Corona…..

webfind

Voor de zoveelste keer lees ik twitter en wat er gezegd wordt over de lockdown. Alweer een lockdown verlengd…Vervolgens lees ik het artikel van de burgemeesters van Nederland https://www.msn.com/nl-nl/nieuws/Binnenland/alle-burgemeesters-van-nl-tegen-rutte-er-ontstaat-moedeloosheid/ar-AARO0eh?ocid=msedgntp

Moedeloosheid….ik dacht het woord nooit meer tegen te komen in mijn hoofd, immers dat had ik achter me gelaten in de 500 stukjes die ik niet mee zou nemen naar het heden toen mijn ouders overleden in 2017. Hoe vaak had ik me verdrietig, moedeloos en alleen gevoeld ondanks alle steun van vrienden/familie op het grote www of facebook…

Terugkomend op de moedeloosheid in de wereld zoals de burgemeesters het aangeven is nog maar een klein topje van de ijsberg…..Je hoort het niet, maar de ik zie tekenen onder alle gelederen van de bevolking en dan maakt het niet uit met leeftijd, kleur, wel vacc of niet vacc. De gesprekken die de wereld mooi maken, hoor je bijna niet. Veelal is het een klaagzang, van ik zie niemand meer en voel me alleen. Oh ik kijk daar van op de meeste klaagzangen komen van hen met relaties/gezinnen…de ouderen of alleengaanden hoor je bijna niet.

Ik weiger te klagen, ik zet een wekker op zaterdag ben om 7 uur in de winkel en haal dan voor een halve week alles in huis. Blij met Netflix, ereader, boeken en tijdschriften, een kopje koffie ergens in een dorp of stad nee ik heb geen moeite om de app te laten checken maar lang zitten en echt genieten doe ik ook niet van dat moment. Van de week besefte ik me dat er niks veranderd is ten opzichte van de tijd dat mijn ouders ziek waren, bijna hetzelfde stramien, dezelfde routine maar wat mis ik soms het zorgen voor…..de gezelligheid van mijn vader met : oh wat ben ik blij dat je er bent, het is anders zo stil zonder jou.

Langzaam kijk ik om me heen, best alleen zo in een huis wat comfy aanvoelt, wil ik het super comfy hebben dan heb ik alles om me heen, trek ik bedachtzaam de gordijnen dicht, draai de luxaflex dicht en duik in een mooie film of serie en vergeet de wereld die al lange tijd niet meer de mijne lijkt te zijn.

500 stukjes nam ik mee er zijn er al wat afgebrokkeld….alleen zijn soms fijn soms niet….moedeloos nee ik wil het niet zijn en ik hoop velen met mij niet…er is nog te veel om van te genieten als je het maar wilt zien ….

Soms ook even niet zo sterk…maar he…de 60 gehaald…dus nog een paar jaar red ik vast ook wel ;-).

Enne toch ook wel benieuwd of er nog een woord van Rutte komt over de brief van de burgermeesters van Nederland :-).

Santa Montefiore Quotes on - BukRate
webfind
Share Button

Alleen…

webfind

Vandaag werd ik wakker, mijn kussen nat van tranen. Bizar, niks van gemerkt, geen idee hoe laat, hoe vroeg….alleen dat ik rood doorlopen ogen had en mijn gezicht er niet uit zag.

Alles maar in de was, de kussenslopen en het kussen…tranen ik heb ze zo lang niet gehad, waarom nu dan wel? Langzaam dringt het tot me door ik hoor al een paar dagen voetstappen in mijn huis..voetstappen die ik ken, voetstappen waarvan ik dacht ze zijn weg. Ik zit op de rand van het bed en stel de vraag hardop : “geen zorgen maken meer om mijn…ik ga goed, al twijfel ik soms zo enorm aan de wereld …”. Mag ik twijfelen jazeker, dat mag ik van mezelf gelukkig wel.

Het jaar 2017 ligt nog vers in mijn geheugen hoe ik mezelf een belofte gaf…4 jaar en dan zien we verder, dat Meneer Corona de nare virus meneer er 2 jaar afknabbelde …heeft een grotere impact dan ik zelf dacht.

Dus van 4 jaar is dus 2 jaar…2 jaar waarin Genieten mijn toverwoord was, waarin ik reisde naar mijn geliefde France…naar de huisjes voor Rust/Relax en mooie gesprekken.

De lockdown met steeds minder mensen zien en spreken …het deed me herinneren hoe klein mijn wereld was geworden in de tijd van de zorgen voor mijn ouders. Nu is de wereld weer klein en stil en soms oorverdovend stil. Ooit zei ik een klooster is een stap te ver. Nu leef ik in een redelijke stilte waar Netflix en boeken oh en schrijven een weg vinden naar mijn hart en hoofd.

Ik die eigenlijk de gesprekken en mooie momenten nodig heb, haal net als die jaren met mam en pap de momenten van vakanties en mooie momenten naar huis in de vorm van boeken. Landen, mooie plekken, soms bestaan ze echt dan is het een virtueel uitje soms ook niet maar zou ik wensen dat het wel zo zou zijn.

Nog 2 volle maanden te gaan …dan wordt ik 60 en werk ik 43 jaar. Ik vier mijn verjaardag niet…niet voor niemand, ik ga daar waar mijn auto me brengt naar ik hoop -duimen jullie mee- naar mijn geliefde France. Ondanks alles hoop ik op fijne plekken, mooie gesprekken en veel zien. Zo niet ga ik ergens in Nederland op een fijne plek mijn 60 ste verjaardag vieren. Ik kan dat 🙂 geloof dat maar.

Alleen zijn een last of ben ik beter af dan in een relatie zitten met de diverse lastigheden die je dan weer hebt.

Ik koos voor een happy single leven….niet altijd leuk en makkelijk maar wel rustig.

Liefs E.

Share Button