Autopech….

Al jaren rij ik met veel plezier Nissan. Ooit begon ik met een Nissan Micra op benzine en daarna stapte ik over naar de Nissan Juke Hybrid. En die Juke? Echt mijn auto. ❤️

Tot afgelopen vrijdag.

Na ruim 81.000 kilometer vond mijn Juke het blijkbaar tijd voor een carrière-switch en dacht:

“Weet je wat? Ik doe helemaal niks meer.”

HEV-melding.

Dus: garage bellen, doorverbonden worden met Nissan Assistance en vervolgens kwam de berger. Met als geruststellende mededeling:

“Met deze melding doet de auto dus helemaal niks meer.”

Nou, fijn om te weten. 😂

Auto naar de garage, Bochane Lelystad en na ongeveer 2,5 uur wachten en uiteindelijk kon ik toch nog rijdend de deur uit. Happy naar huis! De onderhoudsbeurt die eigenlijk gepland stond, werd doorgeschoven naar aanstaande vrijdag.

Probleem opgelost dacht ik.

Zaterdag: ronde twee

Zaterdag deed ik een paar boodschappen en reed ik richting Ermelo en Harderwijk. Niet eens veel kilometers, zeker niet voor mijn doen op een zaterdag.

Ik dacht: ik ga lekker even kibbeling eten bij Dries van den Berg, want anders ben ik te laat met eten en met diabetes type 2 is dat nou eenmaal iets wat je probeert te voorkomen.

Dus heerlijk kibbeling gegeten, even bijgekomen en terug naar de auto.

Startknop.

WHAM.

Daar was hij weer.

HEV.

Bummer. 🙄

Alleen schoot mijn lichaam en hoofd inmiddels zó in de paniekstand dat ik eerst maar eens een toilet moest zoeken. Daarna garage bellen.

Maar ja… zaterdag.

“Alleen verkoop is er.”

Dus weer Nissan Assistance bellen. Berger weer opgepiept. Dit was rond 14.15 uur.

De berger was ondertussen duidelijker dan de klantenservice:

“Jullie moeten een vervangende auto regelen voor mevrouw.”

“Ja hoor, daar gaan we mee aan de gang.”

Nou… dat “mee aan de gang gaan” duurde even.

Rond 17.00 uur, ongeveer vijf telefoontjes van de bergingsmaatschappij verder, kwam er eindelijk akkoord voor een leenauto.

Een Mazda 2.

En eerlijk is eerlijk: rijdt als een zonnetje. ☀️

En over Stouwdam Berging Oldebroek niets dan lof. Ze bleven meedenken, wachten op het akkoord en hielden me goed op de hoogte. Top klantenservice en een fijne benadering. Daar kunnen anderen nog wat van leren. 😉

En dan Nissan Assistance…

Ook ik heb natuurlijk nog een keer met Nissan Assistance gebeld.

Een meneer met een Belgisch accent.

“Ze zijn ermee bezig.”

Ja… al 2,5 uur. 🙄

Ik was inmiddels niet alleen boos, maar vooral verdrietig en behoorlijk overprikkeld. Mijn lichaam kan die stress gewoon niet zo goed hebben.

En dan verwacht je eigenlijk op z’n minst een beetje empathie.

Maar nee.

Geen “wat vervelend voor u”, geen “ik snap dat dit heel vervelend is”, niks.

Het voelde vooral als: lastig dat u belt.

En daar mogen ze wat mij betreft nog wel een training klantvriendelijkheid tegenaan gooien. Een flinke ook.

Maandag deel drie

Vrijdag kon ik nog naar Bochane Lelystad.

Maandag gaat de Juke naar Bochane Harderwijk.

Uitlezen, onderzoeken en repareren.

Er schijnt een connectie te zijn die niet werkt en alleen uitlezen levert blijkbaar alweer de nodige ellende op.

Mijn mail naar de dealer is inmiddels verstuurd: de auto wordt bij hen gebracht en hij moet gefixt worden.

Het valt binnen de garantie, dus dat lijkt me vrij simpel:

Fixen die handel.

Maar…

Mijn vertrouwen is inmiddels wel volledig weg. Niet een klein beetje.

Helemaal.

En laat ik nou net een vakantie voor de deur hebben staan. 😬 Ik had al bedacht om de Juke volgend jaar in te ruilen, maar dankzij dit weekend is dat plan ineens behoorlijk naar voren gehaald.

En dan nog even de leenauto…

Die heb ik tot woensdagmiddag.

Maandag eerst maar eens afwachten.

En nee… het wordt waarschijnlijk niet Bochane als het om mijn volgende auto gaat.

Want je kunt mij niet wijsmaken dat er in zowel Harderwijk als Lelystad geen vervangende auto staat én dat er ook geen huurauto geregeld kan worden.

Als een klant met pech staat en uren moet wachten, dan lijkt mij dat toch onderdeel van het hele plaatje.

Ondertussen natuurlijk ook maar even rondgekeken

Want als je vertrouwen in je auto een flinke knauw krijgt, ga je toch eens kijken wat er nog meer te koop is.

Dus ik had al wat op internet rondgesnuffeld en zaterdag ook een dealer bezocht.

Vrijdag had ik bij Bochane Lelystad ook al rondgekeken.

Daar stond bijvoorbeeld een Renault 5 van ongeveer €40.000.

Hahahaha Ja. Dat was dus écht niet de bedoeling. 😂

Bij BYD autos’s stond vervolgens een verkoper met een aftershave die ongeveer rechtstreeks mijn longen binnenwandelde, langs me heen keek en die vervolgens vooral stuurde richting de grote — lees: dure — bakken.

Terwijl ik toch echt probeer te vertellen wat ik zoek en waar mijn voorkeur naar uitgaat. Immers ik rij alleen en de keren dat er iemand mee rijd was in deze 3 jaar wel 4 of 5 x denk ik.

Luisteren naar de klant is blijkbaar soms een onderschat verkoopinstrument. 😉

Kortom…

Het was een weekend dat veel te veel energie heeft gekost.

HEV-melding. Wegsleper. Wachten. Bellen. Nog een keer bellen. Leenauto regelen. Boos. Verdrietig. Gestrest. En ondertussen ook nog bedenken wat ik met die Juke ga doen.

Dus nu:

op naar een nieuwe werkweek.

Duimen dat Nissan hem maandag gewoon netjes uitleest, repareert en mij een goed rijdende Juke teruggeeft.

Want als ik hem straks inruil, wil ik hem in ieder geval rijdend bij de volgende dealer afleveren. 😉

En de rest?

Wordt vervolgd. 🙂

Liefs E.

Maart 2020

Maart is de maand die uit mijn balboekje mag, ziekte en overlijden maakten deze maand 3 jaar terug zwaarder dan ever. Ja dat dacht ik voor kort inderdaad, veranderen aan die mood kan ik niks, alleen zorgen dat het met mij goed gaat en blijft gaan. Een week vakantie fijn lekker leuke gesprekken ik keek en kijk er naar uit. Geen kantoor even geen druk op de ketel, iets met relax en ontspan. Makkelijk als je alleen bent…soms wel soms minder of totaal niet.

Hoe anders is het nu, 22 maart overheerst angst over het Corona virus en is een leven niet eens echt zeker. Wie of wat je bent, een virus heeft geen respect voor status, aanzien, leeftijd of waar je bent/woont in de wereld.

Waren we zo onvoorzichtig dat iets zo om zich heen grijpt? Ik heb er geen idee van of oordeel over, echter sommige dingen vallen mij al een paar jaar op, met hoest, proest voor zicht uit, handen wassen was een dingetje …allemaal tot voor kort Corona gaat de geschiedenisboeken in als het meest heftige wat velen mee maken in hun leven.

Angst is een psychologisch verklaarbaar woord, maar als angst overgaat in paniek dan vervalt het rationele denken en neem het alles over…paniek was mijn moeders wereld, hoe erg? dat is een ander verhaal maar geloof me een staat van paniek is “alles gaat over jouw grenzen van toelaatbaarheid heen”. Dus in mijn visie is angst gegrond als het tastbaar of voelbaar is. Je mag angst hebben voor de tandarts de hitte van vuur…

Paniek en angst voor een virus is als zand wat door je vingers glipt. Het is niet vast te pakken, niet om te buigen..het is willekeurig en je kunt er niet van weg lopen of je omdraaien om het niet te zien. Onzichtbaar, sluipend, misselijkmakend virus. Ik werd gevraagd ben jij niet bang dan….dat zette me aan het denken.

Ben ik bang voor het virus..ik kan en wil niet bang zijn voor iets wat ik niet kan omkeren in een andere beleving.

Maart de maand van ontluikende bomen, tulpen op hun mooist, legio toeristen her en der, drukke luchthavens, uit eten met vrienden, lieve leuke gesprekken…maart 2020 is totaal anders, mensen werken thuis, winkels zitten dicht of hebben gewijzigde openingstijden en toch…..ben ik bang voor een lock down dat alles stilstaat en ik me afvraag hoeveel mensen dat gaan overleven. Mensen als jij en ik….met allemaal eigen hoofden, denk- en zienswijzen.

Gezelschapdsdieren zijn we geworden…maar hoe overleeft de mens alleen alhoewel we wel social media hebben veelal familie (eigen) of je (zelfgekozen) family.

Ik zat 7 jaar in een mallemolen met 2 zieke mensen 24/7 deed er een baan bij …en de laatste 2 jaar van die 7 jaar was hell on earth…steeds verder geisoleerd, het andere woord noem ik bewust niet 🙁 omdat ik dat nog steeds niet kan en wil…

Het heden …je mag nog steeds naar buiten, niemand die zegt dat het maar 15 min mag, je mag boodschappen doen ook langer dan 15 min, maar hou in vredesnaam die 1 1/2 meter afstand.

Petje af voor de mensen die hun leven op het spel zetten voor alle mensen die ziek zijn/worden/sterven. Ik vermoed dat er nog aardig wat trauma’s zijn als het virus in de ban is…het meest moeilijke ooit.

Ik ga een week naar de bossen, wandelen me afzonderen want de laatste week maart is zo voorbij…

Lieve papa deze is voor jou omdat je er zo van genoot destijds…time changes, music stays forever…

https://www.youtube.com/watch?v=H9jClSJozaI

Liefs E.