All posts by admin

Ik ben Erna, een vrouw die naast een baan in de techniek een creatieve kant heeft, welke door schrijven een uitlaatklep vindt. Schrijven doe ik graag, evenals lezen en films kijken. Door de diverse wedstrijden via schrijven online en de schrijfmarathons van de EWA_Nederland gekomen tot een blog waar ik kan zijn wie ik ben. Creatief en verbindend beeldend schrijven is een fijne bezigheid.

Op naar Kerst…

Half november en alles wijst erop dat Kerst voor de deur staat, immers als je geen kleine kinderen hebt, gaat Sinterklaas een beetje aan me voorbij, nee niet echt je kunt nauwelijks om de hoeveel heden drukwerk met aanbiedingen heen.

Kerst, vorige week nog dwaalde ik door een Intratuin langs alle schitteringen en ballen en hebbedingen maar meer dan dwalen heb ik niet gedaan. Kerst associeer ik nog steeds met gezelligheid, maar hoe anders ziet het er nu uit. Kerst iets met vrije dagen en hoe ga ik ze vullen of invullen.

Hoe zagen mijn kerstdagen er uit vroeger. Ik kan me uit mijn vroege jeugd herinneren dat we met zijn allen naar Oma en Opa gingen waar vaak ooms en tantes en kids ook waren. Later nodigde mijn ouders wel eens familie uit, echter de meest fijne kerstdagen waren later. Het samen gourmetten en het kijken naar fijne films waar we allemaal van hielden. De laatste jaren was het 1 dag iets speciaals en 1 dag boerenkool en een fijne wandeling en keken we voor de zoveelste keer McLeods Daughters.

Nu zijn er mensen die me uitnodigen heel lief of minder lief 😉 maar goed bedoeld. Echter in mijn hoofd heb ik Kerst ingevuld voor mezelf. Niet erg dat er niemand komt, een stapel boeken, mooie films zijn er vast op tv en anders is er Netflix 🙂 waar ik werkelijk van kan genieten.

Ik heb besloten dat deze dagen mijn flat hermetisch is afgesloten en ik onderduik , van bed naar de bank, samen met fijn eten en sweet memories en tranen want die zullen best vloeien. Verder een fijne wandeling ergens…strand of bos…dat maakt niet uit.

Vooralsnog is het november en zal ik eerst de kerstboom moeten gaan opzetten na 5 december. Om te wennen heb ik een kleine lampjesslinger los op een kast gelegd. Gewoon om te wennen aan het idee Kerst.

Kerst helemaal alleen…nooit stond ik er bij stil en nu zijn er mensen lieve mensen die allemaal gevraagd hebben wat doe je met de Kerst…vragen die ik niet geheel kan beantwoorden…niet meer dan ik hier beschrijf omdat die vragen iedere keer mijn ziel raken en daarmee een muurtje weghalen rond mijn hart en er tranen komen.

Tranen op dit moment zijn ze er meer dan de afgelopen maanden,  het heeft ook met rust te maken, immers mijn huis is zo goed als af. Een vraag, een gerecht, waarom heb je….vul maar in het maakt dat mijn tranen losser zitten dan voorheen. Het raakt me en toch weet ik als geen ander “tranen zijn het schoonmaakmiddel voor je ziel” en ook weet ik dat het bij het rouwproces hoort. Maar he…wie kan je vertellen hoe alleen zijn voelt??? Niemand toch, dat gevoel zit in je zelf..dus die fijne boeken heb ik, eten uitgedacht niet ingewikkeld wel lekker…

En fijn…dat wordt het ..ik ga Kerst lieven met of zonder de lieve mensen die er voor me zijn..ook op afstand 🙂 blij met vrienden die vrienden zijn…blij met tranen omdat het mag en kan..maar lieve mensen het zijn mijn tranen en zal ze laten op momenten dat niemand ze ziet…

Op naar de Kerst..op naar het einde van het jaar….en wat zal ik mijn ouders in en met deze dagen missen…

webfind

 

 

 

Share Button

Geluk

Zomaar een dag,

Een dag waarvan er vroeger duizenden waren ,

Dagen van domweg gelukkig zijn.

Geluk, een klein woord met even zovele lading.

Geluk, wat is geluk…

Nooit vroeg ik het me af.

Geluk zit in kleine dingen..

Steeds meer mooie momenten bereiken mijn brein..

Koekjes bakken met de buurvrouw van mijn oma..

Met oma zwemmen..

Schaatsen op de vijver als opa kwam kijken..

Fietsen met mijn ouders..

Paardrijden zoveel uren op een dag dat je je knieën niet meer bij elkaar kon krijgen…

Het “Deldense bos” waar oh zo veel geluk ligt..

Mijn nieuwe appartement..

Dansen in de regen..

Wandelen langs het strand met storm..

Het laatste moment van geluk heel dichtbij van de afgelopen jaren was de autorit op zomaar een maandag met mijn vader over de Veluwe waar de herfstprinses haar kleuren tekende aan de mooie bomen. Het gezicht de blijdschap van mijn vader als er iemand toon kon geven was het ’t genieten van mijn vader op dat moment…

Geluk één woord voor zoveel beelden, vanmorgen lag ik in bed met de man die me geraakt heeft…het woord geluk bleef dansen in mijn hoofd. Zo irritant van een liedje naar het woord geluk. Het ene woordje geluk bleef timmeren. Als een fijne cadans als een slinger die vastgezet wordt. Geluk het bestaat soms moet je het koesteren, vasthouden en inademen alsof het je laatste ademteug is. Geluk nestelt in je brein en verdringt de andere emotie die er ook is en mag blijven alleen anders.

Geluk is iets wat ik gemist heb wat ik koester als ik hem in zijn ogen kijk en onze zielen elkaar lijken te vinden. Zonder woorden weten wat de ander wenst..

xx

Share Button

Afspraken …

Vorige week, een berichtje naar een schilder om mijn keuken te doen. Tuurlijk ik kom op donderdagavond naar u toe voor we beginnen om te kijken. Donderdagavond thuis gebleven, niemand gezien…vrijdag een whatapp…sorry ik was aan het werk, ik kom maandag…ok ik lekker thuis…niemand gezien…weer een berichtje…ik kan het “vrijdag wel even doen”….de stoom kwam inmiddels uit mijn oren. Ook ik heb een leven …werk en sociaal…zucht ..nee het is niet de eersteklusser die me laat stikken.

Immers…1 x iemand gevraagd voor deurbeslag, ligt in een bus, is betaald en 3 x nagevraagd wanneer kun je het doen? Klaar ermee, een professional die het gefixed heeft. Dubbel betaald ja maar tis goed zo…

Dus zo ook nu de klus voor de keuken….niemand dus ik doe het zelf..handig? nee, geschilderd heb je dat al eens gedaan…eh neee…eng, ja best wel…toch uitbesteden? aan wie dan?

Nu denk ik best vooruit…een woonkamer die gedaan moet worden…ik laat het voorlopig zitten.

Vanmiddag, keuken, leeg, gaten geplamuurd, tegels schoon 2/3 van de muren afgeplakt, mijn lichaam protesteert niet een beetje maar iets meer…kan ik ja hoor…want na dit jaar kan ik alles…

Waar ik goed in ben…in veel, maar he volgende week een nieuwe keuken..vanuit daar ga ik weer “goed voor mezelf zorgen”….eten koken is daar een ding van en dan doe ik even 1 jaar maar niks …klaar ermee..

Hoor je denken, neem een man een leuke vriend ofzo…nee hoor ik niet voor de klussen want dan rennen ze weg..zelf doen is mijn motto.

“Ik heb het nooit gedaan, maar denk wel dat ik het durf/kan”…thanxs pippi langkous ..mijn alter ego…

Tot de volgende blog 🙂

 

 

Share Button

De vragen…

In een van mijn favoriete tijdschriften kom ik ze tegen. De oh zo simpel lijkende vragen beantwoord in één zin. Nou dat is voor mij een ding want ik diep graag iets uit 🙂 ook voor mezelf. Dat maakt schrijven zo leuk en fijn.

Met wie zou je willen ontbijten:

Marthe Keller uit de serie uit mijn jeugd : Jonkvrouw van Avignon. http://www.televisieseries.com/J/jonkvrouwvanavingnon.html

We spreken dan af bij:

Hotel Adlon in Berlijn…omdat dit het hotel is wat ik zelf graag van binnen wil zien en Marthe uit Duitsland komt.

Als ik tijd heb om te lezen wordt het:  Goede dochter van Karen Slaughter. deze staat al een tijd op mijn lijst echter de rust om te lezen is er nog niet echt.

Is er tijd voor een film of serie dan kijk ik:

Reign,  Shannara, Outlander, The sound of Music of Les uns et les autres . Divers?  ja met allen iets unieks in alles.

‘s Avonds heb een restaurantreservering :

Bij landgoed Vanenburg op de Veluwe. Mooie locatie fijne omgeving en heerlijke keuken. Ik laat me verassen door wat de chef kookt 🙂

Tegenover mij aan tafel zit:

De stoel is leeg. Niemand? Ik weet het niet, durf ik, kan ik, ik wil wel maar is het echt..is het meer dan alleen dat…of is het voor even…de stoel blijft deze keer leeg. Ik eet graag alleen in een restaurant, alleen met gedachten en fijne kleine momenten die alleen maar beleeft als je alleen bent.

Leuke vragen die je inderdaad kunt uitbouwen met van alles en nog wat. Leuk maar geen vragen…denk eens aan een kletspot…zo leuk 🙂  https://www.kletspot.nl/

Voor vandaag is het weer leuk 🙂 ..ik ga even tv kijken 🙂

Liefs E.

 

 

 

 

 

Share Button

Dag…en hallo..

Soms is er zoveel wat er gebeurt dat mijn body en mind moeite hebben het bij te benen en soms is dat niet nodig, want dingen gebeuren niet voor niks.

2 woorden ..Expect the Unespexted…maakten iets in me los, lange gesprekken volgden zowel op het www als ook aan de telefoon, fijne gesprekken, hemelsbreed over alles, van zaken tot aan het meest emotionele. Jij maakt iets in me los, meer dan ik durfde dromen. Bijzonder ook omdat mijn hart afgesloten leek, ik liet mensen toe, maar niet op dat ene bijzondere plekje. Met de ontmoeting op die vrijdag, bleek wel dat je me vol hebt geraakt…een vat vol emoties ging los leek wel…ik voel me fijn en gelukkig…bijzonder mens welkom in mijn leven…

Gister kwam je, heerlijk je te zien en toch ook wel nerveus, ik had namelijk weer een slecht nieuws bericht gehad..dus Hallo schat ben blij dat je er bent, schoot na een tijdje om in wat er die middag was gebeurt, je ving me op..zorgde dat ik niet viel. Ik liet je de speech

lezen. We kwamen op mijn ouders en ik durfde een foto te delen. Ik hoor je denken durven..ja want foto’s pakken is een dingetje dan zijn ze dichterbij dan ooit.

Hanneke de vriendin van mijn moeder is niet meer, ze is overleden..bijzonder want vorige week zondag heb ik nog samen met haar dubbel gelegen om een witte bloes challenge ergens op het www. Hanneke was zo blij dat het met mij goed ging.

Weet je Hanneke…ik ga je missen want vriendschappen gaan verder dan de sterren…in dat opzicht was vriendschap met jou veel meer dan dat.

Hallo nieuwe liefde en dag…lieve vriendin xx

Er glijden tranen over mijn gezicht…donderdag, sta ik weer op de plek en zal spreken…omdat je zoveel meer was dan een vriendin.

Terwijl ik dit schrijf realiseer ik me dat ik kippenvel heb de hele tijd en weet “men is bij me”…om te steunen.

Ik lief jullie …zoals ik nu in het heden de mensen lief heb die de toegang tot mijn hart hebben gevonden en heb hem lief die de sleutel heeft gevonden naar dat ene plekje wat lang gesloten is….

 

Share Button

Tijd voor veranderingen

Toevallig had ik tussen de vakanties van mijn collega’s een lang weekend vrij gepland. Gepland jawel want inmiddels heb ik vrije dagen om dat te kunnen doen. Plannen gesmeed die door het plan telefoontje van Totaal bed compleet in de war ging. Maar alles voor een goed doel want mijn bed werd bezorgd.  Een superfijne box spring. http://www.totaalbed.nl/boxspring/vlak/nl/page/41/

Daarbij kwam ik er achter dat ook wat er bij een bed hoort wel aan vervanging nodig was. Dus weer naar totaal bed 🙂 de rest had ik al weken eerder gekocht bij de Ikea. Daarna even leuke dingen doen thuis en bedenken wat doe ik op vrijdag.

Vrijdag morgen de wekker gezet. Veenendaal zou het worden, ik hoor je denken of all places ..Veenendaal…maar wisten jullie dat daar nu juist alles te koop is op loopafstand van elkaar, er parkeergelegenheid genoeg is…en nog belangrijker er zitten nog unieke fijne winkels.

Gestart met koffie 🙂 en dan maar kijken.  De Corridor met prachtige winkels waar ik mijn gedroomde portemonnee zag https://www.duifhuizen.nl/portemonnees/-/by-loulou/#page-2

Op zoek naar de winkel van http://www.eigenwijs-mode.nl/ want slanker worden is leuk maar echt wat is mijn maat nu???  Prachtige winkel, niet te groot, ik kwam tot de conclusie dat het fijn was er te zijn en nee ik hou echt niet van winkelen en passen. Uiteindelijk veel gepast…het meeste ging mee naar huis . Schoenwinkels ook heerlijk veel keuze ook met mooie merken. Bij  https://vankeulenschoenen.nl/ zag ik prachtige korte zware laarsjes van Paul Green, gepast zaten super dus inpakken. Inmiddels kwam er wat stoom van de pin pas…dus toch maar lunchen bij http://www.brasserie-souplesse.nl/menukaart

Daarna naar huis…reed ik in de regen over de mooiste wegen van Nederland met rechts prachtige heide velden..oef verkeer wat stil stond. File welke kant ik ook op wilde, wat nu..dan maar Amersfoort Loods 5 een aanrader kleiner dan Zaandam maar even zulke mooie en unieke dingen. Veel gezien niks gekocht. Uiteindelijk weer thuis beland met veel mooie en leuke dingen.

Zaterdag nog even naar Lemmer waar ik naast nog meer fijne kleding bij http://www.lifa.frl/ nog een paar leuke stukken heb kunnen toevoegen en ergens anders nog een fijne winterjas van Lebek.

Shoppen er is een tijd geweest dat ik er niks aan vond…maar nu was het mijn feestje..wat ik zaterdags heb afgesloten bij de nagelstudio.

Men zei ..ze is een laatbloeier…ik denk misschien vond ik het altijd al leuk en mooi…maar durfde ik het niet.

Nu dus wel en ben er happy mee..Vreemd is wel dat men nu mevrouw zegt tegen  me.

Al met al een geslaagd weekend en zeker voor herhaling vatbaar..andere plaats, andere dingen kopen…een koffer wellicht? die in een vliegtuig mee kan dan maar..

Met mij gaat het goed..Mijn wereld 800 graden gekanteld, maar geen bakje van de achtbaan ontspoort. Langzaam maar zeker weet ik welke kan ik op wil met mezelf…’t Komt goed..in alle opzichten.

Liefs E.

ps Ja hoor de volgende keer mag iedereen weer mee…dit was mijn dag ..ik had het nooit gedaan maar weet nu dat ik het durf en kan, alleen shoppen en weten wat ik wil.

 

 

 

 

 

 

 

Share Button

Dag huis….

webfind

 

Het huis wat ik 23 jaar geleden kocht, groot  genoeg om het te delen met mijn ouders. Fijne ruimtes, ik hoor mijn vader nog zeggen: “ ohh wat een fijne slaapkamer, een groot raam en uitzicht op de tuin als je de gordijnen open doet” , waarna hij vervolgens zacht zegt:” wat zou ik hier graag slapen”. Voor mijn gevoel heeft hij toen de kamer al ingericht met bed J.

De fijne hobby kamer annex logeerkamer, waar in het begin nog wel eens iemand heeft geslapen, de laatste jaren niet meer. Toch heeft mijn moeder op die kamer hele dagen en soms nachten legpuzzels gelegd.

Mijn domein de zolder, waar ik fijn heb geslapen, mijn schrijven heb ontdekt waar menig traan is  gelaten. Waar ik de laatste dingen de meest fantastische avonden heb gehad.

De meer dan fantastische woonkamer, met veel licht, uitzicht op een tuin die met liefde door mama en papa zijn aangelegd in de goede tijd,  een fijne keuken waar koken een hobby is geworden.

Een huis voor drie mensen erg fijn en voor mij alleen in alle opties, veel te groot.

Op 1/9 betreed ik nog voor de laatste keer het huis…nog één keer alle kamers door, met de nieuwe eigenaar. Nog 1  keer alle emoties doorlopen..nog 1 maal de deur dicht trekken. De notaris afhandeling, ik zie er tegenop als een berg. Ondanks het er tegen opzien, kan ik zeggen:

’t Waren 23 jaren waarvan het overgrote deel groot geluk was, groots en immens geluk.

Zoals ik vaak zeg:

“Zonder heden is er geen verleden en geen toekomst”.

Maar op 2/9 woon ik definitief in een fijn appartement wat al helemaal mijn plekje is.

Dankbaar voor wat geweest is, uitzien naar de toekomst…mijn toekomst..nieuwe momenten koesteren van een droom…

Zonder verleden is er geen heden en zonder heden is er geen toekomst..

Liefs E.

 

Share Button

Mensen die door je hoofd wandelen..

Vast een onherkenbaar iets of wellicht heel herkenbaar.

Kwam het door het filmpje van  en over Chris, http://inspire2live.org/patient-advocacy-2/patient-advocate-chris-kerkhof/

Chris werkte destijds bij hetzelfde bedrijf waar ik ook werkzaam was. Tijdens een uitstapje met het personeel en aanhang hadden we lol samen om bloemen. Prachtige bloemen, waarop Chris iets tegen zijn vrouw zei. Ik lachte, zo herkenbaar. Waarop Chris zei: “Jaja Erna zo gaat dat bij ons thuis”.

Jaren spraken we elkaar niet meer, andere bedrijven andere zaken. Tot dat ene verzoek om Chris te sponsoren bij Alpe’d Zus??

Langzaam las ik zijn verhaal, met zijn verhaal wat me enorm raakte, deed ik een berichtje op Facebook in zijn privémailbox. We voegden elkaar toe en sindsdien is Chris een van mijn motivators om niet op te geven maar om door te gaan. Chris top! Ik ben je er dankbaar voor. En nu..nu wandel je samen met mensen die het traject voor je door gingen door mijn hoofd.

Ik sta even stil bij mensen, die het niet gehaald hebben en jij de strijd van “geef nooit op” en het “vechten” tegen deze oneerlijke ziekte, die uiteindelijk de “winnaar” wordt…de sloper van levens, als een stille sluipschutter nadert hij neemt bezit van je ergens in je lichaam en roeit de gezondheid uit je. Bizar hoe één zin : Alpe d’HuZus …deze mensen moeiteloos naar boven haalt in me.

Eén van die mensen is Thea Plenter ook een oud collega. Zij schreef prachtige columns in Dagblad van het Noorden ..Plenter en Pepping, ze werd gevolgd, het interview met Jacques ‘d Ancona voor Radio/tv Noord staat in mijn geheugen gegrift, net als het boekje https://www.bol.com/nl/p/hupsake-van-the/1001004004699906/ heeft zijn plekje in mijn kast heeft naast het boek van Floortje Peneder , welke ik ooit kocht toen mijn broer heel erg ziek was jaren geleden geveld door eenzelfde insluiper in zijn lichaam. (mijn broer is er nog).

Ook mijn ouders hadden deze insluiper…ook zij lopen regelmatig nog door mijn hoofd…redelijke normaal is dat.

Ze wandelen de namen, ze buitelen wie eerst…

Nooit vergeten, door 1 zin, een woord of een muziekstuk..of gewoon omdat mijn hoofd aan ze denkt.

Chris en familie jullie heel veel sterkte en liefde voor nu en straks..

Chris…motivator die aanzette tot dit verhaal, omdat hij het leest..

Liefs E.

 

Share Button

Tennis …

webfind

 

Zomaar komt het woord “ Tennis”  voorbij. Diverse mensen vragen he Erna “waarom zit jij niet bij tennis..?”

Tennis, bij het woord denk ik nog niet zo zeer aan de sport maar aan mooie mensen, prachtig bruin, rokjes en korte broeken en de daarbij horende even zo mooie bruine benen.

Tevens bracht het woord tennis me terug in de tijd van logeerpartijtjes bij mijn familie in Castricum. Een leuk huis met ruimte dichtbij het strand en veel tennis spelende mensen in de buurt. Ik als paardenmeisje had wel de kracht om een bal te slaan, echter de tennisracket en ik zijn nooit echte vrienden geworden. Ik kan we herinneren dat er een muur stond van garages en dat je daar prima ballen tegen aan kon slaan. Het overbuurmeisje en haar familie zaten wel bij tennis dus inderdaad of ik een keer mee wilde. Verbaasd ben ik mee geweest om te kijken, immers rokjes en blote benen waren toen al niet zo mijn ding- verbaasd over zoveel “deftigheid” in een sport. Geloof me in de paardensport is er ook iets van deftigheid, zeker toen en in de kringen waarin ik me bewoog. Echter tennis en paardensport. Ik zeg zoek de verschillen.

De sport heeft daarin niet stil gestaan. Nog steeds is mijn beeld, ben tennissen, die van flitsende mensen in dito kleding. Misschien is mijn beeld troebel en verdwaasd…maar zolang ik als dame niet in een lange broek mag tennissen..;-) vermoed ik dat in de tenniswereld een toeschouwer blijf met boek en drankje. En niet de beroerdste om te gaan kijken als men dat prettig zou vinden. Natuurlijk heb ik benen en kan ik waarschijnlijk ook wel tennissen, maar om iedereen het advies te geven koop een nieuwe zonnebril, gaat wel heel ver. Immers met rossig haar, sproetjes en witte benen wordt het er niet spannend op ….;-).

Dankbaar dat iemand het woord tennis noemde en ik een stuk in mijn hoofd terugvond van logeren bij oom en tantelief. De onbezorgdheid van mijn jeugd in combi met strand, zon, zee en de vrijheid die ik toen voelde en die als een frisse wind door mijn hoofd waait..

Dank jullie wel voor het woord “tennis”…

Share Button

Mijmeringen

Wijk aan Zee

Zaterdagochtend heel vroeg, de straat sliep nog.  Ik met fijne muziek in mijn auto op weg naar Wijk aan Zee waar ik een bezoekje strand kon door voor de andere afspraak.

Pioenrozen mee, strand nee niet IJmuiden maar Wijk aan Zee waar we ooit lang geleden een fijne dag hadden.  Warm was het toen, net als nu een hoge heldere lucht.

Verschil was nu groot, een stil strand nog, bijna geen mensen. Rustig aan naar de vloedlijn lopend..zag ik jullie instemmend bijna zwaaien in de verte. Het beeld vervaagde al snel. Was het echt, was het iets wat ik zou willen zien, was het een beeld dat zich genesteld heeft in mijn brein?? Langzaam leg ik de bloemen in de zee, de zee die neem en de zee die geeft. Deze keer nam de zee ze mee, met iedere golf verder van me af, langzaam rolde een traan uit een ooghoek. Bijna boos veeg ik hem weg en laat me zakken op het zachte zand, ik sla de armen om mijn knieën. Ik staar voor me uit ..in mijn hoofd en om me heen een oorverdovende stilte.

Jullie samen, alleen, beiden apart en toch samen. Verbonden in een tijd waar niet alles mocht en kon. Samen en apart..toch hadden we het samen fijn.  Ik merkte dat die ene traan een regiment had losgetrokken..ik loop langzaam een stukje de zee in en laat het zilte zoute water mijn voeten masseren.

Zachte zee,

Neem ze mee,

Op tournee,s

Naar oorden,

Waar woorden,

Zinnen en dialogen,

Dat beogen wat gesmeed is.

Gebonden door een tijdspad, eenzaam in alleen zijn. Waar leven plaats maakt voor herinneringen.

Herinneringen die steeds fijner worden. Meer en meer raken dingen op de achtergrond.

Alleen doe ik stappen terug uit de zee. Nog een paar keer kijk ik om voor het duin het uitzicht op de zee ontneemt. Langzaam loop ik naar de auto, blijf even staan nog, mijn hoofd in de zeewind.

Het strand welk strand dan ook is geen “no go” meer.  Ik mag er zijn van mezelf en de anderen.

Me time, mijmeren mijn plekje ..dit is een plekje wat ik graag met jullie wilde delen.

De andere plekjes zijn van mij…dat is prive.

Liefs E.

 

 

 

 

 

 

 

 

Share Button