Het mocht niet zo zijn…

webfind

 

 

 

 

 

Hoe blij was ik iemand gevonden te hebben die veel met me deelt…

Na een fijne intense mooie periode en 2 dagen éénrichtingsverkeer…is het over en uit.

Het leven gaat verder, ik ga verder…sommige dingen zijn not ment to be…zo ook deze.

Ik dank je voor:

de momenten dat je er was

de bijzondere dingen die we deelden

wat je me gaf in alles..vrouw zijn

ik ga het “missen” O/ons in de breedste zin van het woord.

de liefde zit diep…dat maakt het lastig…vast wel..maar hé ik heb echt voor dingen gestaan die lastiger zijn.

Mocht ik je tegen komen waar dan ook ik zal je groeten omdat gewoon omdat jij jij bent en waarschijnlijk niet anders kunt.

Dag skatje…

 

Share Button

Vriendschappen gaan voorbij de sterren….

Het is een rare periode, want echt is het nog “maar” 1 jaar geleden dat de achtbanen van de mantelzorgtrein, die allang geen trein meer was, langzamer gingen rijden,  er hier en daar een bak gevaarlijk schommelde. De periode waarvan nu pas het besef binnenkomt waarom vrienden en vriendinnen zich enorm ongerust maakten over en om mij. Het duurde immers al zo lang. En velen weten het moment te benoemen waarop alles niet meer haalbaar is en men dreigt in te storten.

Dankbaar voor alle vriendschappen her en der op het grote www of heel dichtbij, dat zij er voor me waren en nog zijn want dat het een jaar wordt met emoties is mij wel duidelijk.

Iemand zei: “eerst maar eens de 4 seizoenen.”

Een ander zei: “Je gaat nog diverse moeilijke momenten krijgen.”

Iemand zei….het is tijd om vooruit te kijken :-).

Ik neem mee wat me gegeven is door mijn ouders, de liefde en een groot hart, de  kracht en moed van mijn grootouders waarbij “recht je rug en doorgaan” van mijn Oma Diene mij de jaren door heeft geholpen.

Alles van afgelopen jaar ga ik verzamelen om zo tot een boek te komen. Een boek over 23 jaar samenwonen met je ouders, 7 jaar mantelzorgen en hoe overleef je in 1 jaar 5 verhuizingen, 2 crematies…..Rouwen er staat geen tijd voor, de ene keer is het er de andere keer minder.

Ik weet het, niet makkelijk, maar he…al wordt het voor mezelf…het is goed om te schrijven dat woorden hun weg vinden in helende werking van de ziel. Woorden die mij de weg vertellen als een staccato van 1 woord “begin”.

webfind
Share Button

Ik en muziek gingen jaren niet zo goed samen, zet mij in een winkel zoals jaren geleden Fame in Amsterdam of Concerto in de Utrechtsestraat te Amsterdam en ik raak compleet de weg kwijt. Waar dat het meest op lijkt …een soort van kortsluiting in mijn hoofd.

Eigenlijk had ik dat al in mijn jeugd, waar ik feilloos de weg kon vinden naar boeken in de bibliotheken en boekwinkels was een Lp en later de dvd /cd winkels een licht drama. Nog steeds kom ik er niet graag en bestel ik dan ook met grote liefde bij www.bol.com

Maar ergens tijdens de feestdagen verdwaalde ik letterlijk in een emotionele bui van iedereen missen, nee niet alleen mijn ouders maar ook mijn lief en mijn kracht om dit te kunnen overleven, op het you tube kanaal. Ik begon bij films uit mijn jeugd, zoals Zwillinge vom Immenhof, Heidi de enige echt met Gustav Knuth uit 1965( https://nl.wikipedia.org/wiki/Gustav_Knuth) naar het heden de muziek van Jurk, Claudia de Brij, Lenette van Dongen en dan een stap naar David Garreth, wie????

https://www.youtube.com/watch?v=XH6ZWV5QspA

Vandaar uit belande ik via vele prachtige muziek weer bij vioolmuziek, ergens heb ik een liefde voor deze muziek in al haar variëteiten en kleuren. Daarbij komt de expressie van de bespeler van de viool ook om de hoek kijken.

En via allerlei mooie en minder mooie leuke en gekleurde mensen met hun talenten kwam ik ergens uit bij Lettice Rowbotham.  Haar prachtige uitstraling en haar keuze voor de viool zo bijzonder zo intens mooi. Haar muziek intens en vooral zielen rakend op iedere toon, zoals zij haar viool ?laat zingen…ik ken er weinig, dus chapeau Lettice…oh ook genieten..je houd van haar of haat haar denk ik persoonlijk nee wss niet de dame maar wel de wijze van viool spelen en bespelen, het lijkt bedrieglijk makkelijk …

https://www.youtube.com/watch?v=dxwPdWXL70g

Prachtig wat je gewoon met verdwalen op you tube kunt vinden. Geen winkel nodig, geen verkoper die je een ander pad op leid, gewoon jij en de muziek die je lief hebt zonder het te beseffen wellicht.

Ik persoonlijk hou van muziek die mijn ziel raakt, die de snaar in mijn  hart raakt…bekend of onbekend…

Liefs E.

webfind
Share Button

Hallo 2018…..

1 Januari 2018 …time flies….

De kerstboom opgeruimd, het huis is weer gezellig op een andere manier. Mijn huis, boeken, de dingen die me dierbaar zijn uit het verleden in een fijne combi met nieuwe dingen.

2018 jaren geleden op de middelbare school hadden we het over het jaar 2000. Het jaar met het magische getal, 2000 wat zouden we doen en meer nog wie zouden we dan zijn. Dromen over de toekomst, wat was het leven toen goed, de dromen fantastisch. Tranen gelachen om de dingen die we droomden. Voor velen een fijne waarheid, voor anderen tranen de droom was niet zo zaligmakend als we toen dachten. Oh welke droom?,  ik hoor jullie denken. De droom van de prins op het witte paard,  trouwen de witte jurk het feest en daarna het bekende pad van kinderen en kleinkinderen enzzzz.

Mijn pad liep en loopt anders, geen behoefte aan dat soort jurken en bekende paden. Ik ga voor mijn pad en sinds kort volg ik de keuze van mijn hart. Daarbij horen jurken, high heels de andere ik, de vrouw die ik zo graag wilde zijn misschien al wel jaren, maar altijd verstopt.

Een oud collega zie haar website  http://martinedetroije.nl/raakte me met de zin …de zin die alles zegt wat het is.

“Volg je hart het weet de weg…”

Inmiddels geland in 2018 met jaren van veel geluk en dosis verdriet achter me. Het moest zo zijn om eerst mijn hart af te sluiten mijn leven te kuisen op mijn manier, het ging werkelijk niet anders.

Uiteindelijk ontdooide mijn hart, waren dingen en zaken mogelijk die ik tot voor kort compleet onmogelijk heb geacht.

Zo kreeg ik een fijne chat, we bleven elkaar opzoeken, met iemand die mijn hart verwarmde en de roestige oude sleutel vond naar mijn hart en ziel. Die me liet inzien dat ik er mocht zijn op alle fronten, door wie ik ga stralen ook als hij niet in de buurt of zelfs niet in het land is. Die me attendeerde op het feit dat ik ook mijn tranen mocht laten zien.

Wat er ook gebeurt hoe het ook loopt, ik ga door op de ingeslagen weg en zal nooit meer op deze wijze mijn hart afsluiten voor iets wat groter en mooier is dan ik had verwacht.

Ergens tussen verleden en heden zit een stuk wat ik zou willen uitgummen, wegpoetsen maar ik weet dat het niet gaat en ik altijd ergens een engel heb die blijft kijken over mijn schouder en zegt:  “Schat heb lief maar vergeet niet …..”.  Het niet vergeten, is het niet iets waar we allemaal last van hebben als je al het nodige mee hebt gemaakt? Ik vermoed van wel want immers onze onbezorgde jeugd is al lang geleden.

Geniet van het nu, want morgen, morgen kan alles anders zijn.

Vandaag geniet ik 2018 en drink het geluk als een bijzondere wijn.

Liefs E.

 

 

Share Button