Naast dit aftellen is het ook een soort van afscheid van de stad waar ik 35 jaar lief en leed heb gedeeld. Waar geluk en verdriet naast elkaar stonden. Waar gebonden en vrijheid mijn grootste zorg was naast zorgen om en voor zorg.

Een echt afscheid is het niet want mijn zelf gekozen familie woont er, de leukste man die ik ken woont er en sommige vrienden blijven vrienden om mee uit eten te gaan :-). Dus zal ik er echt wel meer dan eens zijn.

En toch voelt het of ik de laatste koffer heb ingepakt en opgeborgen. Het is goed zo…weggaan op alle vlakken. Al een tijd geleden heb ik besloten dat niemand mijn leven gaat regisseren, dat kan ik zelf. Dus ook in de baan. Tot vrijdag 17 mei ben ik nog werkzaam in Lelystad, dan een korte vakantie en op naar een baan in Amersfoort.

Een van de geluksmomentjes is wel dat ik vier dagen ga werken en de vrijdag vrij ben. Een cadeau aan mezelf, omdat na 45 jaar full time werken het tijd wordt voor een stukje me-time. Waar anderen kinderen en zorgverlof kregen heb ik al die uren opgevangen bij elke werkgever.

Nu wil ik graag in t voorjaar en in September, mijn verjaardag vier ik zelf wel met een kadootje en een etentje ergens in een mooi land, zolang ik er maar met de auto kan komen :-).

Dus nog even en mijn eerste vakantie komt eraan, wederom Frankrijk, beginnen in mijn favoriete overnachting Ibis hotel in Reims en van daar uit richting Lyon want die stad wil ik graag bekijken. Wellicht nog een overnachting in Nuits St. Georges in de buurt van Beaune.

Gelukkig ben ik nog een paar dagen vrij voor ik vertrek dus kan ik even mijn hoofd resetten en leegmaken.

Dus weet je nog een goed boek, dan hoor ik het graag :-).

Liefs E.

Is het echt nog zo kort geleden immers mei 2019 was ik bij de signeersessie in Wassenaar van het boek Terug naar Arras van André Buurman en het boek De Verschoppeling van Cees Ligthart.

Als de dag van gister weet ik nog hoe ik de Bruna in Wassenaar binnenstapte en de beide heren aan een kleine tafel zag zitten. Het boek van André had ik al gelezen maar voor een gesigneerde versie kocht ik er nog een ernaast lag het boek van Meneer Cees, doe maar zonder Meneer zei hij nog tegen me, ik ben maar een gewone jongen……maar echt een man van een bepaalde leeftijd noem je niet gewoon Cees.

Dus Meneer Cees vertelde over zichzelf, over zijn lieve vrouw, over de makkes van zijn gezondheid en enkele anekdotes uit zijn boek. Een boek welke een humor pareltje pur sang zou zijn, wat ik ontdekte tijdens het lezen.

Bijzonder de schrijfwijze, de humor, het kwajongensgedrag van de jonge Meneer Cees, las ik terwijl ik in gedachten zijn gezicht peilde. De twinkeling de humor..heerlijk.

Vandaag kreeg ik via André het bericht dat Meneer Cees niet meer was, dat hij was overleden aan een Tia die hem inhaalde. Meneer Cees, de lach, de humor, de paarden de verhalen ze blijven als ik denk aan die mooie dag in mei.

Ik hoop en echt Meneer Cees dat je de Vim bus mee neemt want je weet nooit hoeveel bont je daar boven gaat tegen komen.

Dat de humor een mooie aanwinst is voor de hemel…je verhalen een boost krijgen…

Dag Meneer Cees rust zacht….

De eerste boeken waren de boeken die ik nu nog bezit…

Eigenlijk denk ik iedere keer misschien moet ik ze maar opnieuw laten binden…

Later de hele Pitty en De dolle tweeling, Stijfkopje, Heidi hele series, welk meisje heeft ze niet gelezen?

Van de meisjes boeken naar de diverse boekenkasten in de familie en de grote ronde mooie leeszaal in Hengelo waar ik uren doorbracht en toch met veel mooie boeken thuiskwam. Nadat ik verhuisde naar het westen van het land was de mooiste bibliotheek wel die in Amsterdam aan de Prinsengracht. Uren dwalen langs oude kasten met boeken van weleer en van nu. Na die verhuizing naar het nieuwe pand kon ik ook daar mijn draai niet vinden. Dus lenen in Almere omdat dat kon vanuit Lelystad. Jaren daar geleend tot het niet meer kon, wat was mijn kussen nat van de tranen, weer inleveren op iets wat ik fijn vond. (Weet je dat ik ieder jaar nieuwe kussens kocht om die reden, zodat mijn tranen niet geheel in mijn hoofd gingen zitten). Geprobeerd de bibliotheek in Lelystad, wat ik daar mis is sfeer dat comfort gevoel wat oude bibliotheken je gaven. Het omarmen van je ik, het blij worden van binnenkomen. Nee Lelystad heeft dat niet in zijn bibliotheek en wat ze gaan doen of niet…ik kom er niet meer.

Ik koop mijn boeken tegenwoordig, minder lezen en gerichter.

Dus kocht ik:

De Hertogin van Danielle Steel, heerlijk wegdromen..makkelijk leesbaar. Danielle is daar goed in als ik niet weet wat ik zal kopen dan besluit ik vaak tot een feel good book van deze schrijfster.

De meisjes van Ravensbrück van Anna Eory, het verhaal een dochter ziet een nummer op de arm van haar vader die ziek is, een naam en het vinden van een jurk is aanleiding om te gaan zoeken naar “wat was er gebeurd en hoe dan want papa was geen jood”…indrukwekkend en binnenkomend.

Viktor van Judith Fanto, het boek ligt op de bank en lacht naar me, pak me dan pak me dan…toch laat ik het even liggen aankomend weekend een lang weekend tijd voor lezen en ontspannen.

De erfenis van Corinna Boman, een fantastisch deel 1 van een trilogie die zich afspeelt in Zweden. Een aanrader en eigenlijk vind ik persoonlijk dat 3 delen in een serie wel het max zijn.

Verder een enorme fan van Danielle Trussoni…https://en.wikipedia.org/wiki/Danielle_Trussoni

Helaas heeft zij niet zo veel boeken maar wel erg mooi …

De sterrengever van Jojo Moyes, in begonnen maar mss is mijn mood nog te onrustig voor dit boek het triggert maar net nog niet genoeg..dus wordt vervolgd..

Tot zover mijn boekenkast in een doorsnede want echt ik lees zoveel diversiteit…en nee de tip van De zeven zussen hoeft niet…niet mijn genre, terwijl ik Lucinda Riley in andere boeken enorm waardeer.

Liefs E.