Tagarchief: KLeding

Raar…

Het is bijna 2 jaar geleden en ik herlas mijn blog wat ik toen schreef in April 2017 “Duizend stukjes” Vandaag leek het gisteren dat het gezegd werd. Toch is er in die 2 jaar veel gebeurd.

Ik nam 500 stukjes mee naar nu, van die 500 stukjes vielen er weer meer en meer af om de nieuwe “mezelf” een plek te geven. Wat ik me niet besefte dat leven en ademen niet genoeg is om door te kunnen. Vandaag realiseerde ik me zomaar dat, de kapper op vrijdag, de metamorfose van mijn ik, mijn nieuwe kleren die ik kocht zaterdag een doel hadden.

De woorden die ik voor de spiegel uitsprak; “Wat wil je uitstralen” naar de buitenwereld en wie wil en wens je te zijn.

Een zoektocht van en naar emoties, van de tranen omdat er niemand was om te helpen met passen in de winkel, ik het schijnbaar alleen moest doen. Ik die niets had met mode, jawel wel de mooie jurken uit het segment catwalk Parijs en New York, wist nu feilloos uit de rekken te halen wat ik wenst en wilde. De schoenen, ja mijn droomschoenen stonden er..ik ben doorgelopen…In de auto kwamen de tranen de immense huilbui…ik kon het toch, maar mens wat kan ik dat het “laten zien aan iemand” missen.

Alleen zijn is goed, mijn leven is goed…alleen zijn is prima maar soms verlang ik naar simpel even een schouder of iemand die even snapt dat je er door zit …Ja het mag, maar makkelijk is het niet.

De zon schijnt het leven is leuk..maar soms is ondanks dat de zon schijnt het even iets meer schaduw als dat ik dacht.

Vanavond kijk ik naar de lucht..zover weg zo dichtbij…

Liefs E.

Share Button

Kleding enzo

Ha, ik hoor je lachen, kleding is inderdaad een issue, al jaren.

Eigenlijk diep in mijn hart loop ik gewoon graag in een spijkerbroek met een slobbertrui en blote voeten. Jawel ik ben niet zo van de mode en alle randverschijnselen die daar zo bij horen. Geen idee waar dat mis is gegaan ooit. Jawel diep van binnen wel maar of ik dat allemaal wil delen met jullie is weer wat anders.

Kleding kopen is al helemaal iets waar ik niets mee kan. Soms kom ik zomaar iets tegen, een vest of een fijne trui. Maar dat zijn de makkelijk dingen. Net als de tassen die ik tegenkwam en toch even iets goedkoper waren dan die ene saaie zwarte tas in die dure lederwarenzaak. Ik kom nooit in boetiekjes, immers de kleding past toch niet, maar voor accessoires is het er goed toeven. Dus bij boetiek 1 een tas en op de terugweg bij boetiek 2 nog een tas. Dat alles paste bij de tuniekjurk  en een zwart vest wat ik voor de kerst heb gekocht.

Even een week terug, op naar Lemmer waar de winkel van Laurens en Yvonnen zit deze is van naam veranderd en heet nu “Lifa”. Ze hebben er heerlijke mode en niet te vergeten ook een fijne tafel zodat mensen die meegaan rustig kunnen wachten tot jij de paskamer uit komt. Zo ook deze zaterdag. Rustig de winkel door wandelend leuke kleding gezien en na de koffie toch maar passen.

Eerst een blauwe jurk van jersey stof, zacht vallend met een prachtig decolleté, passen deed de jurk prima. Maar herken je dat, dat je in de spiegel kijkt en denkt..hmmm dit ben ik niet en je hebt het gevoel dat jij naast de jurk staat in plaats van één geheel. Nee de mouwen moesten anders en plus en dat moest en dan denk ik ..nee ik moet me goed voelen en me thuis voelen in kleding. En dit voelde het allemaal net niet. Dus toch die tuniek met een kleine col aan, hierin voelde ik me prima, erover heen een zacht vallend zwart vest en voila. Alles een, dus compleet, hierin durf ik ook te bewegen zowel in de stad als op kantoor en tijdens een kerstdiner.

Geslaagd dus …behalve de kousen, die ga ik nog even bestellen.

Liefs E.20161126_155237

Share Button