mooie momenten…waarbij het integrale concert in Parijs waarschijnlijk de meest unieke was in deze decennia. Helaas kon ik er niet bij zijn..gemiste kans? of komt er ooit nog een kans het bij te wonen…de film op groot doek tijdens een IFFR …ik teken ervoor en plan vrije dagen en een fijn plekje om te slapen :-).

Bronnen: wipikedia en you tube

Tekst …mijn vrije  interpretatie

 

Te mooi om niet over te schrijven, te leuk om gelijk te hebben…en toch fan zijn van de grote Rudolf Nureyev die vele rollen danste en in de documentaire I am a Dancer zijn verhaal deed. Furore had met Dame Margot Fonteyn.

Rollen in films: Valentino / Exposed en The king and I…

bron IMBD handboek voor filmfanatici 🙂

Schrijven het verbaasd en verwonderd me soms hoe makkelijk het is om even tijd voor jezelf te nemen…me time ..films maken het leven leuker…

 

Liefs Erna

Share Button

Kasteel de Vanenburg …

10 November, ik had hem al in de agenda op tafel en in de telefoon gezet, de Bosfair bij  https://www.vanenburg.nl/bos-fair-2018  

Zij organiseren vaker deze dagen al dan niet rond het kasteel met inderdaad ook even zo vaak fijne gerechten om te proeven wat er op de kaart aan gerechten staat.

Dus zaterdag om 6 uur wakker 😉 dus even naar buiten staan kijken …regen en de buienradar liet ook fikse regen zien. Dus lekker nog even naar bed om vervolgens pas om 9 uur wakker te worden. Regen…sputteren het mocht een naam hebben, het is herfst dus echt het komt goed. Een snel ontbijt en met de wandelschoenen voor de zekerheid mee, op weg naar Putten naar wat ik persoonlijk het meest mooie Kasteel vindt wat we rijk zijn.

Ik rij de laan op, draai de parkeerplaats op, die al best vol staat.  De lantaarns branden en het geheel ziet er warm en knus uit. Het is droog, er ruist een bries door en langs de bomen, een stil verhaal vertellend.  Ik loop en merk in mijn lichaam een storm aan emoties, was het zo kort geleden dat ik met papa dit Kasteel bezocht. Even sta ik stil, kijk en neem nog eens de omgeving op, ik ga genieten van alles, geen zorgen voor en om, ik en ik alleen.

Naar binnen gaan kost dit keer € 5, 00 euro te overzien. Er staan kraampjes met kleding, hebbedingen, prachtige hoeden en petten en sjaals van Fraas, de meest mooie kleuren staan op mijn netvlies en nee ik kan echt vandaag niet kiezen. iets met zoveel emoties die binnen komen. Dan volgt een fijn gesprek bij een stand met een lieve dame van https://www.kokenenkeuken.com/  mijn dag was net begonnen en nog geen zin om iets te kopen en er mee te lopen.  Ik ben nog steeds verliefd op het tafelkleed 🙂 zo mooi de kleur alleen al…

Dan volgen er prachtige koetshuizen met even zo mooie schilderingen op de plafonds. Bijzonder ook wel want ik ga voor mooie kastelen naar Frankrijk terwijl dit pareltje van louter mooie dingen dus praktisch om de hoek ligt.

Kasteel de Vanenburg

De prachtige plafonds, de uitstraling van de kroonluchters, het kleine prieel in het parkje bijzonder mooi en dan sta ik op de plek waar ik 2 jaar geleden mijn vader gewoon gelukkig zag zijn aan een tafeltje kijkend naar spelende kinderen, op zijn gezicht de emoties en het verlangen naar zijn kleinkind en het gemis daarvan, vervolgens mooie verhalen uit verleden en heden van toen die dag…flitsend door mijn hoofd, ik haal adem en verzand in een fijn gesprek bij een meneer die kunst maakt (helaas geen naam) maar een bijzonder gesprek over zorgen voor en bijzondere momenten die het leven waardevol maken. Over de (ik verwacht die) strenge winter en elfstedentocht en de weissenzee…bizar dat dezelfde avond deze woorden weer mijn pad kruisen op een geheel andere plek en tijd.

Dan besluit ik binnen aan te schuiven bij de Butler die een uitleg gaf over de Etiquette en hoe het nu eigenlijk hoort. Bijzondere uitleg over hoe pak je een visitekaartje aan en wat zeg je wel en niet en hoe ga je om met mensen uit andere kringen zoals leden van het Koninklijk huis. Prachtige vragen van jong en oud beantwoord deze meneer van de enige butler school van Nederland zonder moeite. Ja het zal zijn job zijn maar als spreker op welk forum dan ook zou ik deze meneer uitnodigen want als iemand met passie spreekt en liefde voor een bijzonder vak is hij het wel. Samen met Carina Westerhof-Heideman van Siersmederij  J.  Westerhof uit Balkbrug, dronk ik een glas champagne met veel plezier en leuke gesprekken…echt Jan en en Carina maken zulke mooie beelden…verstillend klein of juist dat wat je ziel je raakt. Kunst zoals kunt hoort te zijn. Ik hoop jullie nog eens tegen te komen, mensen die mens zijn en hun droom waar maken.

Ik drink koffie en voor het eerst valt het me op die dag….enorm veel dames, enorm veel herrie dus duurt het even voor ik mijn rust heb gevonden en als ik naar het plafond kijk ….weet ik het hier …hier doe ik het voor…..mijn dag…in alles.

Kijk omhoog waar je ook bent…daar zitten de mooiste dingen

Kasteel de Vanenburg…ik kom er graag…de volgende keer blijf ik er slapen…:-) tot het volgende evenement 🙂

Share Button