Kerstavond….

Vandaag denk ik onbewust of toch heel bewust terug naar mijn jeugd. Ergens toen ik een jaar of acht was denk ik.

Kerstavond voor velen een bijzondere avond, voor mij nu iets van gewoon een vrije dag en toch gaan mijn hersens spinnen en draait mijn hoofd plaatjes uit lang vervlogen tijden met mensen waarvan een deel al lang niet meer op deze aarde is. Plaatjes die ik liefheb omdat ze bijzonder zijn, plaatjes uit een onbezorgde jeugd.

Kerstavond lopend naar Oma en Opa via de stad, ja Hengelo was in die tijd een stad voor me, fantastische verlicht, de mooie straatverlichting de warenhuizen “Bisschoff” en “van Wezel” de speelgoedwinkel met het handje dat door de warmte (wist ik toen echt niet) een trein liet rijden in de etalage. Uren konden we er naar kijken. Er waren geen rolluiken en alle winkels waren gezellig met hun unieke etalages en versieringen. Het allermooiste was wel de Lambertuskerk, stil naar binnen om in verwondering van zijn grootsheid, de meest mooie kerststal te bewonderen. Of de kerststal er nog is? Met de kerst ben ik niet in Hengelo, niet meer… Kerken, ik hou van ze, net als mijn moeder, zij hield ook van kerken en de achter- of naastliggende kerkhoven.

De geborgenheid van de Lambertus kerk, de imposante kerk midden in de stad, rond die kerstdagen in mijn jeugd, ondanks dat wij niet gelovig zijn, kan ik zelfs nu nog oproepen. Het voelde toen als een simpele warme deken. De imposante kerk midden in de stad. Dit heb ik in vele kerken mogen ervaren al dan niet met een leuk of fijn en zelfs hele bijzondere gesprekken met mensen in diverse rollen.

Daarna liepen we verder langs mooie huizen met grote kerstbomen de tuinen waren niet zo verlicht als nu. Gewoon kerst vierde je binnen in huis met je famielie.

Bij Oma en Opa aten we biefstuk met champignons en witbrood en de jus die Oma maakte…nooit heb ik het meer zo lekker gehad. Ja alles zal te maken hebben met de sfeer, de mensen en het familiegevoel van toen. Als het dan ook nog eens zacht sneeuwde was het een soort van feeĆ«rieke avond. We keken een avond vullend programma op tv en ’t was goed.

Jaren later, besefte ik tijdens een kerkdienst op kerstavond, dat het bijzonder is om in een kerk te zitten. De veiligheid van de kerk bied troost als je het nodig hebt.

Vandaag heb ik lang nagedacht over kerstavond. Alleen hier in mijn paleisje waar ik me happy en geborgen voel en toch de weemoed me inhaalt. Nee ik ga niet naar de kerstnachtmis…de laatste keer in een kerk waren er alleen maar tranen…en kerstavond is voor herinneringen aan toen…toen de wereld nog een podium was en wij toeschouwers van levens.

Inmiddels ben ik het leven en ben ik dankbaar dat naast de boosheid over wat was gebeurt er nu positieve dingen boven komen waar ik dankbaar voor ben ze te hebben mogen meemaken.

Familie is uniek, een saamhorigheid, de liefde en het erbij horen ook al voelt dat niet altijd zo….

Bijzondere gedachtes aan levens, bijzondere momenten die me dierbaar zijn…die me doen beseffen dat zij me zoveel mee hebben gegeven.

Ik wens iedereen waar dan ook ter wereld een fijne kerstavond, een goede kerstnachtdienst en vooral hele fijne kerstdagen met hen die je lief zijn.

For all my english followers,.. “I wish you all a good Christmas with those you love”

En voor alle lieve schatten in het hiernamaals…uit de life show van Helene Fischer šŸ™‚ …

Share Button

Kerst 2018

Het is alweer een tijdje terug dat mijn collega me attendeerde op de mogelijkheid vrij te nemen rond de kerstdagen. Het valt dit jaar gunstig, het kost me maar 1 1/2 dag aan verlofuren en ben ik er eigenlijk niet aan toe? na 10 jaar geen vrij te hebben gehad tijdens en rond die dagen. Het kon immers nooit. Dus nu is het nog 1 week werken en dan ben ik vrij. Echt vrij, zo bizar als je je dat realiseert. Dat je weg kunt gaan, een vakantie, sneeuw, een stad of gewoon thuis met de kerstboom. 

Goede boeken liggen klaar, de eindejaarstijdschriften haal ik volgende week. Zelfs een fijne legpuzzel ligt klaar (had ik ze allemaal al niet weg gedaan ? ) . Diverse uitnodigingen voor de tweede kerstdag zijn gedropt in berichtjes op mijn telefoon. Mijn hart maakt fijne sprongetjes “vrij” werkelijk vrij zijn. In alle jaren ben ik mezelf vergeten en dit jaar merk ik wat “Vrij”zijn betekend.

Het is nog niet zo lang geleden dat mijn mam zei: “Ik wil niet meer, want anders gaat het niet goed met Erna en die moet door, haar leven begint nog”. Ik kan me mijn verdriet de tranen en de momenten die snel volgden herinneren. Maar wat ik nu vooral voel is de enorme vrijheid die mijn mam mij gegeven heeft.

Ik doe wat ik leuk vind naast mijn werk. Ik leef vanuit mijn hart. Ontdek de wereld opnieuw, nee dat is niet makkelijk. Geloof me als je jaren de Veluwe hebt gedaan omdat dat het enige was…is het wegen net van Nederland een puzzelplaatje ondanks MrTomTom de beste vriend van mam ;-).

Vrijheid is kiezen voor mijn leven…de manier van leven waar ik voor kies vanuit mijn hart…want dat klopt.

Steeds vaker merk ik dat ik mijn hart laat spreken….dus zo ook met de kerst.

Ik sta stil bij momenten, beleef en leef het leven en kies daarvoor bewust my lifestyle in een verband waarover ik niet verder op in ga daar men er anders een oordeel dan wel een veroordeling voor heeft.

Ik deel veel , maar sommige dingen……blijven in mijn hart.

webfind

Liefs Erna

Share Button