Rust….

Voor het eerst in ca. 2 jaar vind ik rust, in mezelf en in mijn hoofd. Dat waar ik zelf wellicht het meest bang voor ben geweest is uitgebleven. Waarschijnlijk is dit mede te danken aan de lieve vrienden door het hele land die me steunden op welke manier dan ook. Mijn dank daarvoor 🙂 aan een ieder van jullie.

Waar ik de rust in ervaar, het weer kunnen wandelen in een boek, verdwalen aan de hand van mooie zinnen, de boeken zijn geen bladzijdes met zwarte letters, maar wat ik vroeger al vond …..een boek dat alles heeft laat letters dansen en je kunt ze drinken als wijn. Soms doet een boek dat, je dronken maken van geluk…het boek wat dat me bood was een fijne chicklit “Het geheim van Montmartre” geschreven door :
Donatella Rizzati

Mooie personages, fantastische zinnen en mooie recepten uit de natuur voor een bad, lekkere thee of ter ontspanning van de geest. Daarbij was het mijn all time favo stad die de hoofdrol speelde. Mijn hart, mijn rustpunt zat steevast op een stoel ergens in die stad in een park en zag hoe het verhaal zich openbaarde aan de lezer. Persoonlijk heeft een boek dan dat weergegeven wat ik zocht in een “boek met rustpunt”.

Rust kent vele vormen en met het lezen, opende ook mijn maag zich wat meer en heb ik voor het eerst sinds maart/april 2017 echt gekookt als in aardappels, boerenkool stamppot met Leidse kaas blokjes erdoor :-). Ik zelf hoop dat de rust me nog meer kook dingen gaat brengen, langzaam komen de recepten uit het verleden weer tot leven in de gekrochten van mijn hersens.

Maar waar was ik dan bang voor..instortingsgevaar zoiets maar dank aan uitgaan en het goede uitrusten niet gebeurt…het terugschakelen van de 7e versnelling naar de 5de ging makkelijk niks aan de hand. Easy maar toen dat eenmaal bereikt was….dat terug naar de 3e versnelling daar heb ik lang gehangen. Inmiddels geland op de 2e een fijne versnelling, waar tijd is voor alle hobby’s die ik leuk vind of vond of terug vind in mezelf.

Na alle jaren van “dat kun jij niet” en “dat past niet bij je”……doe ik dingen die ik leuk vind 🙂 om te doen.

Sommige dingen uit het verleden blijven daar deel van uit maken, zo ook het stukje buiten naar binnen brengen met veel humor aan de tafel in het bejaardentehuis waar mam heeft gewoond. Niet zo vaak meer als eerst, maar als ik koffie drink en me zo welkom voel door mensen die bijna nooit iemand zien….dan denk ik die deur mag niet helemaal dicht …nooit…ja misschien ooit wel.

Voor de komende week lees ik het boek “Terug naar Arras”van Andre Buurman. Omdat Arras met zijn verleden een diepe indruk heeft gemaakt, de voorpublicatie die ik las me vasthield.

Een boek per week, zou het een fijn begin zijn van 2019 🙂 als dat lukt kan ik wellicht in deze opschakelen naar 2 boeken per week….rustig aan mijn tempo…ik kan dat :-).

Rust is ….jezelf blij voelen worden door de dingen die je doet zonder dat het enorm veel energie kost. Ik doe het op mijn manier….mijn hart en hoofd weten het ….

Share Button

Oudejaarsavond….

Na een dag werken en om 16 uur naar huis had ik met geïnstalleerd op de bank, tv aan, laptop open op mijn favoriete sites waa.r vrienden van over de hele wereld elkaar ontmoeten, vergezeld van cola en een schaal met hapjes als olijven en jambon ‘d ardenne, ging mijn telefoon rond een uur of zes.

Mijn beste vriendin, partner in crime als het om leuke acties en gezellige dingen doen (waarbij gezellig een understatement is ) die geland was bij goede vrienden ergens buitenaf op de veluwe. De foon stond op speaker en men vond dat ik niet alleen hoefde te zitten op deze dag. Eigenlijk overdonderde het me behoorlijk,, nog net kon ik zeggen “ja ik kom”…langzaam gleden tranen over mijn wangen, zomaar out of the bleu. Ik voelde me goed, niet alleen noch eenzaam. Het waren tranen die anders waren, die goed waren, die ook weer een nieuw tijdperk in luiden. In de spiegel zag ik mezelf en ik geloof dat ik er zelden zo goed uit heb gezien.

Ik die nooit ergens heen ging op die avond sinds 1980, stapte in gister in de auto, zingend met alle leuke liedjes. Gelukkig is het redelijk rustig op de weg en kon ik fijn doorrijden. Het laatste stuk donker beetje links, rechts..kronkelend…joh echt blij met de routeplanner :-).

Dan ben ik gearriveerd, ik word hartelijk ontvangen, door de lieve mensen een de hond :-). Gezelligheid overvalt me al pratend schiet nog eens vol tranen wellen op…had ik ooit kunnen bedenken dat ik zulke spontane acties zou doen…ik niet maar doe ze vanuit mijn hart.

Spontaniteit en leuke gesprekken…een uitdagend spelletje spelen waarin veren en wat je ermee kunt doen een andere dimensie kregen.

Veren, die zelfs voor de hond een uitdaging werden 🙂 zo leuk om te zien om mee te maken om toeschouwer te zijn.

De avond vloog om en vlak voor 00.00 uur stonden we samen met een glas Moët te toasten op een 2019, met veel vriendschap en warmte en leuke dingen.

Lieve schatten….soms maken mensen het verschil, jullie maakten mijn oudejaarsavond bijzonder….de knallen buiten deden me denken aan een andere tijd…

Veertjes als ze voorbij komen hoe dan ook…zijn er mensen bij je die je mist. Ze waren er..kort heel kort…

2019 is voor mij fantastisch begonnen met bakken energie…kom maar door..de agenda vult zich met leuke feestjes..ik ben er klaar voor …:-)

Groeien in een leven…het gaat niet vanzelf, je moet er zelf wel iets voor doen….als je het doet….We still grow is een mooi voorbeeld 🙂

Share Button