En dan gebeurt er iets wat je totaal uit je balans haalt, vandaar dat ik ook even niet geblogd heb. <\/p>\n\n\n\n

Hoe belangrijk het is om balans te hebben in je leven, om je veilig en comfortabel te voelen met je eigen persoon en de omgeving waar je woont. Ik ervaarde het nadat de man van mijn beste vriendin zomaar – nee niet zomaar, maar hoe en waarom en met welk doel is in deze niet belangrijk- dit leven verliet. Leek het zomaar, was het zomaar geen idee en al wist ik het wel zou ik het niet delen hier noch ergens anders. Waar het omgaat is dat op het moment ik het hoorde, het was heel vroeg in de ochtend dat ik sms jes gemist had, immers mijn telefoon is geen noodlijn meer maar een aanvulling op mijn fijne leven :-). De sms jes waren verontrustend…dus ik appte met mijn duffe hoofd haar dochter “whatsup” …toen hoorde ik dat haar vader was overleden, ging bij mij het licht uit..letterlijk verdwaasd zoveel gedachten die in me op kwamen…werken, er naar toe, tollende gedachten die allemaal voorrang vroegen in mijn hoofd.<\/p>\n\n\n\n

Ho \u2026.stop…stil staan. Om wie gaat het en hoe dicht sta je erbij ??? Hoor je er op dat moment, waar moet je zijn. Automatisch gaf ik mezelf antwoorden …dat gesprek op het werk, daar moest ik zijn. Dus even alles gereset – klinkt makkelijk is het niet- en over tot de orde van de dag.<\/p>\n\n\n\n

Wel mijn leidinggevende ingelicht welke impact dit op me had. ‘s Avonds door naar het huis van mijn vriendin,,,,bijzonder, veel verdriet en gek genoeg kon ik niet janken, wel troosten, daar schijn ik super in te zijn, en passant de bloemen op een vaas gezet en ergens weer naar huis gereden. Zo verliepen enige dagen…de datum van de crematie werd bekend…Uren stond ik te passen, warm weer, wat trek ik aan, uiteindelijk won de zwarte jurk het van alles..toch maar een shawl erbij, warm maar het paste goed ik voelde me er goed in.<\/p>\n\n\n\n

Aangekomen bij de locatie waar de dienst zou zijn, trof ik mensen die ik kon en herkende, dit maakte de zware gang makkelijker. Echt makkelijk wordt een uitvaart nooit meer als je er pas 2 hebt gehad – het leek op dat moment pas- het was druk. De man van mijn vriendin was geliefd als mens, als vriend als collega als man en als vader en opa.<\/p>\n\n\n\n

De speeches waren bijzonder en mooi…dat ik mijn petje afneem voor Miss D. die toch maar haar Opa roemde om wat hij voor haar was\/is. De woorden van mijn vriendin en haar kinderen…ze kwamen binnen.<\/p>\n\n\n\n

De muziek…altijd een dingetje maar deze muziek paste bij de lieve schatten zoals ik ze heb leren kennen.De muziek die je van te voren niet weet noch weet je wat een song of tekst met je zal doen…<\/p>\n\n\n\n

Op de muziek van:<\/p>\n\n\n\n