Zonder verleden is er geen heden en geen toekomst

 

Verleden

Veel zorgen en zorg om de zorg, zorgen hoe krijg ik het rond en houdt ik alle ballen in de lucht. Dat is nog niet zo heel lang geleden en maakte ca. 6 jaar een groot deel uit van mijn leven. Misschien wel het grootste deel. Immers na 4 jaar zorgen was uitgaan onmogelijk en na 5 jaar beperkte het mij zo in mijn vrijheid, dat de vrijheid die ik had mijn werk was, het hoekje op de bank met leesvoer om me heen. De boodschappen halen als ik wist dat mijn moeder in bed lag tussen 08 uur en ca. 09.30 uur op de zaterdagmorgen. Als ze wakker was, duurde de tijd dat ik weg was voor haar gevoel te lang.

Heden

Langzaam komen de verhalen van mijn vader los. In die verhalen is mijn gevangenis heilig  vergeleken met de man die gebroken van verdriet zijn verhalen in losse stukjes aan elkaar breit. Niet alles loopt in de pas met het tijdspad van 6 jaar zorgen. Van niet langer dan 10 minuten een stukje fietsen tot de mentale klappen die hij heeft moeten incasseren. Sinds wij – mijn vader en ik- dan ook het huis delen, sinds mijn moeder is opgenomen in een bejaardentehuis- is de zaterdag van “ons”. Eigelijk is dan niemand welkom, wij doen leuke dingen en hebben lak aan de tijd. Ik geeft een stuk van mijn herwonnen vrijheid op om mijn vader – hij is ook ziek en al zie je het niet, hij levert net zo goed in op zijn gezondheid, want dat is wat de sluipmoordenaar kanker doet, een laatste stuk van zijn leven mooi te maken.

Toekomst

De toekomst, om maar te beginnen met 2017 zal idem zijn aan dit jaar. Met dat verschil dat ik langzaam mijn eigen privé leven weer op de rit ga zetten voor zover dat mogelijk is. De zorg om de zorg is niet minder geworden maar wel anders. Immers mijn moeder heeft een duidelijke keuze gemaakt die het voor makkelijker maakt om het weg te zetten. Aan mijn vader merk ik dingen die anders gaan kleine dingen en grote dingen. Echter zolang het niet hoeft wil hij niet naar een verzorgingshuis o.i.d. daar hij nu het voorbeeld heeft gezien bij zijn vrouw.

2017 zal dan ook een moeilijk jaar worden vermoed ik zomaar. Echter ik zal alle ballen in de lucht moeten houden gewoon omdat ik niet anders kan. Ergens moet er een andere balans komen in het geheel. Dus is mijn doel in ieder geval lid worden (wederom) van de bibliotheek en meer gaan lezen. Iets wat makkelijker lijkt dan het in werkelijkheid is. Een gevangenis zowel geestelijk als lichamelijk een plek geven is niet makkelijk. En toch moet het immers “mijn toekomst is er nog”.

Daarbij blijft Pippi mijn liefste alter ego en blijf ik haar zoeken in mezelf.

 

Liefs E.

Share Button

Kerst enzo

Kerst, een periode van samenzijn en gezelligheid. Alleen deze zin al brengt mij terug naar de tijd dat we als familie gezellig voor de buis zaten, films kijkend die met kerst toch echt super waren. Erbij een zak chips en limonade, heel soms hadden we 7-up en dan iets limonade erin, feest was dat. En dan films, tja we woonden in het Oosten van het land, dus hadden we toen al, Nederland 1 en 2 en Duitsland 1 en 2 en als het helder was nog een Duitse zenden afwisselend NDR of WDR. Dat lag ook wel eens aan de antenne op het dak.

De films die we keken waren super en mooi. Ook voor nu staan deze garant voor fijne uurtjes. Er is echter één ding bij mij veranderd. Ik kijk alleen, want mijn vader van 88 houdt niet van deze films en mijn moeder woont sinds begin dit jaar in een bejaardentehuis.  Verder is veranderd, ik drink een fijne wijn en heb toastjes of stokbrood met Franse kaasjes. Zo is mijn kerstgevoel prima al zal er hier en daar best een traantje over mijn wang glijden.

Toch een terugblik omdat dit mij een minder “alleen gevoel” geeft. Raar is dat wat emoties met je kunnen doen.

Mijn favo films voor de kerst op een rijtje:

White Christmas, prachtige opnames, mooie liedjes een echt Kerst gevoel:

https://youtu.be/7S-IidmcSN8

Sissi een film over de Koningin van Oostenrijk en Keizerin van Hongarije. Prachtig gefilmd door Ernst Marischka. Hoe vaak ik die gezien heb?? Geen idee maar het is en blijft een parel onder de films:

https://youtu.be/fx1KzRpvMe4

Drei hasselnusse für Aschenbrödel. Ik geloof dat Duitsland deze slechts 😉 een paar maal uitzend. Geen idee meer hoe vaak maar meer dan 20x wat iets zegt over de film. Een van oorsprong Tsjechisce film helaas nagesynchroniseerd- een maal heb ik hem gezien en gehoord in de originele versie en die is zo mooi- zucht. Sommige dingen komen niet terug.

Little Women en dan wel die uit 1949. Prachtig mooie beelden en fijn geacteerd door top acteurs uit die tijd.

https://youtu.be/Rs_DnwmfClg

Heidi…ja ze kunnen er duizenden verfilmen maar de film waarin Gustav Knuth, Opa auf’m berg speelt is de voor altijd mooiste uitvoering. Meer over deze memorabele acteur https://de.wikipedia.org/wiki/Gustav_Knuth

https://youtu.be/Q0QuN79My0c

En natuurlijk de mooiste film ooit gemaakt. Ik hou van deze film om zijn kleuren en de kloosteropnames. Julie Andrews maar haar fantastische stem, Christopher Plummer in een pracht rol.

Oh ik hoor jullie denken is er iets van nu?? Ik ga even graven want echt er zijn zoveel mooie films die ik zou willen delen. Waarover ik een boek zou kunnen schrijven 🙂

Maar ook zo een film die ik op alle momenten wel kan kijken is :

 

Share Button

Kleding enzo

Ha, ik hoor je lachen, kleding is inderdaad een issue, al jaren.

Eigenlijk diep in mijn hart loop ik gewoon graag in een spijkerbroek met een slobbertrui en blote voeten. Jawel ik ben niet zo van de mode en alle randverschijnselen die daar zo bij horen. Geen idee waar dat mis is gegaan ooit. Jawel diep van binnen wel maar of ik dat allemaal wil delen met jullie is weer wat anders.

Kleding kopen is al helemaal iets waar ik niets mee kan. Soms kom ik zomaar iets tegen, een vest of een fijne trui. Maar dat zijn de makkelijk dingen. Net als de tassen die ik tegenkwam en toch even iets goedkoper waren dan die ene saaie zwarte tas in die dure lederwarenzaak. Ik kom nooit in boetiekjes, immers de kleding past toch niet, maar voor accessoires is het er goed toeven. Dus bij boetiek 1 een tas en op de terugweg bij boetiek 2 nog een tas. Dat alles paste bij de tuniekjurk  en een zwart vest wat ik voor de kerst heb gekocht.

Even een week terug, op naar Lemmer waar de winkel van Laurens en Yvonnen zit deze is van naam veranderd en heet nu “Lifa”. Ze hebben er heerlijke mode en niet te vergeten ook een fijne tafel zodat mensen die meegaan rustig kunnen wachten tot jij de paskamer uit komt. Zo ook deze zaterdag. Rustig de winkel door wandelend leuke kleding gezien en na de koffie toch maar passen.

Eerst een blauwe jurk van jersey stof, zacht vallend met een prachtig decolleté, passen deed de jurk prima. Maar herken je dat, dat je in de spiegel kijkt en denkt..hmmm dit ben ik niet en je hebt het gevoel dat jij naast de jurk staat in plaats van één geheel. Nee de mouwen moesten anders en plus en dat moest en dan denk ik ..nee ik moet me goed voelen en me thuis voelen in kleding. En dit voelde het allemaal net niet. Dus toch die tuniek met een kleine col aan, hierin voelde ik me prima, erover heen een zacht vallend zwart vest en voila. Alles een, dus compleet, hierin durf ik ook te bewegen zowel in de stad als op kantoor en tijdens een kerstdiner.

Geslaagd dus …behalve de kousen, die ga ik nog even bestellen.

Liefs E.20161126_155237

Share Button