Naast dit aftellen is het ook een soort van afscheid van de stad waar ik 35 jaar lief en leed heb gedeeld. Waar geluk en verdriet naast elkaar stonden. Waar gebonden en vrijheid mijn grootste zorg was naast zorgen om en voor zorg.

Een echt afscheid is het niet want mijn zelf gekozen familie woont er, de leukste man die ik ken woont er en sommige vrienden blijven vrienden om mee uit eten te gaan :-). Dus zal ik er echt wel meer dan eens zijn.

En toch voelt het of ik de laatste koffer heb ingepakt en opgeborgen. Het is goed zo…weggaan op alle vlakken. Al een tijd geleden heb ik besloten dat niemand mijn leven gaat regisseren, dat kan ik zelf. Dus ook in de baan. Tot vrijdag 17 mei ben ik nog werkzaam in Lelystad, dan een korte vakantie en op naar een baan in Amersfoort.

Een van de geluksmomentjes is wel dat ik vier dagen ga werken en de vrijdag vrij ben. Een cadeau aan mezelf, omdat na 45 jaar full time werken het tijd wordt voor een stukje me-time. Waar anderen kinderen en zorgverlof kregen heb ik al die uren opgevangen bij elke werkgever.

Nu wil ik graag in t voorjaar en in September, mijn verjaardag vier ik zelf wel met een kadootje en een etentje ergens in een mooi land, zolang ik er maar met de auto kan komen :-).

Dus nog even en mijn eerste vakantie komt eraan, wederom Frankrijk, beginnen in mijn favoriete overnachting Ibis hotel in Reims en van daar uit richting Lyon want die stad wil ik graag bekijken. Wellicht nog een overnachting in Nuits St. Georges in de buurt van Beaune.

Gelukkig ben ik nog een paar dagen vrij voor ik vertrek dus kan ik even mijn hoofd resetten en leegmaken.

Dus weet je nog een goed boek, dan hoor ik het graag :-).

Liefs E.

Na het overlijden van mijn ouders in 2017, kwam alles in een stroomversnelling. Ik wilde graag huren, de makelaar vond het geen optie. Dus kocht ik met zijn hulp een fijn appartement in een groene wijk. Zes jaar heb ik er genoten van alles, de buurt, de buren en de BBQ die regelmatig werden georganiseerd. Toch was er iets wat knaagde, de raambekleding die maar niet wilde lukken voor de schuifpui was er een van. Op enig moment had ik een gekke droom. Een groot water, verdwalen in een bootje en eindigen bij een open plek met veel ruimte. Het zette me aan het denken, de behangrol over de deur en een bak kleurpotloden deden de rest. Dat dit ook een naam heeft dit kleuren kwam ik kortgeleden pas achter op LinkedIn, het heet” bilateraal tekenen” https://www.youtube.com/watch?v=arrVc8Jpg8A

Het kristalliseerde mooi uit, ik pakte de rol in, legde hem weg, de tekening nogmaals bekijkend, wist ik dat verkopen het enige goede kon zijn wat moest doen. Wat en hoe en waarnaar toe? dat waren dingen om over te denken. Het begon met het uitnodigen van makelaars. De eerste twee aardig, maar helaas de een had geen huurhuizen en de ander wilde wel veel maar helaas wilde een investeerder in nieuwe appartementen in Lelystad niet meegaan in het verhaal. Dus wat nu, zoeken op het www, een woongroep? ik deed een mailtje met in mijn achterhoofd “pas ik wel bij zoiets”. Ik belandde op de site huren bij Makelaardij van der Linden https://www.vanderlinden.nl/woning-huren/. De volgende stap was de makelaar uitnodigen, helaas werkte de makelaar van 6 jaar terug er niet meer, echter dit keer was het een dame met een mooie achternaam die kwam. Grappig om te ontdekken dat er mensen zijn zoals ik zelf met open vizier en houding. Het werd een gesprek met een lach en traan en ze ging gelijk bellen voor een huurwoning. Ik kon kiezen tussen t Harde en Putten. Beide gemeenschappen zijn nogal kerks, waarbij t Harde een wel heel gesloten kern heeft. Dus Putten dan, even later ontving ik een mail voor een bezichtiging. Twee appartementen een aan de weg kant en een aan de achterkant. De keuze was snel gemaakt. De verkoop van mijn appartement kwam in een stroomversnelling. Ik kon huren per 1 oktober en de overdracht van het appartement zou 26 oktober zijn.

Met hulp van vrienden verhuisd, alle dozen zijn gestapeld, er is een deel ingericht en ik slaap er heerlijk in Putten.

De overdracht is geweest, ik ervaar een rust die ik lang niet heb gehad. Rust die je nodig hebt om te kunnen presteren en te accelereren.

Op zondag wakker worden van klokgelui van de naastgelegen kerk, het horen en me omdraaien en nog even wegdromen.

Rust is het enige wat je moet hebben, de drukte is om de hoek. En Putten /Lelystad is niet zo ver ook niet vice versa :-).

Mijn grootste dank gaat uit naar Makelaardij van der Linden, mijn lieve vrienden die er gewoon waren om te helpen, zodat ik dit keer niet alleen voor stond.

LIefs E.

Mijn appartement staat te koop en ik, ik vind het hartstikke spannend. Oh waar staat het te koop? https://www.funda.nl/koop/lelystad/appartement-42212158-archipel-34-14/ bezichtigingen gaan via de makelaar, net als alle vragen die je graag beantwoord wilt hebben.

Ik ben toe aan een volgende stap in mijn leven, een appartement buiten Lelystad, he wat? buiten Lelystad? Jazeker, want zo als mijn papa altijd al zei: “Overal bakken ze brood” en na 34 jaar Lelystad is een andere omgeving ook wel eens fijn lijkt me. Aangezien ik toch al regelmatig te vinden ben in de hoek Harderwijk, Ermelo en Putten is de volgende stap niet zo lastig.

Van trappen naar een appartement met een lift, een bosrijke omgeving en ah ja ze zijn er allemaal of een groot deel van de kerk, daar kan ik wel mee leven. Respecteer elkaar en doe eens lief.

Inpakken, spullen wegdoen en nieuwe zaken bekijken of kopen als het past in mijn smaak, mijn hoofd en mijn hart :-). Zo ging ik vandaag naar een van de mooiste winkels in Nederland (vind ik dan he), de Eijerkamp in Veenendaal https://www.eijerkamp.nl/ , daar ik niet kan inschatten wat mijn budget voor inrichten is, heb ik eerst een rondje alleen gedaan, koffie gedronken en uiteindelijk bij het volgende rondje zag ik een bank naar mijn smaak. Ik ging zitten en dacht ‘Ja dit is hem’ niet mijn kleur, maar echt ze hebben zoveel stoffen van diverse kwaliteiten. MIjn favo bank is geworden de Gelderland 4800 https://www.eijerkamp.nl/gelderland-4800-zitbank-e00476133.html oh nee niet de grijze hoor, ik hele mooie stof, wol x kamgaren uitgezocht, erbij een ronde eettafel met fijne stoelen grijs/witte bekleding erop en toen zag ik de meest fantastische boekenkast ever….dus de verkoper heeft uit de losse pols getekend, we hebben gepuzzeld en gegumd, ja hoor gewoon papier en potlood en voila,,,mijn indeling stond op papier zoals ik het ongeveer bedacht had :-). Zo blij, zo happy, ik had nog een fijne relaxstoel gezien dus ook die in de kleur uitgezocht van wollen wit met blauw leder en tja elektrisch verstelbaar.

De kamer hij is ingericht, want ja ik heb al een andere woonruimte geaccepteerd. Na een late lunch, het was inmiddels 14 uur geweest heb ik nog even de kasten afdeling en de kleden bezocht echter daar zag ik niets bijzonders, wel mooie achterwanden bij de bedden, ook dat zette me aan het denken, wat als ik er nu een wandje voorzet met een afbeelding die ik mooi vind?? niet zo een heel gek idee.

Liefs E.

Een dag waarvan er vroeger duizenden waren ,

Dagen van domweg gelukkig zijn.

Geluk, een klein woord met even zovele lading.

Geluk, wat is geluk…

Nooit vroeg ik het me af.

Geluk zit in kleine dingen..

Steeds meer mooie momenten bereiken mijn brein..

Koekjes bakken met de buurvrouw van mijn oma..

Met oma zwemmen..

Schaatsen op de vijver als opa kwam kijken..

Fietsen met mijn ouders..

Paardrijden zoveel uren op een dag dat je je knieën niet meer bij elkaar kon krijgen…

Het “Deldense bos” waar oh zo veel geluk ligt..

Mijn nieuwe appartement..

Dansen in de regen..

Wandelen langs het strand met storm..

Het laatste moment van geluk heel dichtbij van de afgelopen jaren was de autorit op zomaar een maandag met mijn vader over de Veluwe waar de herfstprinses haar kleuren tekende aan de mooie bomen. Het gezicht de blijdschap van mijn vader als er iemand toon kon geven was het ’t genieten van mijn vader op dat moment…

Geluk één woord voor zoveel beelden, vanmorgen lag ik in bed met de man die me geraakt heeft…het woord geluk bleef dansen in mijn hoofd. Zo irritant van een liedje naar het woord geluk. Het ene woordje geluk bleef timmeren. Als een fijne cadans als een slinger die vastgezet wordt. Geluk het bestaat soms moet je het koesteren, vasthouden en inademen alsof het je laatste ademteug is. Geluk nestelt in je brein en verdringt de andere emotie die er ook is en mag blijven alleen anders.

Geluk is iets wat ik gemist heb wat ik koester als ik hem in zijn ogen kijk en onze zielen elkaar lijken te vinden. Zonder woorden weten wat de ander wenst..

xx