Herinneringen ….

Soms vraag ik me af, gaat het ooit over, wordt het ergens minder?? Oh wat ..het missen van de mensen die zolang deel uit hebben gemaakt van mijn leven in alle facetten. Vlak voor kerst werd een buurman opgenomen in het ziekenhuis, natuurlijk ga ik mee op bezoek, natuurlijk kan ik dat ook al weet ik dat dat niet zo is, dat wat ik doe meer dan energie kost, meer dan iemand anders ooit zal beseffen….en wat ik ooit zal vertellen…

Ik reed want dan hoefde ik niet na te denken over hoe en als en wat als en hoe dan en waarom doe ik het überhaupt. De auto geparkeerd, tot daar had ik alles redelijk onder controle, mijn ademhaling werd anders toen we het ziekenhuis binnen liepen..de buurvrouw en me myself and i…ik geloof niet dat iemand iets merkte van de onrust die in me huishield op dat moment…dat moment van lezen van bordjes Interne en oncologie die me ver terug voerden in de tijd. Die me lieten belanden in die nare wachtkamer in het AMC afd. bloedziektes….nee geen tijd ik kom voor iemand anders, fruitmandje mee, leesboekjes mee…t moet lukken…adem in adem uit en weer hoor ik heel sterk iemand zeggen : “Recht je rug, schouders naar achter en door ….” op die stem heb ik jaren geleefd op dat zinnetje lukte toen alles zo ook nu. Een heel uur hebben we gepraat en gezeten, ik voelde er te veel dus alle hekwerken omhoog, ik zag te veel…ik liet het niet toe, niet in de mate dat ik het deed met mijn ouders. ander ziekenhuis ander persoon…ik mag doen maar ik mag van mezelf nooit meer zo diep gaan als toen.

De kerst voor de deur, niks gepland, geen zin, geen enkele manier om rust te vinden, niet in lezen niet in wandelen…en toch is er rust, de kerstboom geeft troost, de engelen die mama mooi vond, de lampjes van papa…ze zijn er altijd een beetje in meer of mindere mate…Dan een uitnodiging van lieve vrienden na een fijn gesprek over “opruimen” dat één woord genoeg is om ja te zeggen. Opruimen dus op tweede kerstdag, een bijzonder leuke aangename dag kan ik vertellen. Het zijn dan ook waanzinnig lieve vrienden, waarin veel over en weer gaat.

Vanmorgen was ik shoppen in Lemmer en wandelen even km maken in de vrieskou, lopend langs de winkeltjes het water merkte ik dat de onrust in me verdween en ik weer oog kreeg voor fijne dingen. Ik kocht een windlicht met de Franse lelie voor mijn huis. Comfort momentjes die ik koester, Frankrijk in Nederland tegen komen…hoe fijn is dat :-).

Langzaam daalt het in, dat een bezoek aan ziekenhuizen niet meer mijn ding zijn, dat het me te veel uit balans haalt. Dat balans in me zo ongelooflijk belangrijk is. Ik dus inderdaad te veel heb gegeven in de uurtjes van en naar en in een ziekenhuis.

Ik ga nog meer mijn weg afbakenen in gezonde dingen voor mijn geest. Als dat impliceert dat ik kaartjes ga sturen ipv bezoekjes afleggen…so be it.

Al is er altijd de keuze van: ” ben ik van meerwaarde om er te zijn en hoe dicht staat iemand bij me..” Dat zal de maatstaf zijn om ergens wel of niet te zijn.

Missen ik mis ze, anders dan voorheen maar na het lezen van mijn schrijfsel De mantelzorgtrein….weet ik één ding zeker ik ga het niet meer doen..mijn portie zorg was genoeg….

’t Leven gaat door…nog even en het is 2020 en op mijn agenda staan feestjes en feesten en vrienden enzo…doen wat fijn is en wat energie oplevert.

Ik heb de dagen na oud en nieuw vrij genomen 🙂 een kadootje van en aan mezelf daar ben ik wel enorm goed in geworden :-).

Herinneren blijft dat gaat niet veranderen …en denk aan de mooiste film The Lovely met de waanzinnige muziek waar mijn ouders zo van konden genieten….en glijden er tranen langs mijn wangen…latersssssssss

Share Button

Dag 2019 en op naar 2020

Het jaar is bijna om, 2019 een toch bijzonder jaar wel.

Een jaar waar uitgaan op een steeds lager pitje kwam te staan, diep in me weet ik dat alles een tijd heeft, dat je balans moet blijven zoeken in alles wat je doet of waar je mee bezig bent. Op een moment dat werkelijk alles in mijn hoofd “te hard en te indringend binnen komt’ is dat moment dat ik me alleen veilig en comfy voel op de bank met lieve leuke fijne films en een stapel glossy tijdschriften. Een fijne wijn of een prachtige likeur.

Mijn vakanties die steeds langer en mooier worden met fijne nieuwe mensen vanuit alle landen waarin ik schijnbaar moeiteloos mensen verbind en dialogen kan aangaan. Nooit zit ik lang alleen op een bankje op een plein of bij een kasteel of in een restaurant.

De mooie gesprekken met de buren in de straat tijdens de bbq of een buurtborrel die ik zeer waardeer, geeft aan dat ik in 2017 de beste beslissing van mijn leven heb gemaakt.

Er is iemand die meer voor me betekend maar de vriendschap is me heel dierbaar. Ik koester dat in mijn hart.
Net als en nog een aantal lieve fijne mensen vanuit de uitgaanswereld die er zijn voor me net als andersom, waarin ik ervaar dat klankborden op welke wijze – zeker als je happy single bent – zo ongelooflijk nodig kunt hebben. De zomer waarbij ik over de dijk kennis maakte met de lieve bijzondere kinderen met hun emoties en mooie momenten…dank jullie wel wel voor die mooie dag.

Op enig moment dacht ik op het werk ik stap eruit, uit het werk weg van alles..ik kon niet meer tegen enzo…dan maar op over en uit. Kan men je zover krijgen, ja dus. Toen kwam de vraag of ik after sales wilde gaan doen en ja ik mocht erover denken. Hoeveel beren ik heb geslecht weet ik niet het waren de “wat als en hoe dan en kan ik nog wel en vooral wil ik wel….” het gesprek was open en fair,met een duidelijk karakter…dat was het moment dat ik brak….Ik heb ja gezegd en ben blij met die stapt. Tevens heb durven aan te geven dat ik graag alle vrijdagmiddagen vrij wil. Dus nu alle vrijdagmiddagen vrij, waarvoor ik maar 2 uur per week heb ingeleverd, het is het beste cadeau van mezelf aan mezelf…en ik ben blij op die plek.

Afgelopen donderdag deed ik een cursus “Manifesteren kun je leren..” bij en verzorgd door https://sparkletrainingcoaching.nl/radical-selfcare-challenge/ heel bijzonder, het verbond mensen.

Het was volle maan, intens mooi, op een buitenterrein in Lelystad in een speciale expressie ruimte waar de vibe goed was gebeurden er dingen in me die bijzonder waren, van vuurrood naar helder wit naar zacht blauw en een ontmoeting met mijn ik over 20 jaar. Heel duidelijk was het antwoord wat kwam : ” Omarm je zelf nog meer dan je al doet, je doet het zo enorm goed..” ik voelde een traan uit mijn ooghoeken glijden ik…mijn ik diep in me wist ik het wel maar dan nog…daarna een moodbord maken.

De volgende items zijn wel bepalend:

  • schommelen>>> ik schommel graag en heb idd ontdekt dat er iets is wat minder eng is dan ik dacht…dus yess please 😉
  • openhheid in relaties en vriendschappen>>> ik kan niet anders
  • het klooster>>>kun je het vergelijken met onze de speciale utigaanswereld waar ik graag ben, ja dus, we gaan voor een hoger doel, beyond the stars
  • complimenten>>>iets waar ik slecht mee om kan gaan dus tja uch neeee niet te veel geven dan ga ik blozen en stotteren 😉
    *Paris j’ai t’aime>>>> de stad waar ik jaren geleden mijn hart verloor, 2020 ga ik terug…
  • Stay wild >>> ik ben er nog niet aan toe om achter de geraniums te zitten…dus zet uitgaan weer op de agenda 🙂
  • Paris>>> ik ben er te lang niet geweest, ik zet de stad waar mijn hart ligt op mijn to go list 2020.

Wensen ja hoor te over…:-) want wie heeft die nu niet ??

Heb fijne dagen met kerst, een goed oudejaar en een sprankelend en gezond 2020.

Share Button