In maart nam ik een dag extra vrij in maart, de sterfdag van mijn vader hakt nog steeds, niet zozeer in emoties maar in het missen en leuke dingen doen samen. Gelukkig had men op t werk begrip en boekte ik een weekend Lille. De plaats waar ik met mijn moeder graag naar de grootste Brocante Markt van Europa in 2026 vind deze plaats op 5 en 6 september, dit voor de liefhebbers ;-), ging maar nooit de stad zelf bezocht had. Immers tijdens deze dag was een deel van de stad voldoende om rond te lopen.
Daarna begon het vaarseizoen en de aanloop naar Sail Amsterdam 2025 en was er weinig ruimte voor vrije dagen, daar ook collega’s met schoolgaande kinderen op vakantie moesten.
Augustus begon en ergens bood ik aan om te helpen met Sail Amsterdam 2025. Wat een week met dagen van 08:30 –20:30 uur en slapen op het schip de Johanna Engelina met de fantastische schipper Sietse die voor mooie gesprekken zorgde. De slaapplek op het schip was mijlen buiten mijn comfortzone, maar wat heb ik genoten. Wel zei mijn lichaam “er zijn dingen die je de volgende keer beter niet meer kunt doen” 
.
September, jarig en ik heb het gevierd. En tja het was een éénmalige actie, ik hou niet van verjaardagen en al helemaal niet van mijn eigen. Dus ging ik in deze mijn grens over wat mijn hele mindset niet ten goede kwam. Dus 2026 wordt ik 65 en zal ik het op mijn manier vieren ergens waar t goed toeven is 🙂 en aangezien ik in deze maand niet op vakantie kan, immers hoogseizoen wordt het iets van een hotel en lekker eten.
Oktober mijn vakantie, eindelijk, wederom Frankrijk…ik arriveerde voor een weekend in het havenplaatsje Honfleur.
Het stormde en regende behoorlijk, gelukkig was het een fijn Ibis Hotel wat ik geboekt had 
. Even buiten het stadje, aan de overkant winkels en restaurant, goed parkeren (gratis) bij het hotel.
Honfleur bekeken, lekker uit eten in een van de vele restaurantjes die Honfleur rijk is. Er is voor ieder budget wel iets en ook als alleengaande kreeg ik een prachtige plek aan t raam met uitzicht op de haven. Leuke gesprekken volgenden in het Duits en Engels en over eten en wijn in het Frans. Toch fijn dat je internationaal mee kunt praten in (bijna) alle onderwerpen.
Zaterdag Deauville, een ramp om de stad in te rijden, echter als je je auto eenmaal ergens geparkeerd hebt, zeker de moeite waard. Bekijk ook het Casino van binnen –of je nu gokt of niet- het gebouw is fantastisch.
Zondagmorgen vroeg ontbijt en doortrappen naar Bordeaux, wat heb ik me vergist op de afstand en zo geen leuke route om te rijden. Het hotel wat ik had geboekt lag aan de reand van de stad, met een 5-tal restaurants om de hoek. Rustig Ibis hotel met een tramverbinding naar de stad op ca. 5 minuten lopen. Met ca. 20 minuten was je midden in de stad voor nog geen 1,50 euro en als je binnen 1 uur terugging was het een retour.
Bordeaux, de langste winkelstraat met de winkels die je overal tegenkomt, een zij straat met winkels zoals in Amsterdam de PC Hooftstraat ver boven budget maar mooi om te zien. Verbazingwekkend is wel dat als het duur wordt in Frankrijk de straten extra breed zijn.
Een paar dagen was genoeg om deze stad te ontdekken Het Wijnmuseum is een aanrader, zeker als t weer niet zo meewerkt.
Rouen op de terugweg fantastische stad, lastige parkeergarage onder het Theater, maar ook dat kwam goed. Er was een braderie, optredens en lokale en regionale producten.
De kerk van Jeanne ‘d Arc was uniek en indrukwekkend, het plein waar zei destijds op de brandstapel belande is nu, zo leek het, een soort van bedevaartsoord. Gratis toegankelijk.
Het museum van Jeanne ‘d Arc is een aanrader voor eenieder die van deze geschiedenis houdt, een deel is interactief ook voor kinderen leuk.
Wat heb ik gemist deze vakantie:
- Zon
- Lekkere taartjes/gebakjes
- Mooie gesprekken het weer was niet zo denderend..dus buiten op een bankje werd het niet…
Inmiddels is het December en heb ik vanaf 24 december 17:00 uur vrij tot 5 januari 2026. Dus ga ik genieten van lezen – heb nog een paar te gaan- ik noem het “stuur je hoofd op vakantie”, steden en gezelligheid op tv en wandelen.
En vooral plannen maken voor 2026, vrienden ontmoeten, bioscoop en koffietjes doen, want dat staat al te lang op een laag pitje.
Ik wens iedereen een fijne kerst en heel goed en vooral gezond 2026
https://www.youtube.com/watch?v=LZG7vtA7DCs
Liefs E.
]]>De eerste dag heb ik doorgebracht in pyjama en een dik vest met enorm veel kerstfilms, vannacht wakker om 5:30 uur en na woelen in bed de tv aangezet (lang leve het single leven) en belande in een fijne kerstfilm, in de reclame toch maar een beker melk en een broodje gesmeerd. Kerst is uitrusten en bezinnen…de kerstfilm die ik keek was “Christmas in Bramble house” of het lag aan de knusheid van de slaapkamer (nee hier staat geen kerstboom oid) of de rust in mezelf, ik heb genoten van deze film.
Na de film ben ik als een blok in slaap gevallen en was het rond 10 uur dat ik wakker werd.
Lekker ontbeten, nagedacht en geschreven in een mooi schrift over reflectie van het afgelopen jaar naar aanleiding van een nieuwsbrief welke een oud collega gestuurd had. Daarna heerlijk tv gekeken en niks gedaan…helemaal niks om vervolgens nog maar weer in slaap gevallen te zijn de rest van de dag wel besteed met niksen :-).
Wel kristallen zich dingen uit door het schrijven in een schrift 
dus dank je wel Martine https://www.sparkletrainingcoaching.nl/ voor deze super tip.
Ik koos voor schriften met vogels zij staan voor mij voor vrijheid. Op het grote www staat het volgende: “Vanwege het feit dat vogels hoog in de lucht zweven, wordt aangenomen dat vogels Gods boodschappers zijn – die een brug vormen tussen het spirituele leven en het alledaagse”.
Ook had ik een droom, een droom met iemand die de naam Jennifer had of heeft. Wat daar achter zit geen idee want werkelijk in mijn uitgebreide vriendenkring zit niemand met die naam, niet de echte en ook geen nickname….Mocht iemand deze naam kunnen duiden met of op iets dan verneem ik dat graag.
Ik ben niemands reisleidster als in “op sleeptouw nemen” noch ben ik de invulling voor een afgezegde afspraak, immers dat geeft aan dat ik alleen “bij noodgevallen” in mag vallen als iets niet doorgaat of afgezegd wordt.
Dat mijn spiegel heel helder is en dat naast veel voelen ook veel weten is zowel over heden als verleden en ook de toekomst voor een deel.
Kerstavond en eerste kerstdag geven voor mij het besef dat ik het volgend jaar wellicht anders zou kunnen doen…echter dat hangt af van een paar zaken die zich nog niet helder hebben laten zien of nog niet geheel duidelijk zijn. Stap voor stap ….
Liiefs E.
Voor iedereen die iemand mist of alles heeft en toch alleen is…
Al drie jaar genoot ik van mijn herwonnen vrijheid na de zorg voor mijn ouders, nooit heb ik het zorgen gezien als een lockdown, maar de bank was mijn plekje, zodra ik de laptop pakte was er “oorlog” lagen er boeken scheef was er “oorlog”…op het werk in die tijd was het onrustig…en nu hebben we covid 19 en is de hele wereld onrustig en in opperste staat van paraatheid.
Ooit zong de Jazz Politie een liedje “ze staan klaar de laarzen zwart gepoetst”…hoe waar want er lijkt een nieuwe versie van de NSB te zijn opgestaan, die van “vier jij een feestje dan bel ik, ben je met meer mensen in huis dan bel ik, draag jij geen mondkapje ik bel….doodeng daarbij lijkt het een kwestie van tijd voor de vlam letterlijk in de pan slaat ergens in de wereld.
Ik ben single, niet altijd even “happy” als ik wel zou willen zijn. Niet altijd happy met mezelf maar overall fijn lekker. Mijn lockdown van een paar jaar geleden doet me meer dan ik wil toegeven…nu kan ik weg en wil ik niet weg…duik ik het liefst onder in mijn huisje in mijn veiligheid…genieten jazeker met vlagen en momenten dat het me allemaal geen zier kan schelen. Want eerlijk als je als een soort van remie over de wereld dwaalt….je wereldje klein wordt ( ik had en heb me zo voorgenomen het mag nooit meer zo klein worden als toen) hoe ga je dan om met die emotie.
Ik heb ontdekt, dat ik doorgedenderd ben in een moordend tempo, na het overlijden van mijn ouders, dat ik nu misschien pas tot rust kom en dat alle emoties die daar bij komen kijken in mijn huis horen en bij mij, dat ik die emoties niet kan en wil delen, omdat ik bang ben dat men het niet snapt maar zegt : “joh t komt goed …of iets in die trant”. Het hoort bij een stukje rouw waar ik 3 jaar geleden geen tijd voor heb genomen noch gekregen…doordoen was het advies….
Ik ben ik, een knokker, ik denkt te snel, ik denk in beelden en ben hsp..dus voel veel meer dan mensen beseffen. Veranderende houdingen ik merk ze en kan er niets mee omdat ik geleerd heb in al die jaren niet alles heeft betrekking op mij.
2020 dit jaar mag uit mijn balboekje…en als covid 19 niet gewoon ergens naar toe gaat waar de zon niet schijnt…en mij en de hele mensheid “het voor eeuwig onbevangen ” afneemt, dat je alles in je vrije tijd moet gaan plannen…dan weet ik nog zo net niet of het leven wel zo prettig dan wel aangenaam is…Voorlopig ben ik als single misschien wel t beste af…mijn bubbel is klein en lijkt oneindig klein te worden…vroeger nam mama mijn vrienden en vriendinnen af, ze pikte ze in…nu hebben we covid 19 die pikt alles in wat het leven leuk maakte. En dan laten we de hele politiek er maar niet bij betrekken want een virus stoppen….ik heb daar zo mijn ideeën over…de toekomst zal uitwijzen wie dit geflikt heeft want alles komt ooit uit…
Dus de kerstboom staat, mijn weekend met kerst redelijk gepland….dus kom maar door met sneeuw en vrieskou dat maakt blij…het knisperen van vers gevallen sneeuw samen met de vrieskou…
Als ik een wens mag doen…
Alvast fijne feestdagen en een super goed 2021 dat wensen uit mogen komen en dat het leven leuk wordt
Dag 2020
Goede boeken liggen klaar, de eindejaarstijdschriften haal ik volgende week. Zelfs een fijne legpuzzel ligt klaar (had ik ze allemaal al niet weg gedaan ? ) . Diverse uitnodigingen voor de tweede kerstdag zijn gedropt in berichtjes op mijn telefoon. Mijn hart maakt fijne sprongetjes “vrij” werkelijk vrij zijn. In alle jaren ben ik mezelf vergeten en dit jaar merk ik wat “Vrij”zijn betekend.
Het is nog niet zo lang geleden dat mijn mam zei: “Ik wil niet meer, want anders gaat het niet goed met Erna en die moet door, haar leven begint nog”. Ik kan me mijn verdriet de tranen en de momenten die snel volgden herinneren. Maar wat ik nu vooral voel is de enorme vrijheid die mijn mam mij gegeven heeft.
Ik doe wat ik leuk vind naast mijn werk. Ik leef vanuit mijn hart. Ontdek de wereld opnieuw, nee dat is niet makkelijk. Geloof me als je jaren de Veluwe hebt gedaan omdat dat het enige was…is het wegen net van Nederland een puzzelplaatje ondanks MrTomTom de beste vriend van mam ;-).
Vrijheid is kiezen voor mijn leven…de manier van leven waar ik voor kies vanuit mijn hart…want dat klopt.
Steeds vaker merk ik dat ik mijn hart laat spreken….dus zo ook met de kerst.
Ik sta stil bij momenten, beleef en leef het leven en kies daarvoor bewust my lifestyle in een verband waarover ik niet verder op in ga daar men er anders een oordeel dan wel een veroordeling voor heeft.
Ik deel veel , maar sommige dingen……blijven in mijn hart.
Liefs Erna
Kerst, vorige week nog dwaalde ik door een Intratuin langs alle schitteringen en ballen en hebbedingen maar meer dan dwalen heb ik niet gedaan. Kerst associeer ik nog steeds met gezelligheid, maar hoe anders ziet het er nu uit. Kerst iets met vrije dagen en hoe ga ik ze vullen of invullen.
Hoe zagen mijn kerstdagen er uit vroeger. Ik kan me uit mijn vroege jeugd herinneren dat we met zijn allen naar Oma en Opa gingen waar vaak ooms en tantes en kids ook waren. Later nodigde mijn ouders wel eens familie uit, echter de meest fijne kerstdagen waren later. Het samen gourmetten en het kijken naar fijne films waar we allemaal van hielden. De laatste jaren was het 1 dag iets speciaals en 1 dag boerenkool en een fijne wandeling en keken we voor de zoveelste keer McLeods Daughters.
Nu zijn er mensen die me uitnodigen heel lief of minder lief maar goed bedoeld. Echter in mijn hoofd heb ik Kerst ingevuld voor mezelf. Niet erg dat er niemand komt, een stapel boeken, mooie films zijn er vast op tv en anders is er Netflix waar ik werkelijk van kan genieten.
Ik heb besloten dat deze dagen mijn flat hermetisch is afgesloten en ik onderduik , van bed naar de bank, samen met fijn eten en sweet memories en tranen want die zullen best vloeien. Verder een fijne wandeling ergens…strand of bos…dat maakt niet uit.
Vooralsnog is het november en zal ik eerst de kerstboom moeten gaan opzetten na 5 december. Om te wennen heb ik een kleine lampjesslinger los op een kast gelegd. Gewoon om te wennen aan het idee Kerst.
Kerst helemaal alleen…nooit stond ik er bij stil en nu zijn er mensen lieve mensen die allemaal gevraagd hebben wat doe je met de Kerst…vragen die ik niet geheel kan beantwoorden…niet meer dan ik hier beschrijf omdat die vragen iedere keer mijn ziel raken en daarmee een muurtje weghalen rond mijn hart en er tranen komen.
Tranen op dit moment zijn ze er meer dan de afgelopen maanden, het heeft ook met rust te maken, immers mijn huis is zo goed als af. Een vraag, een gerecht, waarom heb je….vul maar in het maakt dat mijn tranen losser zitten dan voorheen. Het raakt me en toch weet ik als geen ander “tranen zijn het schoonmaakmiddel voor je ziel” en ook weet ik dat het bij het rouwproces hoort. Maar he…wie kan je vertellen hoe alleen zijn voelt??? Niemand toch, dat gevoel zit in je zelf..dus die fijne boeken heb ik, eten uitgedacht niet ingewikkeld wel lekker…
En fijn…dat wordt het ..ik ga Kerst lieven met of zonder de lieve mensen die er voor me zijn..ook op afstand blij met vrienden die vrienden zijn…blij met tranen omdat het mag en kan..maar lieve mensen het zijn mijn tranen en zal ze laten op momenten dat niemand ze ziet…
Op naar de Kerst..op naar het einde van het jaar….en wat zal ik mijn ouders in en met deze dagen missen…
]]>