Autopech….

Al jaren rij ik met veel plezier Nissan. Ooit begon ik met een Nissan Micra op benzine en daarna stapte ik over naar de Nissan Juke Hybrid. En die Juke? Echt mijn auto. ❤️

Tot afgelopen vrijdag.

Na ruim 81.000 kilometer vond mijn Juke het blijkbaar tijd voor een carrière-switch en dacht:

“Weet je wat? Ik doe helemaal niks meer.”

HEV-melding.

Dus: garage bellen, doorverbonden worden met Nissan Assistance en vervolgens kwam de berger. Met als geruststellende mededeling:

“Met deze melding doet de auto dus helemaal niks meer.”

Nou, fijn om te weten. 😂

Auto naar de garage, Bochane Lelystad en na ongeveer 2,5 uur wachten en uiteindelijk kon ik toch nog rijdend de deur uit. Happy naar huis! De onderhoudsbeurt die eigenlijk gepland stond, werd doorgeschoven naar aanstaande vrijdag.

Probleem opgelost dacht ik.

Zaterdag: ronde twee

Zaterdag deed ik een paar boodschappen en reed ik richting Ermelo en Harderwijk. Niet eens veel kilometers, zeker niet voor mijn doen op een zaterdag.

Ik dacht: ik ga lekker even kibbeling eten bij Dries van den Berg, want anders ben ik te laat met eten en met diabetes type 2 is dat nou eenmaal iets wat je probeert te voorkomen.

Dus heerlijk kibbeling gegeten, even bijgekomen en terug naar de auto.

Startknop.

WHAM.

Daar was hij weer.

HEV.

Bummer. 🙄

Alleen schoot mijn lichaam en hoofd inmiddels zó in de paniekstand dat ik eerst maar eens een toilet moest zoeken. Daarna garage bellen.

Maar ja… zaterdag.

“Alleen verkoop is er.”

Dus weer Nissan Assistance bellen. Berger weer opgepiept. Dit was rond 14.15 uur.

De berger was ondertussen duidelijker dan de klantenservice:

“Jullie moeten een vervangende auto regelen voor mevrouw.”

“Ja hoor, daar gaan we mee aan de gang.”

Nou… dat “mee aan de gang gaan” duurde even.

Rond 17.00 uur, ongeveer vijf telefoontjes van de bergingsmaatschappij verder, kwam er eindelijk akkoord voor een leenauto.

Een Mazda 2.

En eerlijk is eerlijk: rijdt als een zonnetje. ☀️

En over Stouwdam Berging Oldebroek niets dan lof. Ze bleven meedenken, wachten op het akkoord en hielden me goed op de hoogte. Top klantenservice en een fijne benadering. Daar kunnen anderen nog wat van leren. 😉

En dan Nissan Assistance…

Ook ik heb natuurlijk nog een keer met Nissan Assistance gebeld.

Een meneer met een Belgisch accent.

“Ze zijn ermee bezig.”

Ja… al 2,5 uur. 🙄

Ik was inmiddels niet alleen boos, maar vooral verdrietig en behoorlijk overprikkeld. Mijn lichaam kan die stress gewoon niet zo goed hebben.

En dan verwacht je eigenlijk op z’n minst een beetje empathie.

Maar nee.

Geen “wat vervelend voor u”, geen “ik snap dat dit heel vervelend is”, niks.

Het voelde vooral als: lastig dat u belt.

En daar mogen ze wat mij betreft nog wel een training klantvriendelijkheid tegenaan gooien. Een flinke ook.

Maandag deel drie

Vrijdag kon ik nog naar Bochane Lelystad.

Maandag gaat de Juke naar Bochane Harderwijk.

Uitlezen, onderzoeken en repareren.

Er schijnt een connectie te zijn die niet werkt en alleen uitlezen levert blijkbaar alweer de nodige ellende op.

Mijn mail naar de dealer is inmiddels verstuurd: de auto wordt bij hen gebracht en hij moet gefixt worden.

Het valt binnen de garantie, dus dat lijkt me vrij simpel:

Fixen die handel.

Maar…

Mijn vertrouwen is inmiddels wel volledig weg. Niet een klein beetje.

Helemaal.

En laat ik nou net een vakantie voor de deur hebben staan. 😬 Ik had al bedacht om de Juke volgend jaar in te ruilen, maar dankzij dit weekend is dat plan ineens behoorlijk naar voren gehaald.

En dan nog even de leenauto…

Die heb ik tot woensdagmiddag.

Maandag eerst maar eens afwachten.

En nee… het wordt waarschijnlijk niet Bochane als het om mijn volgende auto gaat.

Want je kunt mij niet wijsmaken dat er in zowel Harderwijk als Lelystad geen vervangende auto staat én dat er ook geen huurauto geregeld kan worden.

Als een klant met pech staat en uren moet wachten, dan lijkt mij dat toch onderdeel van het hele plaatje.

Ondertussen natuurlijk ook maar even rondgekeken

Want als je vertrouwen in je auto een flinke knauw krijgt, ga je toch eens kijken wat er nog meer te koop is.

Dus ik had al wat op internet rondgesnuffeld en zaterdag ook een dealer bezocht.

Vrijdag had ik bij Bochane Lelystad ook al rondgekeken.

Daar stond bijvoorbeeld een Renault 5 van ongeveer €40.000.

Hahahaha Ja. Dat was dus écht niet de bedoeling. 😂

Bij BYD autos’s stond vervolgens een verkoper met een aftershave die ongeveer rechtstreeks mijn longen binnenwandelde, langs me heen keek en die vervolgens vooral stuurde richting de grote — lees: dure — bakken.

Terwijl ik toch echt probeer te vertellen wat ik zoek en waar mijn voorkeur naar uitgaat. Immers ik rij alleen en de keren dat er iemand mee rijd was in deze 3 jaar wel 4 of 5 x denk ik.

Luisteren naar de klant is blijkbaar soms een onderschat verkoopinstrument. 😉

Kortom…

Het was een weekend dat veel te veel energie heeft gekost.

HEV-melding. Wegsleper. Wachten. Bellen. Nog een keer bellen. Leenauto regelen. Boos. Verdrietig. Gestrest. En ondertussen ook nog bedenken wat ik met die Juke ga doen.

Dus nu:

op naar een nieuwe werkweek.

Duimen dat Nissan hem maandag gewoon netjes uitleest, repareert en mij een goed rijdende Juke teruggeeft.

Want als ik hem straks inruil, wil ik hem in ieder geval rijdend bij de volgende dealer afleveren. 😉

En de rest?

Wordt vervolgd. 🙂

Liefs E.