Zomaar een zondag….

Vannacht werd ik wakker en kon niet meer slapen. Insomnia, welnee zo af en toe heb ik het, gewoonSoms neemt een gesprek een andere wending die je niet ziet aankomen, zo ook die bewuste avond.

Niet alleen mijn ziel maar ook mijn hart, het ging mis, ik voelde het in mijn hoofd, mijn hart en het trillen van mijn linkerarm. Eng naar en ik voelde me unheimisch. Dikke tranen er was iemand die lief was. Rustig worden en wham als uit het niets werd er weer van alles gezegd. Ik heb mijn besluit genomen, ik wil weg, niet dat ergens anders alles beter is, maar het begint met dialogen en als dialogen bestaan uit eenzijdige gesprekken, ben je mij als mens kwijt.

De storm…bizar het water sloeg over de kade, ons kantoor staat pal aan het IJsselmeer. Schepen hingen scheef in de haven, t beukte de golven hard en ongenadig. Het pand bewoog mee. Ik moest denken aan jaren terug die februari storm als conductrice, we stonden op Zaandam toen iemand kwam waarschuwen dat het verstandig zou zijn de deuren te sluiten, het glas in het wachthuisje rinkelde gevaarlijk. Op Amsterdam aangekomen, stond de hal zwart van de mensen, bleek een auto die 2 auto’s naast de mijne stond het niet te hebben gered. Ik hoefde maar 10 minuten te rijden naar huis, ik ben nog nooit zo bang geweest. Oh ja wel de bedreigingen halen hier de angst wel in.

Het gedrag, mijn hersens maken overuren ondanks de fijne gesprekken van gisteren her en der. Bijzondere mensen weer, zomaar bij het kijken naar tassen bij https://www.nijhofbaarn.nl/. Gisteren reed ik terug naar huis en voelde me blij, mijn hart voelt vrij. Gewoon zomaar fijn.

Zondag, toch een paar uur geslapen wat niet in houdt dat ik uitgerust ben. Doodmoe als je benen onder je lijf het niet meer doen. Nog even liggen en dan in de ijzers, ik had een koffie date bij een buurvrouw met wie ik jaren in dezelfde straat heb gewoond. Voor die tijd even groente halen bij AH en een bos bloemen voor de gezelligheid.

Ik sta bij de kassa als er rumoer ontstaat bij het personeel. Bij de inruimkant staat een personeelslid tegen een “klant” te schreeuwen iets over een blikje bier. Ik haal adem, dan staat het personeels lid naast me en voor het personeelslid staat een man die duidelijk iets heet meegenomen. Ze belemmert hem de weg, ik kan niet terug de winkel in, ik kan niet weg want de andere dame moet nog afrekenen…help ik voel dat mijn lichaam in een reactie schiet van blinde paniek. Ik probeer zo rustig mogelijk te blijven, het helpt niet dat winkelmedewerker haar stem verheft, een stap naar achter en ze staat weer naast me, ik kijk naar de klant…duidelijk een veelpleger. De winkelmedewerker, blijft sommeren en de “klant”haalt 3 blikjes bier uit zijn zakken. Ze laat hem gaan….de politie doet toch niets.

Ik vraag me af….rondjes in mijn hoofd, adem in adem uit, langzaam haal ik bloemen…alles lijkt zijn glans even verloren te hebben. In de auto haal ik adem, diep adem..het liep weer goed af…en toch wrikt er iets. Ok later maar, eerst koffie. Bij mijn buurvrouw vergat ik alles wow wat een uitzicht en mooi ingericht ook. Het appartement deed me denken aan Het Swafert in Hengelo waar mijn Oma en Opa ooit woonden. Mijn hart sloeg dicht. Met veel moeite kon ik het gesprek leuk en ontspannen houden. Maar wat was ik blij toen ik thuis was. Eten en plat, zo moe..zo intens moe..Uren geslapen en duff watterig in mijn hoofd, even iets drinken, rustig aan doen…beetje tv en even bloggen.

Open springende laatjes…zomaar uit het niets…is dit nu wat ze noemen ptss? Hebben de bedreigingen en dreigingen nog zoveel invloed?

Blij dat ik erover kan en mag schrijven. Een mens is gewoon kwetsbaar, wat mij is overkomen kan morgen jouw deur bereiken.

Een wijze raad voor medewerkers van AH en alle andere supermarkten winkels enzzz, bel de politie en laat je klant niet ergens tussen staan in jouw moment van overmoed., Je hebt geen idee wat mensen mee hebben gemaakt. Niemand zit te wachten op escalerende situaties, jij niet, ik niet en zeker een winkel niet.

Nooit meer mag mijn rugzak zo vol worden als toen die jaren met zorgen om en zorgen voor zorg van mijn ouders, dat diende een doel. Maar wat er nu gebeurt is eigenlijk met geen pen te beschrijven….nee ik doe geen gekke dingen, nog steeds wint de zon en de mooie dingen het van alle bagger….maar ik neem wel verregaande beslissingen over waar ik wil wonen. Hier vind je wat daar laat je wat, maar ik ben nu zo zelden thuis dat zegt genoeg…denk ik zo.

Liefs E.

Share Button

Tafel 20…..

Zaterdag, als altijd mijn dag om iets leuks te doen. Ik kijk uit het raam om 7 uur in de ochtend en denk, pfff regen grijs en grauw. Nah eerst boodschappen, want wat er ook gebeurt, mijn maag mag niet meer dichtklappen en ik moet gezond eten, daarna naar Rataplan om spullen weg te brengen. Een goede poef met een “vlekje” mocht niet ingeleverd. Nee roken voor de ingang met 7 mannen dat mag wel, niemand die aan de kant gaat. Jammer Rataplan mij zijn jullie kwijt met alles, daar weegt geen gratis kop koffie tegen op. Dus poef in achterklep, die woont daar wel een weekje voor ik naar de stort rijdt. Tja en wat ga ik nu doen? Ikea?, niet handig met het idee om te gaan verhuizen wat in mijn hoofd een anker heeft gevonden lijkt wel.

Ok, de dijk over, mens van Lelystad naar Enkhuizen een grijze, grauwe waas, ik blijf achter een rij auto’s hangen, geen haast, zal ik keren bij de Trintelhaven? ach ik ben toch onderweg, dus even doorzetten. Ik besluit even te gaan winkelen bij  https://www.streekhof.nl/ een niet al te groot winkelcentrum maar toch met fijne winkels om even rond te kijken. Bij de  https://www.douglas.nl/ zag ik een geur die mijn aandacht trok. Nu ben ik fan van https://www.douglas.nl/nl/p/3001038733?variant=187699 het unieke flesje en een geur die al mijn registers in mijn hoofd open trekt. Waarop een zeer vriendelijke verkoopster me een geur laat ruiken waarvan registers en laatjes in mijn hoofd open gingen staan, iets anders heel anders maar t past wel bij wie ik ben in het hier en nu. https://www.douglas.nl/nl/p/1013617295.

De verkoopster bij Douglas bood aan een proefje te maken van de parfum,, wow wat een service met een vriendelijke lach en gewoon aardig.

 Lunchroom De Basseroet – Streekhof – Stede Broec – Bovenkarspel   een heerlijke lunch met een Latte Machiato. Bij de Bruna twijfelde ik over 3 boeken en dan koop ik even niets, een boek moet mij vinden en niet andersom. De juwelier had prachtige horloges, maar ehhh, ik wil ook nog op vakantie, dus ook dat moet even wachten. Terug bij de auto app ik vrienden, die in Breezand wonen, ik rij door West Friesland en geniet alsof ik op vakantie ben, prachtige weggetjes leuke plekjes, Nederland is zo mooi als je er maar oog voor hebt.

Aangekomen even geknuffeld en fijn bijgepraat met koffie en wat lekkers 🙂 zo dat was echt lekkerrrrrr. Mooie gesprekken volgenden elkaar op van het ene uiterste naar het andere uiterste. Van een mooi boek wat men in elkaar heeft gezet voor een vriend en oud veteraan, die op veteranen dag een lintje kreeg van de Burgemeester. Bijzonder om een voorwoord te lezen waar zoveel mooie waardevolle woorden in stonden, dat ik kippenvel kreeg heen en terug, bijzonder persoon, iemand die bijna dezelfde achternaam heeft.  Ergens werd gevraagd “wat doe je met het eten?” ik? geen idee ik laat op een zaterdag mijn hoofd altijd kantelen. Dus werd ik gevraagd om mee te gaan uit eten. Eten in Heerhugowaard, ok op tijd rijden we weg. Ineens gaan we linksaf…ehhh denk ik nog Heerhugowaard is rechtdoor, veel tijd had ik niet want we rijden een dorp in…ik kende het van naam meer niet, alsof ik zo Engeland ofzo in reed.  http://theirishcottage.nl zit gelijk aan het begin van het dorp of het eind zo je wilt :-). Ik beland in iets wat zich het beste laat beschrijven als een open en eerlijke ruimte, de bar en achter de bar een uitgelezen selectie whisky’s , ik als wijnliefhebster kan me voorstellen dat deze bar bij whisky liefhebbers en – hebsters een fijne plek is. Leuk is dat je zowel in de pub als in het restaurant kunt eten. Wij hadden gereserveerd, dus we mochten plaatsnemen in de hoek, wat later Tafel 20 bleek te zijn. Bij het gaan zitten, knippert het lampje boven de bank, de rest van de verlichting niet, we kijken elkaar aan en krijgen een brok, zo een klein iets, maar ze was het de dierbare vriendin die begin dit jaar de regie in eigen hand nam en haar einde aankondigde. Een bijzonder moment van #vierhetleven moment. Ik ben niet van de hashtags maar deze past bij haar. Nee ik praat niet in de verleden tijd, want in mijn optiek is ze er nog.

We drinken wat en gesprekken blijven bijzonder. Het voorgerecht zo waanzinnig goed en lekker ik had Carpaccio with an Irish Twist , daarna een hoofdgerecht met o.a. buikspek en blackpudding, daarna Chocolate Baileys Panna Cotta. We hebben afgesloten met koffie en voor de niet koffie persoon een late bottle vintage port. Als ik terug denk aan het eten, komt er maar een woord steeds naar boven “hemels” eten.

Wat heb ik genoten van de dag en avond met fijne warme gesprekken, waarbij ik mensen weer verbaasde door zonder haperen ja te zeggen op een feestje ergens in het land. De zaterdag is van mij maar vanaf een uur of 4 ben ik ergens in het schone Drenthe met mensen met wie ik hemelsbreed kan praten, lachen en huilen (als het zo uit zou pakken).

Weer een dag met een gouden randje…Tafel 20 ik ben je dankbaar dat ik/wij aan mocht schuiven, wat zal je genoten hebben van de verhalen, de bediening en de eigenaresse  in een woord Fabeltastich met een goede dosis gezonde humor.

Ik kom graag weer en nee dat dekbed en slapen doet het hem niet, stilliggen is niet mijn sterke kant 😉 dus 1 glas Chardonnay, een glas water en koffie is prima. Het eten verdiend 5 sterren dus ik kom graag nog een keer terug :-).

Share Button

Mooie gesprekken…

foto is webfind



De foto’s van het Lunchcafé en Haarlem zijn gevonden op het www.

Een paar weken geleden begon het eigenlijk, vreemd wel ook, eerst een even samen iets drinken bij bootjes en vrienden, waarbij gesprekken stil vielen en eenzaam en alleen elkaar kruisten. Iets wat ik totaal niet had zien aankomen. Dus dat met bootjes enzo, was dit jaar de laatste keer. Ik kan mijn tijd beter anders benutten dan ergens zijn en me niet meer comfy voelen.

De week erna was ik vroeg wakker op zaterdag. Zaterdagen die van mij zijn, zoals mijn lieve papa zei : “blijf leuke dingen doen, zoek het leven op”. Zo ook deze zaterdag, op mijn gemak reed ik naar Haarlem centrum, parkeerde mijn auto bij https://haarlembereikbaar.com/parkeren/parkeergarage-raaks/ om vervolgens eerst een supermarkt in te lopen voor een banaan ;-). Er is markt en ik besluit eerst naar de Lange Raamstraat te lopen waar ik jaren terug in onderhuur heb gewoond. Leuke straat nu, veel groen en bijzonder om er even stil te staan. De Grote Houtstraat door en wow wat is er veel veranderd als je ergens al heel lang niet geweest bent. Uitgekomen op de markt, een lunch adres zoeken. De markt , nee niet echt leuk, veel rokende mensen, dus terug lopen een straatje rechts in, leuk eetcafé, in de straat tochtte het een beetje dus binnen gaan zitten. bij Lunchcafé de Overkant , een heerlijke Latte en een salade met brood, genoten van rust, humor en fijne gesprekken. (onderstaande foto is van het internet)

Na de lunch mijn weg vervolgd door de smalle straatjes, waar unieke winkels hun plek hebben. Zo belandde ik in een winkel , waar kunst hing / hangt in de meest mooie kleuren. Nu val ik altijd wel op blauw, dus de klik was er zeker. Het werk van http://www.rolinka.nl/ prachtig. Ik kreeg een mooi gesprek met Petra die in de winkel stond, waar na enige tijd Gina binnen kwam lopen. Gina is Ghanese en gaf me een kijk in haar leven en een stukje verdriet. Zo mooi en uniek dat mensen zich veilig voelen en kunnen delen. Dankzij Gina en het grote www opende er een andere wereld. Het land de mensen, bijzonder wel dat het zo op je pad komt. Na het winkelen nog even bij nicht M. langsgegaan, samen lekker gegeten het was zo een dag met 5 sterren :-).

Nu doe ik 1 x per maand een stad die verder weg ligt de rest blijf ik redelijk in de buurt. Zo ook de zaterdag dat ik mij bibliotheekboeken moest ruilen. Eerst kwam ik een buurvrouw van mijn vorige woonadres tegen, dus koffie op het terras en een afspraak voor koffie bij haar gemaakt. Ik loop nog even een rondje door de stad en bij de boekwinkel staan 2 dames , de een is de schrijfster Lida van der Kley van het boek Migraine, van aanval tot aanpak en de andere dame is haar zus. Mooi om te zien dat beide dames enorm verschillend zijn . Boeiend ook wel. We krijgen een gesprek over hoofdpijn, migraine en hoofdpijn door niet aangeboren hersenletsel, van daar uit komt het op angst, hoe en waarom weet ik niet, maar er gebeurden mooie dingen op die momenten. Ik kreeg kippenvel van mijn kruin tot mijn tenen en terug. Vaak is dat het teken dat ik niet voor niets op die plek ben. De schrijfster gaat zoeken naar een boek, wat ze ook heeft geschreven. Balans in je brein, voor eenieder die geconfronteerd wordt met een psychose of angststoornissen. Als ik het zou lezen, en er over zou bloggen, dan mocht het boek meenemen.

https://www.bol.com/nl/nl/p/balans-in-je-brein/9200000109775013/

Weer kippenvel. Hoe vaak ik het boek in de handen heb gehad? en weer weggelegd…ontelbare keren en toch het blijft trekken dus vanmorgen , zondag heel vroeg wakker begon ik te lezen en merkte dat bij het eerste hoofdstuk de tranen over mijn wangen liepen. Ok, dus niet het moment, even douchen ontbijten en de Groene Velden dagen bezocht. Dat is altijd leuk, fijne dynamiek die er heerst. ‘t Was al warm, dus alleen dat gedaan wat ik wilde.

De wandeling, deed me goed, het gaf ruimte in mijn hoofd. Het boek ligt, ik het lezen maar niet vandaag. Een ding houdt me wel bezig, had mijn moeder baat gehad bij wat Lidea van der Kley schrijft? Dat zal ik nooit weten, echter door het boek te gaan lezen en erover te bloggen bereiken we misschien wel meer mensen, die wel baat hebben bij het boek. Voor wie het boek een handvat kan zijn in de voor velen ondoordringbare zorg. Zodat zorgen om zorgen minder worden en men gaan beginnen met “leven in het nu”.

Share Button

Mijn hoofd….

webfind

Mijn hoofd draait overuren en laat dit nu eens niet werk gerelateerd te zijn 🙂 dat is fijn.

Waar draait het te snel, in waar ga ik heen op vakantie bijvoorbeeld en dat is echt nog niet morgen aan de orde ;-). Maar het houd me wel bezig, wederom in Augustus dit jaar…en de planning is France alhoewel Duitsland ook trekt.

Maar voorlopig denk ik zomaar dat het dit gaat worden:

Reims, het Champagne gebied, prachtige omgeving, een Ibis Hotel Thillois in de buurt van legio restaurants om heerlijk te eten.https://www.tripadvisor.com/Restaurants-g1194408-Thillois_Reims_Marne_Grand_Est.html Mijn favorieten zijn het Restaurant Leon waar je zelf als je alleen op reis bent en alleen uit eten gaat een fijne tafel krijgt. Tevens het Italiaanse restaurant Pizzeria L’antica waar je super lekkere pizza’s krijgt het personeel aandacht heeft en neem vooral de koffie na.

Auxerre, vorig jaar op het lijstje maar niet bezocht. Waarom Auxerre, allereerst om de vriendelijke uitstraling en daarna om de Cisterciënzer klooster te bezoeken. Hier heb ik al zoveel over gelezen dat het tijd wordt voo reen bezoek:https://lekkerwegnaarfrankrijk.nl/abdij-van-fontenay-unesco-werelderfgoed/

Lyon, op weg naar Crest, jaren geleden, kwamen we voor een deel door Lyon, langs een mooie kade. Helaas rijden en kijken was geen optie. Nu jaren later staat de stad Lyon op mijn lijst. Durf te durven zoiets :-).

Straatsbourg als afsluiter een stad met historie en wijn.

Ik vermoed dat de rust in mijn hoofd terug keert….France mijn vakantie gepland. Het boeken van hotels, ik ben nogal fan van de Ibis hotels die ik boek via https://all.accor.com/ komt wel goed 🙂 daar ben ik goed in. Enne ik zoek ze iets charmanter dan vorig jaar het laatste hotel in Metz…echter daar zat wel een super ijssalon om de hoek :-).

Alleen op reis, me my car and i…ik hou ervan alhoewel ik soms ook wel een reismaatje mis. Nee, niet iemand 24/7 maar bv. om samen mee te gaan eten en de dag doornemen. Het alternatief een schrift en een blog is echter prima.

Verveel ik me, nee nooit op vakantie, ik geniet van alles, neem genoeg leesvoer mee en maak de dag fijn en de avond mooi.

Liefs E.

Share Button

Van cola naar water…

Wat drink je en hoeveel, de kassabonnen die ik digitaal ontvang van de was eigenlijk de eyeopener die ik nodig had. Echt drink ik zoveel cola? Dat moet veranderen, hoe dan ook. Want echt dit is gewoon absurd zeker met de prijzen die alleen maar stijgen.

Na een dagje uit zit in aan de tafel bij mijn nicht M. liet me de meest fantastische fles zien die je maar kunt bedenken. Een van Waterdrops https://www.waterdrop.nl/ , wel eens iets over gelezen maar me er nooit echt in verdiept. De fles met een opdruk van de schilderes Frida Kahlo is ongelooflijk mooi en past super bij M.. Nu ben ik altijd wel op zoek naar iets unieks, dus toen ik thuis was gekomen toch de site opgezocht.

Oeh leuke dingen en oh ja ze hebben ook winkels in diverse landen en ja ook in Nederland 🙂 Hoe leuk is dat als je een fijn kadootje zoekt voor iemand of net als ik op zoek is naar lekker water met een smaakje waar geen suiker in zit maar wel iets van vitamines. Ik bestelde dus een starter set, fles inclusief een set van diverse smaken van de cubes, een cadeau aan mijzelf, het duurde even voor het binnen was maar echt, ik drink minder cola en meer water. De fles van 600ml en 2 cubes gaan mee naar kantoor en naast minder cola drink ik ook minder koffie.

.https://www.waterdrop.nl/products/starter-set-glass?variant=41613236273338

Mijn volgende bestelling? Ik ga de thee ook proberen als ik alle thee die ik nu heb (gewonnen bij de postcodeloterij) op is.

Share Button

Een sprong in de tijd….

Zomaar een story op LinkedIn, deed bij mij ergens in de hoeken van mijn hersens een deur open. Hoeveel jaar terug? Precies weet ik het niet zo meer , gelukkig is er de site https://www.myheritage.nl/ of de site https://mensenlinq.nl/ om data te achterhalen, zo kom ik er net achter via een van deze sites dat het rond de jaren 1980-1984 is geweest. Wat ik wel herinner is de impact die het heeft gehad op mij destijds.

Een van de vriendinnen van mijn moeder had in dezelfde periode een dochters gekregen die dubbel gehandicapt waren. Het ene meisje kan ik me niet herinneren, het andere meisje heel duidelijk en helder. Een meisje wat je wel herkende maar niet de mogelijkheid had om met je te communiceren. Het ging in geluiden en bewegingen. Het grootste plezier de bloemenschorten in de toentertijd, immens dikke Wehkamp boek

webfind

Zittend op de grond lachend bladerend door het boek der boeken. Dat was een geluksmomentje voor iedereen, ehh niet voor mijn moeder want zelf het meisje in kwestie vond dat mijn moeder op afstand moest blijven. Het meisje kwam af en toe naar huis, ze woonde destijds in de Losserhof een groot complex wat zorg en verzorging bood aan mensen in alle leeftijden….Het was een groot gebouw met veel hol klinkende gangen, een soort van “gymzalen” ( ik kon en kan het niet anders verwoorden) met matrassen waarop mensen met een handicap lagen staat op mijn netvlies gebrand. Al pratend met de moeder van het meisje, liepen we door de gangen , een deur door en daar zat een klein wondertje een meisje die vastgeklemd zat aan de verwarming, die bij het horen van onze stemmen via mijn broekspijp omhoog klom en strak de armen om mee heen sloeg. Ze bleek blind te zijn en de verzorging gaf aan t is goed laat haar maar meegaan. Onwerkelijk wat men hoort in een stem, wat je voelt aan emoties in de armen die je vast blijven houden, gezicht tegen gezicht…Nog steeds voel ik de warmte als ik dit schrijf. Een meisje zo klein en verstillend mijn gezicht af tastend toen we stilstonden, die niet los wilde laten. Nooit dacht ik terug aan die dag…tot het moment van vandaag…..

De dochter van de vriendin van mijn moeder is ergens in die periode overleden. Nooit ben ik terug geweest naar het Losserhof. Had ik het gekund destijds hele dagen met mensen omgaan die in veel gevallen een meervoudige handicap hadden of hebben? Nee die zorg had ik destijds niet aan gekund. Tegenwoordig maak ik ook met deze mensen een praatje, waar dan ook en hoe dan ook.

Ik lief mensen in alle eenvoud die gesprekken met zich mee brengen of in de complexiteit van aandacht en liefde.

Doe eens lief het kost weinig en levert zoveel waardevolle en mooie momenten op die je leven enorm kunnen verrijken.

De Losserhof -webfind- in de jaren 1980-1984
Share Button

Kerst 2022

Merry Christmas

Kerstmis 2022, bijzonder want met de kerstboom pakken, leek het net of ik hem gisteren nog had opgeborgen net als de kerstspullen. Ik keek ernaar en eigenlijk was dit na 2017 de keer dat ik dacht “zal ik hem niet opzetten” en tegelijkertijd de gedachte dan mis ik hem toch en moet ik het op het laatste moment doen. De boom staat en op de een of andere manier kan ik er waanzinnig van genieten en voel en ervaar ik de rust van kerst.

De eerste dag heb ik doorgebracht in pyjama en een dik vest met enorm veel kerstfilms, vannacht wakker om 5:30 uur en na woelen in bed de tv aangezet (lang leve het single leven) en belande in een fijne kerstfilm, in de reclame toch maar een beker melk en een broodje gesmeerd. Kerst is uitrusten en bezinnen…de kerstfilm die ik keek was “Christmas in Bramble house” of het lag aan de knusheid van de slaapkamer (nee hier staat geen kerstboom oid) of de rust in mezelf, ik heb genoten van deze film.

https://youtu.be/kkVnL1mV2X4

Na de film ben ik als een blok in slaap gevallen en was het rond 10 uur dat ik wakker werd.

Lekker ontbeten, nagedacht en geschreven in een mooi schrift over reflectie van het afgelopen jaar naar aanleiding van een nieuwsbrief welke een oud collega gestuurd had. Daarna heerlijk tv gekeken en niks gedaan…helemaal niks om vervolgens nog maar weer in slaap gevallen te zijn de rest van de dag wel besteed met niksen :-).

Wel kristallen zich dingen uit door het schrijven in een schrift 🙂 dus dank je wel Martine https://www.sparkletrainingcoaching.nl/ voor deze super tip.

te koop bij Bol.com

Ik koos voor schriften met vogels zij staan voor mij voor vrijheid. Op het grote www staat het volgende: “Vanwege het feit dat vogels hoog in de lucht zweven, wordt aangenomen dat vogels Gods boodschappers zijn – die een brug vormen tussen het spirituele leven en het alledaagse”.

Ook had ik een droom, een droom met iemand die de naam Jennifer had of heeft. Wat daar achter zit geen idee want werkelijk in mijn uitgebreide vriendenkring zit niemand met die naam, niet de echte en ook geen nickname….Mocht iemand deze naam kunnen duiden met of op iets dan verneem ik dat graag.

Ik ben niemands reisleidster als in “op sleeptouw nemen” noch ben ik de invulling voor een afgezegde afspraak, immers dat geeft aan dat ik alleen “bij noodgevallen” in mag vallen als iets niet doorgaat of afgezegd wordt.

Dat mijn spiegel heel helder is en dat naast veel voelen ook veel weten is zowel over heden als verleden en ook de toekomst voor een deel.

Kerstavond en eerste kerstdag geven voor mij het besef dat ik het volgend jaar wellicht anders zou kunnen doen…echter dat hangt af van een paar zaken die zich nog niet helder hebben laten zien of nog niet geheel duidelijk zijn. Stap voor stap ….

Liiefs E.

Voor iedereen die iemand mist of alles heeft en toch alleen is…

Share Button

Positiviteit….

webfind

Vandaag kwam de vraag: hoe blijf je zo positief in een wereld die aan alle kanten kantelt. Niet perse in de zin zoals ik hem nu beschrijf, maar de strekking is het zelfde: waar haal jij je positiviteit uit.

Mijn eigen positiviteit haal ik uit:

* in mijn hoofd bevind zich villa kakelbont – jawel die van pippi 🙂

* mijn hoofd zit vol met lach en bloemen, maak je er deel van uit lucky you 🙂

* Edith Eger zei ooit: “Niemand kan je gedachten van je afpakken..”

  • Een film of serie op Netflix en dat mag best ingewikkeld zijn, dus geen romcom wat op zich ook af en toe fijn is om te kijken. Een boek met genoeg letters en bladzijden samen met een fijne liquer (let wel alleen in het weekend) doen ook wonderen.

Mijn rugzak was ooit veel te vol, geleegd en opnieuw komen er steentjes in, echter wat men ook doet, je niet meenemen in een gesprek, je bewust of onbewust negeren – en dat geld overal, privé en zakelijk- dat is iets wat niet zou moeten kunnen en mogen. Ik vraag me daarbij serieus af of het en passant ook onder pesten of bashen valt?

Mijn rugzak geleegd op de snelweg, tijdens een bewuste stop en een prachtige foto van een ondergaande zon realiseer ik me ….geluk zit in de kleine dingen en de grote dingen zoals gezondheid en wat jij zelf kunt doen om de positiviteit te zien. Positief is durven kijken naar de toekomst, hoe onzeker die ook (kan) zijn.

Mijn positieve vibe is “niemand maakt mij stuk…dat kan ik nl zelf tig keer beter!”

Kijk naar de zon en lach, laat beiden nooit uit je leven bannen.

Ik had dit ergens anders op het www willen plaatsen maar omdat ik op persoonlijke titel schrijf…geplaatst waar het thuishoort,,, op mijn blog van “volg je hart het weet de weg”

MIjn conclusie is eenvoudig, als het me gegund is mag ik blijven en zo niet…ach dan komt er wel weer iets op mijn pad …en als dat ook niet komt …pas dan maak ik andere plannen en laat ik mijn hoofd kantelen zoals ik de afgelopen jaren al vaker heb gedaan 🙂

Share Button

Zaterdagen….

In 2016 kantelde alles, door de opname van mijn moeder kregen mijn vader en ik de kans om het leven weer een beetje van ons te laten worden. Nog steeds volg ik zijn woorden op de zaterdag. Zoals dat jaar in het teken stond van “de zaterdag is van ons Erna”… zo doe ik dat nu nog steeds. De zaterdag welke ik bij hoge uitzondering inlever, de zaterdag die ik niet opoffer om met iemand te gaan winkelen of iets dergelijks. Visite op zaterdag? Nee want die komen in de regel een uurtje of zo..dus helaas.

Zo ook vandaag mijn zaterdag 🙂 het miezerde toen ik om 8 uur opstond. Niks gepland ontbijt maar eerst en even facebook kijken. Oh een brocantemarkt in Elburg. Niet zo ver en altijd leuk. Op weg naar Elburg was het enorm druk, bij het inrijden van Elburg, oh verdorie vergeten er zijn ook de Botterdagen. Ook leuk maar het doel is brocante.

Voorgaande jaren stond het door de stad echter nu was er een plukje in twee straatjes en een deel langs de haven wat meer op een braderie leek. In de straten waren het leuke kramen met fantastische brocante uit Engeland en Frankrijk. Veel mooie dingen gezien van prachtige Engelse rijlaarzen en Franse soepterrines. Echter niks wat in mijn collectie zou passen. Ik val nog steeds voor het Limoges porselein met de mooie opdrukken. Zo heb ik petit fours bordjes met een pauw erop en soortgelijke ontbijtborden. Helaas de soepborden en diner borden zijn een wens. Ik ga er altijd van uit dat ik die vandaag of morgen wel een keer tegenkom. Zo niet voldoen de borden die ik nu heb ook wel :-).

Toch lekker 5 km gewandeld, helaas waren vrienden nog niet wakker, de luiken van het huis waren dicht, dus koffie een andere keer maar weer. Terug naar huis, even lekker bijkomen met de krant en een kop koffie.

Lekker op de fiets even naar de Ibiza markt waar ik me echt de vraag heb gesteld “wat is hier nu aan” toch zijn het de kleuren die vrolijk maken in mijn hoofd, dus nog een aanzienlijk stuk gefietst en daar ik wat in de stad was vergeten. Doordat ik eigenlijk nooit midden op de dag in de stad ben, kwam ik nu ook bekenden tegen. De een weet van de hoed en de rand, de ander weet van niks en uitleggen ik ben er nog steeds geen fan van en ook niet goed in.

De zaterdag breng ik dan bij voorkeur graag door in een ander dorp of stad waarbij afstand geen probleem is want Nederland is een postzegel als het om km en afstanden gaat. Tja je moet wel van autorijden houden 😉 en gelukkig heb ik daar mijn MrNoir (you name it and it belongs to you) voor.

Liefs E.

Share Button

Boten en een naderend einde ….

Gisteren was er tussen hier en daar 😉 een BBQ met een groepje intimi en bootjes en oh ja tentjes en een brandweerwagen en er waren er die met een rode specale bus waren gekomen en anderen sliepen in een auto of gingen laat op de avond weer weer.

Dit weekend was speciaal omdat mijn allerliefste vriendin, de moeilijke strijd heeft verloren.

De strijd die jaren terug zijn intrede deed in haar/hun leven. De strijd waarin op dit moment minimaal 1 grote verliezer is. Nee dit is geen ode aan dit is hoe ik het zie de strijd in ongelijkheid waarvan de winnende component “kanker” is.

Iedereen heeft een verleden een heden en de toekomst die voor iedereen verschillend is van breedte maal lengte, waarin je vrienden kunt maken ongelimiteerd, waarin alles binnen je eigen grenzen mogelijk is en zelfs soms ver daarbuiten.

Zij die de ziekte die kanker heet of cancer in het engels hebben, verleden heden een stuk niemandsland. Niemandsland waarin nieuwe vriendschappen aangaan lastig is waar vaste meubelstukken staan die niet veranderen in samen stelling maar wel kunnen veranderen in opstelling. Wie laat je nog toe aan nieuwe mensen in het “niemandsland” welke personen wil je nog dicht om je heen? Moet iemand je beslissingen overnemen of kun je het zelf. Heb je en hou je de regie ? want niemand weet hoe breed en lang het stuk niemandsland is ….Ik heb geen antwoorden maar besef dat diegene die verliezer is van niemandsland, door medicatie en kuren kan veranderen zowel in opstelling als in samenstelling .

Zij hebben een relatie die zo verweven en zo intens bijzonder is, dat ik soms alleen verstillend kan kijken naar de intense liefde die ze uitstralen. Dit weekend zag ik echter nog iets van verschillend intens verdriet, die bijna te groot werd voor vele harten.

Verdriet in de aanloop naar een naderend afscheid waarin veel wensen nog kunnen, ga dat ijsje eten, ga ipv fietsen met de auto naar die bijzondere plek van bv de fotoshoot waar klein geluk heel groot kan zijn. Probeer het niemandsland te begrijpen waarin de ander zicht bij iedere pas beseft, ik eindig op enige dag, jouw leven gaat door ….Maar blijf open naar elkaar zoals ik jullie heb mogen leren kennen. Ik noem het laat je hoofd kantelen kijk naar opties wat kan en wat niet kan. Laat niet de wereld jullie spaarzame momenten bepalen :-).

Goede gesprekken bij het afscheid vanmorgen, tranen iedereen heeft ze en soms is er dan even die knuffel. Mijn hart is bij jullie, ook nu het steeds zwaarder wordt. Waar in het besef komt dat elke dag, iedere moment het afscheid kan zijn. Mijn schouder is er …en zoals vanmorgen gezegd “Ik weet waar je huis woont” .

Lieve M en E ik had jullie nog zoveel meer mooie momenten gegund, zoveel bijzondere tijden …echter de tijd haalt je in en maakt het zo lastig.

Voor velen was het vandaag ook de laatste keer dat ze E zouden zien…..sommigen vinden woorden anderen hadden tranen of totaal geen woorden. Het bijzondere in deze groep mensen is wel dat alles kan en er altijd wel een troostende arm is.

Misschien is dat binnen een wereld die complex is wel het grootste goed wat je kunt vinden.

Geschreven voor en met veel liefde voor 2 mensen die in mijn hart zitten op een hele speciale manier, waar ik ze nooit genoeg voor kan bedanken …Love you to the moon and back …..

Soms komen woorden vanzelf zonder nadenken zonder vooropgezette kreten of opsommingen zo ook deze blog, een deel was het gesprek van vanmorgen waarin ik ook heb gekozen niet alles weer te geven wat gezegd is. Dat is niet relevant in mijn optiek.

Veel mensen krijgen kanker of hebben het in welke vorm / mate ook. Ik hoop dat ook zij iets kunnen met het stukje niemandsland, waarin zij de hoofdpersoon zijn en wij slechts toeschouwers dichtbij of aan de zijlijn.

Heb je geen woorden om iets te zeggen tegen mensen die aan het einde van hun leven staan….een knuffel is vaak genoeg of woorden als “ik kan geen woorden vinden” de persoon waarom het gaat is blij met je komst en heeft vaak liever een hand op een arm of een knuffel dan dat je wegblijft omdat je geen woorden hebt. Is het makkelijk als toeschouwer aan een zijlijn , zeker niet maar wellicht heb je net als ik ook al veel mensen ziek zien worden zowel in dichte nabijheid of collega’s vrienden….

“Gewoon er even zijn zodat iemand anders even rustig boodschappen gaan doen of zijn/ haar ontspanning kan opzoeken geeft zoveel voldoening voor mij en mijn hart, eigenlijk gun ik dat iedereen”.

Share Button