Maart 2020

Maart is de maand die uit mijn balboekje mag, ziekte en overlijden maakten deze maand 3 jaar terug zwaarder dan ever. Ja dat dacht ik voor kort inderdaad, veranderen aan die mood kan ik niks, alleen zorgen dat het met mij goed gaat en blijft gaan. Een week vakantie fijn lekker leuke gesprekken ik keek en kijk er naar uit. Geen kantoor even geen druk op de ketel, iets met relax en ontspan. Makkelijk als je alleen bent…soms wel soms minder of totaal niet.

Hoe anders is het nu, 22 maart overheerst angst over het Corona virus en is een leven niet eens echt zeker. Wie of wat je bent, een virus heeft geen respect voor status, aanzien, leeftijd of waar je bent/woont in de wereld.

Waren we zo onvoorzichtig dat iets zo om zich heen grijpt? Ik heb er geen idee van of oordeel over, echter sommige dingen vallen mij al een paar jaar op, met hoest, proest voor zicht uit, handen wassen was een dingetje …allemaal tot voor kort Corona gaat de geschiedenisboeken in als het meest heftige wat velen mee maken in hun leven.

Angst is een psychologisch verklaarbaar woord, maar als angst overgaat in paniek dan vervalt het rationele denken en neem het alles over…paniek was mijn moeders wereld, hoe erg? dat is een ander verhaal maar geloof me een staat van paniek is “alles gaat over jouw grenzen van toelaatbaarheid heen”. Dus in mijn visie is angst gegrond als het tastbaar of voelbaar is. Je mag angst hebben voor de tandarts de hitte van vuur…

Paniek en angst voor een virus is als zand wat door je vingers glipt. Het is niet vast te pakken, niet om te buigen..het is willekeurig en je kunt er niet van weg lopen of je omdraaien om het niet te zien. Onzichtbaar, sluipend, misselijkmakend virus. Ik werd gevraagd ben jij niet bang dan….dat zette me aan het denken.

Ben ik bang voor het virus..ik kan en wil niet bang zijn voor iets wat ik niet kan omkeren in een andere beleving.

Maart de maand van ontluikende bomen, tulpen op hun mooist, legio toeristen her en der, drukke luchthavens, uit eten met vrienden, lieve leuke gesprekken…maart 2020 is totaal anders, mensen werken thuis, winkels zitten dicht of hebben gewijzigde openingstijden en toch…..ben ik bang voor een lock down dat alles stilstaat en ik me afvraag hoeveel mensen dat gaan overleven. Mensen als jij en ik….met allemaal eigen hoofden, denk- en zienswijzen.

Gezelschapdsdieren zijn we geworden…maar hoe overleeft de mens alleen alhoewel we wel social media hebben veelal familie (eigen) of je (zelfgekozen) family.

Ik zat 7 jaar in een mallemolen met 2 zieke mensen 24/7 deed er een baan bij …en de laatste 2 jaar van die 7 jaar was hell on earth…steeds verder geisoleerd, het andere woord noem ik bewust niet 🙁 omdat ik dat nog steeds niet kan en wil…

Het heden …je mag nog steeds naar buiten, niemand die zegt dat het maar 15 min mag, je mag boodschappen doen ook langer dan 15 min, maar hou in vredesnaam die 1 1/2 meter afstand.

Petje af voor de mensen die hun leven op het spel zetten voor alle mensen die ziek zijn/worden/sterven. Ik vermoed dat er nog aardig wat trauma’s zijn als het virus in de ban is…het meest moeilijke ooit.

Ik ga een week naar de bossen, wandelen me afzonderen want de laatste week maart is zo voorbij…

Lieve papa deze is voor jou omdat je er zo van genoot destijds…time changes, music stays forever…

https://www.youtube.com/watch?v=H9jClSJozaI

Liefs E.

Share Button

Een boek..Adem…..

Hoe anders dan de titel zegt of misschien juist dat is het boek…de naam Adem, de hoofdpersoon.

Het begon met een moodbord maken ergens in december http://ernaschrijft.nl/?p=764 waar ook de schrijfster van het boek Natasja Bijl aanwezig was. Ze vertelde over het boek, over de Eritreeër die gevlucht was uit zijn land. Nu hou ik persoonlijk wel van een uitdaging maar wat Natasja deed en doet is meer dan een uitdaging.

Ok het boek, ik volgde haar op https://www.linkedin.com/ hoe ze het boek de markt in zette. Chapeau voor die zet want een boek leeft en ademt als je de goede paden bewandeld..

Ik als lezer kocht het boek, en oh wat is het een mooi boek. Gebonden een mooi kaft een waanzinnig mooie foto op de voorkant. Ik was diep onder de indruk, iemand die zelf alles doet waar geen uitgever aan te pas komt en dan een boek als een trofee neerzetten. Voor ik begon te lezen heb ik het gevoeld, geroken , niks ik voelde niks bij het boek. Een land waar je weinig of niks over hoort…Ik begon waar waarschijnlijk de schrijfster ook is begonnen https://nl.wikipedia.org/wiki/Eritrea want echt graven in mijn geheugen over het land hielp niks..blanco..dit op wipikedia is dan ook het enige wat ik aanloop naar het boek heb gelezen. Ik wilde het grote www mijn onbevangenheid niet laten beïnvloeden. Ik kan zelf wel plaatjes inkleuren 🙂 gelukkig.

Hoe bijzonder dat een jonge jongen het overleeft van Eritrea naar Nederland en dan nog iemand treft die zo uniek en bijzonder is als Natasja. Ik vermoed dat niets voor niets gebeurd en dat beiden er open voor staan er mooie dingen gebeuren.

Het varhaal Adem een jonge vent die het durft. Het regime van Eritrea hard meedogenloos waar het woord empathie nauwelijks een voet aan de grond krijgt. Waar één verkeerde stap zomaar mensen doet verdwijnen. Een dictatuur dus, verder af van Nederland kan iets niet zijn in mijn optiek.

Het verhaal is iets wat je zelf moet lezen, ik ga het niet uit de doeken doen. Het is een aanrader en het schetst het beeld van vluchtelingen waarvan wij soms wellicht te slecht denken en niet weten hoe of wat. Het verhaal van Adem is er een uit duizenden dichtbij en vanuit het hart geschreven door Natasja die Adem een stem gaf en geeft.

Die ene zin uit het boek dendert soms nog voorbij:

“Ik heb Libië overleefd maar ik ben er ook doodgegaan”………..

Hoeveel kan een mens aan vraag ik af na het lezen van dit bijzondere boek? Iets wat me ook bezig houdt is waarom weten we uch ik in ieder geval zo weinig van landen als Eritrea? van de mensen, de keuken, het eten hoe gaan zij om met elkaar hoe leven zij hun leven in een wereld die voor ons ondenkbaar is.

Natasja en Meron…bijzondere mensen zij geven zoveel vluchtelingen een gezicht en meer nog de adem om te geloven in vrijheid.

Ik dank jullie voor een verhaal….wat eigenlijk in iedere schoolbieb zou moeten staan, wat een aanvulling is op zoveel vakken.

Het boek is te koop via, https://natasjabijl.nl/

Share Button