Tagarchief: Parijs

Rust….

Voor het eerst in ca. 2 jaar vind ik rust, in mezelf en in mijn hoofd. Dat waar ik zelf wellicht het meest bang voor ben geweest is uitgebleven. Waarschijnlijk is dit mede te danken aan de lieve vrienden door het hele land die me steunden op welke manier dan ook. Mijn dank daarvoor 🙂 aan een ieder van jullie.

Waar ik de rust in ervaar, het weer kunnen wandelen in een boek, verdwalen aan de hand van mooie zinnen, de boeken zijn geen bladzijdes met zwarte letters, maar wat ik vroeger al vond …..een boek dat alles heeft laat letters dansen en je kunt ze drinken als wijn. Soms doet een boek dat, je dronken maken van geluk…het boek wat dat me bood was een fijne chicklit “Het geheim van Montmartre” geschreven door :
Donatella Rizzati

Mooie personages, fantastische zinnen en mooie recepten uit de natuur voor een bad, lekkere thee of ter ontspanning van de geest. Daarbij was het mijn all time favo stad die de hoofdrol speelde. Mijn hart, mijn rustpunt zat steevast op een stoel ergens in die stad in een park en zag hoe het verhaal zich openbaarde aan de lezer. Persoonlijk heeft een boek dan dat weergegeven wat ik zocht in een “boek met rustpunt”.

Rust kent vele vormen en met het lezen, opende ook mijn maag zich wat meer en heb ik voor het eerst sinds maart/april 2017 echt gekookt als in aardappels, boerenkool stamppot met Leidse kaas blokjes erdoor :-). Ik zelf hoop dat de rust me nog meer kook dingen gaat brengen, langzaam komen de recepten uit het verleden weer tot leven in de gekrochten van mijn hersens.

Maar waar was ik dan bang voor..instortingsgevaar zoiets maar dank aan uitgaan en het goede uitrusten niet gebeurt…het terugschakelen van de 7e versnelling naar de 5de ging makkelijk niks aan de hand. Easy maar toen dat eenmaal bereikt was….dat terug naar de 3e versnelling daar heb ik lang gehangen. Inmiddels geland op de 2e een fijne versnelling, waar tijd is voor alle hobby’s die ik leuk vind of vond of terug vind in mezelf.

Na alle jaren van “dat kun jij niet” en “dat past niet bij je”……doe ik dingen die ik leuk vind 🙂 om te doen.

Sommige dingen uit het verleden blijven daar deel van uit maken, zo ook het stukje buiten naar binnen brengen met veel humor aan de tafel in het bejaardentehuis waar mam heeft gewoond. Niet zo vaak meer als eerst, maar als ik koffie drink en me zo welkom voel door mensen die bijna nooit iemand zien….dan denk ik die deur mag niet helemaal dicht …nooit…ja misschien ooit wel.

Voor de komende week lees ik het boek “Terug naar Arras”van Andre Buurman. Omdat Arras met zijn verleden een diepe indruk heeft gemaakt, de voorpublicatie die ik las me vasthield.

Een boek per week, zou het een fijn begin zijn van 2019 🙂 als dat lukt kan ik wellicht in deze opschakelen naar 2 boeken per week….rustig aan mijn tempo…ik kan dat :-).

Rust is ….jezelf blij voelen worden door de dingen die je doet zonder dat het enorm veel energie kost. Ik doe het op mijn manier….mijn hart en hoofd weten het ….

Share Button

Een dame in Parijs

 

Marthe zoals Boldini haar schilderde
Marthe zoals Boldini haar schilderde

 

Zomaar een fijne dag in Ermelo, de zon schijnt het is nog “ik kan zonder jas wel weg” weer. Fijn winkels kijken wat is nieuw, wat is mooi of mooier en stil even op één van de vele banken die Ermelo rijk is, genieten van het laatste stukje seizoen. Mensen zijn vriendelijk, men zegt er gedag en maakt een praatje.

Een kop koffie bij http://www.indevolksmond.nl

of bij

http://www.proeverijdeontmoeting.nl

Beide zijn super gezellig en altijd lekkere koffie en iets erbij.

Dit keer even naar de Bruna. Niet zo lang zegt mijn vader van 88 jaar die inmiddels wel weet dat ik me totaal kan verliezen in een boekwinkel. Rustig loop ik langs de tafels met boeken. Prachtig, fantasy met de mooiste omslagen, romantiek met titels waarvan je alle boeken wel mee wilt nemen. Daarna de literatuur even langs. Als ik me daarna omdraai ligt er “Het” boek. Het roept me, ik kan er  niet langs lopen. Langzaam pak ik het op om gelijk te weten dit is een parel van een boek. Hoe ik dat weet?? Geen idee, eenvoudig omdat ik altijd op deze manier boeken vindt. Boeken zoeken mij niet ik hun. Zo ook dit boek.

Een dame in Parijs prachtig geschreven door Alyson Richman, van wie ik al eerder een boek heb gelezen.

Een dame, de dame in kwestie is niemand minder dan Marthe de Florian, naaister,actrice/danseres, maîtresse en model voor de grote schilder Boldini.

webfind
webfind

Het verhaal beschrijft de geschiedenis vanaf 1890 tot aan het uitbreken van de WOII. De beschrijvingen van koetsen, kleding, juwelen het is een film die voor mijn ogen draait.  Een film die met het omdraaien van een sleutel en het verhuizen van Parijs naar het zuiden van Frankrijk en dan naar Amerika door een kleindochter van Marthe de Florian ophoudt.

Dan volgt er een krantenknipsel uit 2010, na het overlijden van de kleindochter van Marthe de Florian ontdekt men een appartement wat naast de nodige stof, prachtige parels van kunst, schilderijen en de nodige liefdesbrieven bevatte. Het appartement zag eruit alsof de tijd had stilgestaan.

Al met al een boek om niet snel te vergeten en het laat me dan ook  niet helemaal los. Alle ingrediënten voor een fijne wandeling in Parijs.

 

Bewaren

Bewaren

Share Button