Autopech….

Al jaren rij ik met veel plezier Nissan. Ooit begon ik met een Nissan Micra op benzine en daarna stapte ik over naar de Nissan Juke Hybrid. En die Juke? Echt mijn auto. ❤️

Tot afgelopen vrijdag.

Na ruim 81.000 kilometer vond mijn Juke het blijkbaar tijd voor een carrière-switch en dacht:

“Weet je wat? Ik doe helemaal niks meer.”

HEV-melding.

Dus: garage bellen, doorverbonden worden met Nissan Assistance en vervolgens kwam de berger. Met als geruststellende mededeling:

“Met deze melding doet de auto dus helemaal niks meer.”

Nou, fijn om te weten. 😂

Auto naar de garage, Bochane Lelystad en na ongeveer 2,5 uur wachten en uiteindelijk kon ik toch nog rijdend de deur uit. Happy naar huis! De onderhoudsbeurt die eigenlijk gepland stond, werd doorgeschoven naar aanstaande vrijdag.

Probleem opgelost dacht ik.

Zaterdag: ronde twee

Zaterdag deed ik een paar boodschappen en reed ik richting Ermelo en Harderwijk. Niet eens veel kilometers, zeker niet voor mijn doen op een zaterdag.

Ik dacht: ik ga lekker even kibbeling eten bij Dries van den Berg, want anders ben ik te laat met eten en met diabetes type 2 is dat nou eenmaal iets wat je probeert te voorkomen.

Dus heerlijk kibbeling gegeten, even bijgekomen en terug naar de auto.

Startknop.

WHAM.

Daar was hij weer.

HEV.

Bummer. 🙄

Alleen schoot mijn lichaam en hoofd inmiddels zó in de paniekstand dat ik eerst maar eens een toilet moest zoeken. Daarna garage bellen.

Maar ja… zaterdag.

“Alleen verkoop is er.”

Dus weer Nissan Assistance bellen. Berger weer opgepiept. Dit was rond 14.15 uur.

De berger was ondertussen duidelijker dan de klantenservice:

“Jullie moeten een vervangende auto regelen voor mevrouw.”

“Ja hoor, daar gaan we mee aan de gang.”

Nou… dat “mee aan de gang gaan” duurde even.

Rond 17.00 uur, ongeveer vijf telefoontjes van de bergingsmaatschappij verder, kwam er eindelijk akkoord voor een leenauto.

Een Mazda 2.

En eerlijk is eerlijk: rijdt als een zonnetje. ☀️

En over Stouwdam Berging Oldebroek niets dan lof. Ze bleven meedenken, wachten op het akkoord en hielden me goed op de hoogte. Top klantenservice en een fijne benadering. Daar kunnen anderen nog wat van leren. 😉

En dan Nissan Assistance…

Ook ik heb natuurlijk nog een keer met Nissan Assistance gebeld.

Een meneer met een Belgisch accent.

“Ze zijn ermee bezig.”

Ja… al 2,5 uur. 🙄

Ik was inmiddels niet alleen boos, maar vooral verdrietig en behoorlijk overprikkeld. Mijn lichaam kan die stress gewoon niet zo goed hebben.

En dan verwacht je eigenlijk op z’n minst een beetje empathie.

Maar nee.

Geen “wat vervelend voor u”, geen “ik snap dat dit heel vervelend is”, niks.

Het voelde vooral als: lastig dat u belt.

En daar mogen ze wat mij betreft nog wel een training klantvriendelijkheid tegenaan gooien. Een flinke ook.

Maandag deel drie

Vrijdag kon ik nog naar Bochane Lelystad.

Maandag gaat de Juke naar Bochane Harderwijk.

Uitlezen, onderzoeken en repareren.

Er schijnt een connectie te zijn die niet werkt en alleen uitlezen levert blijkbaar alweer de nodige ellende op.

Mijn mail naar de dealer is inmiddels verstuurd: de auto wordt bij hen gebracht en hij moet gefixt worden.

Het valt binnen de garantie, dus dat lijkt me vrij simpel:

Fixen die handel.

Maar…

Mijn vertrouwen is inmiddels wel volledig weg. Niet een klein beetje.

Helemaal.

En laat ik nou net een vakantie voor de deur hebben staan. 😬 Ik had al bedacht om de Juke volgend jaar in te ruilen, maar dankzij dit weekend is dat plan ineens behoorlijk naar voren gehaald.

En dan nog even de leenauto…

Die heb ik tot woensdagmiddag.

Maandag eerst maar eens afwachten.

En nee… het wordt waarschijnlijk niet Bochane als het om mijn volgende auto gaat.

Want je kunt mij niet wijsmaken dat er in zowel Harderwijk als Lelystad geen vervangende auto staat én dat er ook geen huurauto geregeld kan worden.

Als een klant met pech staat en uren moet wachten, dan lijkt mij dat toch onderdeel van het hele plaatje.

Ondertussen natuurlijk ook maar even rondgekeken

Want als je vertrouwen in je auto een flinke knauw krijgt, ga je toch eens kijken wat er nog meer te koop is.

Dus ik had al wat op internet rondgesnuffeld en zaterdag ook een dealer bezocht.

Vrijdag had ik bij Bochane Lelystad ook al rondgekeken.

Daar stond bijvoorbeeld een Renault 5 van ongeveer €40.000.

Hahahaha Ja. Dat was dus écht niet de bedoeling. 😂

Bij BYD autos’s stond vervolgens een verkoper met een aftershave die ongeveer rechtstreeks mijn longen binnenwandelde, langs me heen keek en die vervolgens vooral stuurde richting de grote — lees: dure — bakken.

Terwijl ik toch echt probeer te vertellen wat ik zoek en waar mijn voorkeur naar uitgaat. Immers ik rij alleen en de keren dat er iemand mee rijd was in deze 3 jaar wel 4 of 5 x denk ik.

Luisteren naar de klant is blijkbaar soms een onderschat verkoopinstrument. 😉

Kortom…

Het was een weekend dat veel te veel energie heeft gekost.

HEV-melding. Wegsleper. Wachten. Bellen. Nog een keer bellen. Leenauto regelen. Boos. Verdrietig. Gestrest. En ondertussen ook nog bedenken wat ik met die Juke ga doen.

Dus nu:

op naar een nieuwe werkweek.

Duimen dat Nissan hem maandag gewoon netjes uitleest, repareert en mij een goed rijdende Juke teruggeeft.

Want als ik hem straks inruil, wil ik hem in ieder geval rijdend bij de volgende dealer afleveren. 😉

En de rest?

Wordt vervolgd. 🙂

Liefs E.

2023 wat een jaar….

webfind

2023…ik heb er lang over gedacht, wel een blog, geen blog en toch kriebelt het. Want 2023 was een meer dan raar jaar. Voor mij in ieder geval, wellicht wel voor meerderen.

Januari was een maand waarin mijn beste vriendin ever E. 💕afscheid nam van het leven, ik kon niet naar het afscheid en de crematie. Maar lieve E. je zit in mijn hart en mens wat kan ik onze gesprekken hemelsbreed missen. Dat je maar met veel liefde neerkijkt op een ieder die je lief is en/of is geweest. Na haar kaart volgende er nog 7 enveloppes met brede en smalle rouwranden in de eerste 2 maanden van het jaar. De post app en de brievenbus werden even mindere vrienden. Nee niet alle crematies of condoleance avonden bezocht. Na het overlijden van mijn ouders heb ik daar echt een lijn in getrokken om mezelf mijn geest en mijn hart te beschermen.

Op mijn werk was het al niet beter, dus cv op Indeed en ik deed het weer, een leuke baan vinden dit keer in de reiswereld als medewerkster sales en servicedesk voor de Duitstalige klanten. En wow wat een verademing om niet gepest te worden, hoe anders kan een bedrijf en de leiding zijn. Zo blij mijn hart klopte weer en ik vond rust.

Leuke avonden en gezellige gesprekken met de buurman bij de open haard of heerlijk bij hem in de tuin. Genieten in hoofdletters, hij heeft een speciaal plekje in mijn hart.

En toen gebeurde het meest niet verwachtte in mijn leven. Ik woonde heerlijk in een leuk appartementen complex met fijne buren. Nadat er appartementen werden verkocht en daarna verhuurd, veranderde de sfeer dusdanig dat mijn lichaam dag en nacht aan stond. Iets wat men al snel door had op het werk. Inmiddels had ik een beslissing genomen, ik zou gaan verkopen en huren. Makelaars over de vloer en via een makelaar kon ik gaan huren. Een belletje was voldoende, nog diezelfde avond schreef ik me in en een dag voor mijn vakantie in Augustus ging ik 2 appartementen bekijken. Het ene appartement was zo fijn dat ik bij de mail gelijk gereageerd heb. Een dag later had ik het appartement en kon de makelaar alles in gang zetten voor de verkoop.

Een top vakantie mooie steden, veel gezien, leuke en fijne gesprekken, waar taalbarrières hun weg vonden in ogen en zielen. Het uit eten bij het restaurant Le Tazon in het Novohotel in Le Subdray, waar de keuken fabeltastisch was, een aanrader gewoon.

Mijn appartement verkocht, een fijn appartement terug in een rustige woonomgeving, heerlijk een 55+ complex. Soms zitten er voordelen aan het ouder worden ;-). Wonen op de Veluwe ik had het niet bedacht. Maar drukte kun je opzoeken, de stilte is lastiger te vinden.

Na de verkoop heb ik Mr Noir mijn auto ingeruild voor Mr Bordeaux, you name it and it to you. Heerlijk hoge instap, veel snufjes en niet meer hoeven krabben Nissan en de verkoper in Lelystad , doen het goed, en oh ja, stuurverwarming waar mijn handen blij van worden.

Een weekend weg met vrienden en hun dochters en honden in een leuk huisje vlak bij de Duitse grens was heerlijk. Veel winkels gezien, gegeten en oh zo jammer dat dan een weekend eindigt met een maag die enorm van slag is. Zo van slag dat ik maandag en dinsdag heb moeten af melden op het werk :-(.

Maar nu, nog een week te gaan en heb ik voor het eerst in mijn werkbare leven, vrij vanaf 22 december tot 2 januari 2024. Het klinkt als vakantie en misschien moet ik het er even van nemen de dagen na kerst en voor oudejaarsdag. Dus twijfel ik aan, Berlijn, Lille of Antwerpen. Ha ja het ligt ook allemaal dicht bij elkaar zo he :-).

Voor nu Prettige kerstdagen en op naar 2024

** ik verwacht geen witte kerst maar dromen mag **