De kantoordag…

Lunch

Voor het eerst weer een kantoor dag, op vrijdag, het zou warm worden . Sinds eind september was ik niet meer op kantoor, dus de avond ervoor alles afgekoppeld van mijn thuiskantoor. Ja heus ik heb dus een logeer- annex kantoorruimte thuis. Bewust voor gekozen zodat mijn kamer ook echt een rustpunt is en blijft.

Kantoor dag even denken een aantal bureaus en en beeldschermen de rest even aansluiten en dan bellen met de helpdesk want niks werkte 😉 hoeveel dat kost in je hoofd ga ik maar niet vertellen. Alles komt altijd goed met de juiste hulp was ik on line up and running en echt 10 minuten later dan gepland dus dat viel mee.

Bellen en email tot 12 uur waarna er een lunch volgde om met elkaar kennis te maken. Leuk om eens mensen te zien waarvan je alleen de naam kent of van een foto die bij elke mail of in je teams staat 🙂 .

Na de lunch nog even knallen en bijpraten op momenten dat het kan. Leuk dat mensen soms weg gaan en terug komen, dat er mensen zijn die studies oppakken.

En dan wordt het warmer dan warm, voel ik de druk in mijn hoofd (niet aangeboren hersenletsel) toenemen en besluit ik dat gewoon te negeren. Eindelijk 16:30 uur buiten in de schaduw was het even lekker, dan de zon in een leuke collega even een lift naar het station gegeven, een heel uur wachten is ook zowat en vandaar naar huis. Ik ben even gaan liggen, na wat ijskoud water tegen mijn wangen te hebben geplensd. Toch even boodschappen doen voor het weekend en dan is de dag om.

Lang weekend in verband met Pinksteren maar mij hoofd had duidelijk moeite om het evenwicht te vinden. Voor die maffe druk met de steken in mijn hoofd ( ik heb dit na mijn ongeluk vaker dus herken het ) echt weg waren was het zaterdag avond laat. Ik had plannen geloof me, maar ik heb het heel rustig gehouden dit weekend. Ermelo, de braderie, de bakker en de koffie buiten de deur, nog even doorzetten naar de bibliotheek en voor de rest slapen, een serie, lezen en slapen.

Inmiddels is het maandag en nagenietend van toch een fijn weekend al deed ik niet zoveel meer dan zorgen dat mijn hoofd het weer doet, de kabouter tot rust is gekomen. De kabouter die sinds het ongeluk toen ik 15 jaar was mijn vaste maatje is.

Op naar het volgende lange weekend over 2 weken zag ik, nee geen feestdagen gewoon de vrijdag vrij 🙂

Pinksteren 2022

Share Button

Niet goed genoeg….

webfind

De zin” der zinnen steekt zo af en toe zijn kop op.

De alles in mijn leven overheersende zin….”jij kunt dat niet”….”jij bent niet goed genoeg”.

Jij die me dit aan hebt gedaan hebt het heden voor het oneindige ingeruild een paar jaar geleden en toch, achtervolgd het me deze week.

Die zinnen, de vrienden en vriendinnen die je van me inpikte….soms weet ik nog niet hoe ik een vriendschap moet aangaan, me altijd over mijn schouder kijkend voel, altijd denkend wanneer is het moment daar…dat je er staat en het weer doet. Oh wat is dit voer voor psychologen, na de jaren komen er steeds meer momenten van “waarom deed je dat..”

Ik heb nog zoveel onbeantwoorde vragen waarop ik nooit een antwoord zal vinden of krijgen…een ding weet ik wel…die ene zin ” je kunt het toch niet”. ik probeer het zo vaak op negeer te zetten of weg te drukken, meestal lukt het maar op kwetsbare momenten komt hij dubbel binnen…zo ook deze week…waar alles dubbel was een bezoek aan de kaakchirurg (het hoeveelste bezoek in mijn leven was dit nu al) het hoogte punt van de week want he…zonder tranen, behoorlijk duizelig de deur uit lopen…vlakbij de auto mijn lievelingshond tegen komen, duizelig naar huis gereden, eng ach t mag maar een naam hebben, de buuf die even lief deed….trap op , bed gehaald zonder ongelukken ;-). IK kan dat en he…ik fixte het wederom alleen.

Vragen nee dat zit niet meer in mijn register….want soms heel soms is alleen alles beter…

Soms is mijn hoofd te vol, mijn hart te leeg..

Soms is kiezen en aarzelen mijn ding.

Soms is het ogen sluiten of wegrennen.

Soms is het verleden wat kruist met het verleden om vanuit dat punt opnieuw te leren lopen en vertrouwen in jezelf binnen de mogelijkheden die het leven biedt.

Ik beloof mezelf nog steeds…ga niet in de auto als je je machteloos, woedend of vol emoties zit…vandaar de blog…het brengt een soort van rust.

Relativerend en overdenkend…ik heb t grootste deel van mijn leven gehad nog jaren (zeggen ze dan) te gaan…genieten waar en wanneer het kan….me beseffend dat ik degene ben die de touwtjes van mijn leven bediend …ook dat is vrijheid.

Share Button

Angst….

Tjonge echt ik moest dus naar de huisarts een paar weken terug, ja ik heb nog steeds dezelfde praktijk als toen ik in Lelystad kwam wonen. Gek eigenlijk dat je gewild of ongewild bij een arts of praktijk blijft hangen. Nu hebben we wel andere huisartsen gekregen maar het pand blijft hetzelfde.

Ik was ziek voor ik ging, niet ziek als in mij mankeert echt iets 😉 maar meer weer uitslag in mijn gezicht. Dus een afspraak want tja voor dat witte briefje met de nodige medicatie moet je toch echt halen bij de huisarts. Dus alles van slag thuis, een klein kwartier op een parkeerplaats staan om rustig te worden, hoge hartslag bij binnenkomst…mij overvalt een complete angst en probeer mijn ademhaling onder controle te krijgen, uiteindelijk lukt dat wonderwel tot ik wordt geroepen en de arts begint over de bezoekkamer die veranderd is, want ook huisartsen worden bedreigd…en dan knapt er is iets alsof er een draad in mijn hoofd doorbrand en ik begin te huilen, ik wil haar angst niet noch de angst voor de praktijk en hoeveel machteloze momenten ik daar heb gehad in mijn strijd voor mijn ouders en hun zorg.

Mijn gezicht, na 5 jaar van penicilline kuren mag ik naar een dermatoloog zoals de huisarts opmerkt: “kijken wat hij er van bakt”.

Gebeld met de dermatoloog en na een tig aantal vragen vind men dat het spoed heeft….Ik vraag zal ik foto’s opsturen met de nodige informatie wordt het gewaardeerd, men is ongerust ik niet. Ik wil de angst niet en heb al jaren terug een besluit hierin genomen. Het gesprek met de kliniek bracht me jaren terug bij het AMC waar we uren op een uitslag van mijn moeder moesten wachten. Eindelijk mochten we naar binnen, alle gesprekken voor ons waren slecht nieuws gesprekken…dus onze hoofden en harten bibberden ….eng. Twee artsen met een lijst met vragen, mam beantwoorde ze met nee allemaal in mijn hoofd galmde het met allemaal ja antwoorden. Ik hoor mijn moeder vragen is het op te lossen met een pilletje het antwoord was nee , maar we willen wel graag een punctie doen bij u, mijn moeder was kort en bondig nee dat wil ik niet , dan ga ik wel wat eerder dood. Na dat bezoek zijn we door de beide artsen nog een x aantal keren gebeld want het was belangrijk, jaren later brak ze een pols en belandden we weer in AMC en deden ze een kruiswaarde bepaling op het bloed en voilà daar was het weer, de vraag voor een punctie, men durfde in de eerste instantie niet te opereren…

Terugkomend op angst die zomaar even de kop op kan steken en veel verder dendert in je leven, je hoofd en hart…..Het is tijd om de ziektekosten verzekering te bellen en te veranderen van huisarts.

Angst is anders dan bang zijn….angst ik wil het niet toelaten in mijn leven …Haar angst mag niet mijn struikelblok worden in het leven wat ik leid.

Noteert: begin bij bellen zorgverzekeraar voor een nieuwe huisarts, zorgen dat het ook met mij goed blijft gaan.

Bij de huisarts, de man waar je altijd voor 8 uur terecht kon, die gewoon deed en dichtbij de mensen stond, in Hengelo hing een geborduurd schilderijtje met de tekst :

“Een mens lijdt dikwijls ’t meest, door ’t lijden dat hij vreest”.

Share Button

Dag 2021……

Een bijzonder jaar, van af en toe uitgaan mensen die ik graag mag gezien. Een bijzonder jaar dat kunnen we gerust zeggen.

Het afscheid van mijn baan 13 jaar gewoon uitgegumd 🙂 . Men dacht ze krijgt nooit meer een baan maar 1 week van me gek solliciteren resulteerde in een baan voor 40 uur per week met trainingen en coaching en de nodige maandelijkse gesprekken.


De vakantie naar de steden Beaune en Dijon in Frankrijk die ik wilde bezoeken waar ook weer mooie gesprekken zijn weg vonden in alle talen die ik spreek en door vertalen vanuit het Frans voor hen die de taal niet machtig zijn.
Het heerlijke weer, gewoon genietend van alles om me heen, een Franse bakker die op 15 passen van het hotel zat, de rondleiding door het Champagne huis, waar ik nr 16 was en het eigenlijk vanwege corona niet mocht maar men het door de vingers zag.


Het jaar waarin ik 60 werd en nog nooit door zo weinig mensen gefeliciteerd ben …het liet weer zien dat mijn ouders gelijk hadden….helaas maar waar.

Wederom geslapen op een boot 😉 en ja ik durf zelfs over de steiger te lopen en zonder hulp de boot op te stappen (als ie zo makkelijk ligt, dat weer wel ),

2021 een bewogen jaar waarin ik me realiseerde hoe makkelijk sommige mensen je leven in denderen en vervolgens ook je leven verlaten. Het moment dat ik me zo helder realiseerde dat ik prima voor mezelf kan zorgen en dat soms een verwenmoment erg fijn is als het gedaan wordt door mensen die in je hart zitten  ♥♥.

Vaak genoeg hoor ik heb je nu nog geen man??, je bent zo een leuk mens. Zoek ik …nee ik geloof al jaren niet in zoeken. Mensen kruisen je pad met een reden, sommige laat je toe en voor de hele unieke mensen heb ik een plekje in mijn hart. Deze mensen heb ik lief op een speciale manier, daar hoeft nooit iemand jaloers op te zijn,,,dat “liefhebben is nl een heel groot goed, wat ik koester en waardeer”.

Dankbaar voor een kerst zonder kerstdiner, voor het eerst in 13 jaar gewoon niet ziek nadien 🙂 en ik kreeg kerstpakketten die zowel https://werkis.nl en de teamleider van http://feenstra.com langs kwamen brengen. Dankbaar voor leuke de leuke collega’s in mijn nieuwe werkomgeving. Dat het thuiswerken me een ontegenzeggelijke rust geeft.


Dus op naar 2022…..mijn eerste vertelis dagboek https://vertellis.nl/ voor mezelf, breigaren https://hobbii.nl/gekocht voor meer rustpunten en de ereader die afwisseling biedt als verlangens te groot worden, de wereld even klein is.

Ik heb oudjaar uitgeluid met wijn en in goed gezelschap, met fijne gesprekken, over plannen en vakanties en Leef het leven , elke dag elke seconde, we zien om ons heen hoe situaties binnen fracties van secondes veranderen….een traan die wederzijds zacht werd weggeveegd omdat het ook bij ons de nodige flashbacks gaven….


Share Button

Corona…..

webfind

Voor de zoveelste keer lees ik twitter en wat er gezegd wordt over de lockdown. Alweer een lockdown verlengd…Vervolgens lees ik het artikel van de burgemeesters van Nederland https://www.msn.com/nl-nl/nieuws/Binnenland/alle-burgemeesters-van-nl-tegen-rutte-er-ontstaat-moedeloosheid/ar-AARO0eh?ocid=msedgntp

Moedeloosheid….ik dacht het woord nooit meer tegen te komen in mijn hoofd, immers dat had ik achter me gelaten in de 500 stukjes die ik niet mee zou nemen naar het heden toen mijn ouders overleden in 2017. Hoe vaak had ik me verdrietig, moedeloos en alleen gevoeld ondanks alle steun van vrienden/familie op het grote www of facebook…

Terugkomend op de moedeloosheid in de wereld zoals de burgemeesters het aangeven is nog maar een klein topje van de ijsberg…..Je hoort het niet, maar de ik zie tekenen onder alle gelederen van de bevolking en dan maakt het niet uit met leeftijd, kleur, wel vacc of niet vacc. De gesprekken die de wereld mooi maken, hoor je bijna niet. Veelal is het een klaagzang, van ik zie niemand meer en voel me alleen. Oh ik kijk daar van op de meeste klaagzangen komen van hen met relaties/gezinnen…de ouderen of alleengaanden hoor je bijna niet.

Ik weiger te klagen, ik zet een wekker op zaterdag ben om 7 uur in de winkel en haal dan voor een halve week alles in huis. Blij met Netflix, ereader, boeken en tijdschriften, een kopje koffie ergens in een dorp of stad nee ik heb geen moeite om de app te laten checken maar lang zitten en echt genieten doe ik ook niet van dat moment. Van de week besefte ik me dat er niks veranderd is ten opzichte van de tijd dat mijn ouders ziek waren, bijna hetzelfde stramien, dezelfde routine maar wat mis ik soms het zorgen voor…..de gezelligheid van mijn vader met : oh wat ben ik blij dat je er bent, het is anders zo stil zonder jou.

Langzaam kijk ik om me heen, best alleen zo in een huis wat comfy aanvoelt, wil ik het super comfy hebben dan heb ik alles om me heen, trek ik bedachtzaam de gordijnen dicht, draai de luxaflex dicht en duik in een mooie film of serie en vergeet de wereld die al lange tijd niet meer de mijne lijkt te zijn.

500 stukjes nam ik mee er zijn er al wat afgebrokkeld….alleen zijn soms fijn soms niet….moedeloos nee ik wil het niet zijn en ik hoop velen met mij niet…er is nog te veel om van te genieten als je het maar wilt zien ….

Soms ook even niet zo sterk…maar he…de 60 gehaald…dus nog een paar jaar red ik vast ook wel ;-).

Enne toch ook wel benieuwd of er nog een woord van Rutte komt over de brief van de burgermeesters van Nederland :-).

Santa Montefiore Quotes on - BukRate
webfind
Share Button

Tijdschriften….

tijdschriften

Ik lees ze al jaren, Flair en Viva toen toen ik jonger was, de Libelle en Margriet waren de laatste jaren mijn troostvoer en rustpunt op de vrijdagavond. Daarnaast laat ik me graag verleiden door de Happinezz, Zin, Noaber en vele andere die het af en toe halen.

Sinds ik alleen woon bleven de Margriet en Libelle voor de nodige rust in mijn hoofd. Toch knaagde er iets, iets wat ik niet geheel kon benoemen, stukjes vond in La Route en Leven in Frankrijk. Toch miste ik de verdieping die zelf niet te vinden was in de Psychologie. Gek ik die zo graag lees vind in veel tijdschriften niet de rust. De rust die mijn wezen schijnbaar nodig hebben in de drukte van werk en de hectiek van de wereld en het nieuws overal.

Tijdens een van mijn zaterdagen, ja die zijn nog steeds van mij :-), bezocht ik een boekwinkel en liep langs de tijdschriften al twijfelend wat neem ik mee, als mijn oog valt op het nieuwe tijdschrift OMG https://omgmagazine.nl/ ik nam. het mee zonder verwachting maar dit tijdschrift gaf me de rust die ik nodig had om na te denken. Om mijn hersens aan het werk te zetten, de geest te verruimen. De interviews en gesprekken die in dit tijdschrift, eigenlijk is het meer een glossy op hoog niveau geschreven met o.a. goede interviews. Ik zou het omschrijven als religie x filosofie Het is een waar cadeautje aan mezelf de OMG.

Ik hoor je denken…..

Zelf ben ik niet opgevoed met welke religie dan ook. Wel bezocht ik veel kerken woonde missen bij, zag en voelde de kerk. De beste herinnering heb ik aan de nachtmis, ik was een jaar of 17 denk ik…Nog als ik verdrietig ben of het niet weet, de antwoorden niet komen zoek ik wel eens een kerk op om de stilte die als een deken om je heen valt en niemand die je stoort. Naast kerken bezocht ik zowel en Nederland, België als Frankrijk kloosters waar mooie gesprekken ontstonden met broeders en nonnen. Dus past OMG wel bij me.

Het vierde nummer net gekocht en ik laat me weer verrassen door de mooiheid van de omslag. In 2022 neem ik een abonnement heb ik me voorgenomen zelden dat ik dat doe :-).

Liefs E.

Ps ik lees dus papieren tijdschriften/glossy’s.

Share Button

Al een tijdje niet geschreven…

webfind

Hey Erna, we hebben je gemist op je site. Ja ik weet het, daarom even een write over mijn periode na ik ontslag nam bij mijn vorige werkgever.

Er was veel gebeurd, zeker de laatste weken voor ik de beslissing der beslissingen nam. Iemand noemde wat er gebeurd was “Karaktermoord ” een woord wat mij deed denken aan een thriller en “Drogredenen” dat woord moet je zelf maar googelen, mocht je het herkennen, dan kun je of enorm trots zijn dat je het bezigt, of bij jezelf denken wow ik ging of ga echt te ver. Na wat psychologisch leeswerk, werd het me duidelijk dat dit niet iets was van de laatste weken, echter al veel langer gaande was. Ik stond letterlijk zoals ik me de laatste tijd voelde met de rug tegen de muur gezet en een regelrechte schietschijf. Ik vraag me niet eens meer af wat er allemaal met voorbedachte rade is gedaan of wie er zich niet bewust was wat men aan het doen was. Ik heb de touwen met dat verleden doorgesneden door te kiezen voor mezelf en mijn hart te volgen.

MIjn hart weet de weg, ik ben inmiddels een van de mensen die een gesprek begint met : “mag ik beginnen met uw postcode en huisnummer ” en er iets wat het werk fijn maakt. Dat is niet alleen het thuiswerk, wat mij een gevoel van rust gaf, wat enorm wennen was na 13 jaar kantoortuin, nee het zijn de gesprekken die waardevol zijn.

Inmiddels de 2e training gehad voor weer een skill erbij. Een die wat voeten in de aarde had, maar waar ik wederom ervaren heb dat het zoveel anders kan. Dat als het fout gaar je niet afgebrand wordt maar er gekeken wordt hoe je het wel begrijpt en snapt met een “komt goed schatje” mentaliteit.

Wat ik ook heb geleerd over mezelf is dat ik de regie heb over mijn leven en mijn werk, op mijn werk middels coaching en aanwijzingen.

Privé ben al een regisseur pur sang, daarbij volg ik mijn hart, als het nu wat minder uitgaan is om mensen of leuke locaties te bezoeken komt dat mede door het hervinden van een rust in mezelf. Een rust ik mezelf enorm gun. Omdat met de rust de liefde voor lezen langzaam zijn weg vind, het schrijven meerwaarde krijgt. Het uitgaan blijft wel, net als vrienden en vriendschappen. Sommige vriendschappen blijven dat plekje in mijn hart houden, die zijn zo speciaal ❤️, die zijn welkom in mijn huis en geloof me dat is een handjevol.

Wat begon met een woord uit de psychologie heeft een diepe wond achtergelaten, ik heb respect voor eenieder, maar het disrespect voor hen die het bezigen laat ik niet winnen. Langzaam geneest de wond en is mijn leven fijner dan ooit.

Op naar de toekomst wat deze ook gaat brengen…ik ben blij met de beslissing die ik gemaakt heb…Volg je hart, ik doe het sinds 2017 en zo blij met de stappen nu…

Trots..

Terugkijkend op het leven, heeft het me geleerd nooit bang te zijn, ben je bang laat het toe maar laat het niet omslaan in angst.

Heden en verleden geven de toekomst, een deel staat in de sterren een deel is bekend. Het is mijn hart wat de weg wijst, niks meer en niks minder.

Niks gebeurt voor niks alles heeft een reden…

Vandaag ben ik trots op wie ik ben, waar ik vandaan kom en waar mijn toekomst me brengt..

Liefs E.

Share Button

10 jaar terug….

Zo maar een foto voor velen, voor mij een dankbare herinnering. De laatste vakantie met mijn ouders waarin niks onmogelijk was. Fietsen, wandelen, samen koken en eten. Uit eten en wat was het fijn de vakantie in Limburg. Het park waar ik zelf nooit meer naar toe zal gaan om de emoties die in mijn hart zijn geëtst niet open te laten gaan. De emoties zitten daar goed, de traan viel machteloos zijn weg zoekend over mijn wang.

Die ene foto in mijn herinnering op facebook die ik vandaag niet gedeeld heb. He, hoor ik je denken maar jij deelt bijna alles…bijna inderdaad maar dit is een foto…zo speciaal..zo intens genietend van alles. Dus alleen van en voor mijn ogen.

Wat is er zo bijzonder aan de foto? De synergie die er toen was tussen twee mensen die me dierbaar waren/zijn, die heb ik echt maar op heel weinig foto’s terug gezien. De communicerende houdingen zonder aversie of iets anders waar ik te veel van heb gezien.

Fietsen, toen door een bos waar zoveel tamme kastanjes stonden, dat mijn vader begon te vertellen dat hij toen hij klein was en zijn papa nog leefde, ze kastanjes gingen zoeken, samen op de fiets. Hoe ze samen hun schat voorzichtig boven de schouw legden, boven de haard, zodat ze konden drogen. Ik zie beelden van toen en dat moment 10 jaar geleden waar mijn vader een kommetje bovenop de radiator zette om de kastanjes die hij zo zorgvuldig had gezocht, te laten drogen. Ik zie zijn gezicht vertrekken in emoties in fracties van secondes.

Mijn ouders …toen en de laatste jaren voor 2017…bizar hoe dingen veranderen. Een ding veranderde nooit de passie waarmee mijn vader iets deed….

Pap soms mis ik je meer dan ik ever zou kunnen bekennen…de kastanjes zijn er bijna weer…mss ga ik er wat zoeken om in een vaas te doen, herfst in huis. Jij zou het prachtig vinden…

Liefs E.

Share Button

Training….

Training huh ik hoor je denken..ben je gaan sporten? Nee hoor, die staat op t lijstje maar stap voor stap kom je er ook.

Nee, mijn nieuwe werkgever begint met 3 weken van maandag tot en met vrijdag een training als in, je leert de systemen, de taal van de werkgever en belangrijker nog de systemen waarmee je gaat werken.

Ik ben van werken enzo maar in de bijna 43 jaar die ik nu bezig ben heb ik een cursus welke zo goed in elkaar is gezet en waarbij je zo waardevol begeleid wordt door diverse mensen als heel fijn en uniek ervaren.

Vandaag hadden we naast alles wat we al geleerd hadden en ook op getoetst zijn, de laatste dag. Heel bijzonder. Het was de dag over kleurtjes en het herkennen van kleuren bij de ander en bij jezelf. Het geheel is ontwikkeld door https://nl.wikipedia.org/wiki/Carl_Gustav_Jung hoe mooi want ik heb al veel van en over de man gelezen. De bedenker van Disc, hoe kun je een moeizaam gesprek herleiden in kleuren van de ander en daardoor het gesprek kunt ombuigen.

Afbeelding van visuele zoekopdracht
webfind

Met filmpjes werd het verschil duidelijk gemaakt. Erg verhelderend voor iedereen.

Een van de filmpjes deed me denken aan een jaar of vier terug toen ik bij een makelaar binnenliep, een dame zat achter een desk te typen, niet opkijkend de vraag stellend: kan ik wat voor je doen? (ik dacht : hebben wij samen geknikkerd?) erachter loopt een man kijkend over zijn bril mij geheel opnemend zonder woorden. Ik kuch een keer en draai me, pas dan kijkt ze op….kan ik…nee hoor hoeft niet meer, ik ben omgedraaid …Onderstaand filmpje zegt heel veel en oh ja het is in het engels :-).

Overigens verkocht en kocht ik niet via deze makelaar maar via https://www.vanderlinden.nl/ een aanrader op het gebied van kopen en verkopen, helder communiceren en een reikende hand in bv het vinden van een financieel adviseur.

https://www.youtube.com/watch?v=ZDxIFQLOiV0 kijk zelf maar, gewoon zo duidelijk en lachen is een must ook met trainingen.

Communicatie is de verbindende factor in veel. Ik hou van communicatie en van het lezen van mensen. Het stuk psychologie erachter trok me altijd al. Waarom loop je soms tegen muren aan?

Ik zeg doe eens een test, het werkt verhelderend. Het maakt je zekerder van jezelf. Tja ook dat heb ik geleerd in deze training.

Waarbij ik graag de kanttekening zet dat ik blij ben dat ik een deur heb gesloten want alleen door die stap heb ik nu al zoveel mooie dingen meegemaakt die ik voor geen goud had willen missen.

Al met al waardevolle 3 weken. Ik ervaar dit als:

Een zwembad met genoeg water zodat je kunt staan als het niet anders kan en kunt zwemmen zonder de angst dat je verzuipt.

Dank dank voor de training 🙂

Liefs E.

A4 poster Trots op jezelf Ruth Hengeveld
webfind
Share Button

Vakantie 2021…

pica by me

Al ben ik alweer 2 weken aan t werk bij mijn nieuwe werkgever 🙂 ben ik voordien echt wel even naar France geweest. Ik moest echt een stukje heimwee stillen :-).

Dus reed ik 17 augustus vroeg weg naar Reims voor een overnachting bij https://all.accor.com/nederland/index.nl.shtml ik kies dan bewust voor een budget hotel, het is slapen en zolang ik maar een eigen ruimte heb om te douchen / toilet vind ik het prima. Ik koos wederom voor Ibis budget Thillois, deze bevind zich buiten de stad. Met om de hoek de bekende Burger King naast fantastische restaurants op loopafstand. Dit keer was het noodzakelijk een pas sanitaire te hebben. Dus de Covid app die je op internationaal moet zetten. Het gaf iewat stress maar ok…ik kon eten en terrasjes pakken.

De volgende dag rustig aan doorgereden naar Nuits-Saint-George https://nl.wikipedia.org/wiki/Nuits-Saint-Georges een alleraardigst stadje. Wederom een budget hotel, een kleiner hotel. Een receptie, ontbijtzaaltje en een terras buiten. Hier had ik geboekt voor 4 nachten. Fantastisch personeel 🙂 internetstoring maar gelukkig mocht ik blijven 🙂 altijd fijn.


Illustratie 1

Vanaf deze plek is het uitgang uit rechts de P-plaats en rechtsaf de hoek om zit een bakker met gelegenheid tot eten van ontbijt tot pizza’s en lekkere koffie niet geheel onbelangrijk voor Nederlanders. Om de hoek zit een drankenhal en de Carrefour.

Het stadje heeft unieke leuke winkeltjes en mooie momenten van kunst.

Kunst in Nuits-Saint-Georges

Moe maar zo fijn om in France te zijn, genoten van fijne gesprekken en leuke momenten met lach..doodmoe mijn bed in. Dus op tijd wakker de volgende dag.

Een dag Beaune

Rustig aan door de Route des Grands Crus de Bourgogne prachtige wijnhuizen 🙂 met dito optrekjes. In Beaune stonden mensen al rijen dik voor het Hospice de Beaune. Stil en met enige verbazing heb ik er vanaf een terras naar zitten kijken. Een latte en een crêpe – iets met sweet memorylane- heerlijke gesprekken gehad met Fransen/Duitsers/ Engelsen. Waarvan er toch echt 2 ACDC fans waren en het gesprek al snel ging over Nightwish…:-) hoe leuk kan het zijn. Youtube op het terras aan en Henk Poort en Floor Jansen deden het super zo :-). Kunst, op elke hoek zit wel een kunstwinkel of antiquar (gelukkig zat het dicht, maar ik zag er een schilderij welke in mijn huis perfect zou passen). De boekhandel Anthaneum https://www.athenaeum.fr/ is een bezoek waardig louter alles wat met wijn te maken heeft. Dus heerlijk dwalen. En dan gaat het lekker ruiken in de stad, tafels worden ingedekt, lunchtime, dus voor er geen plek meer is…tafeltje gescoord en een plat du jour was echt maar € 16 euries. Vooraf meloen en ardenner ham en hoofdgerecht sirloine steak met een overheerlijke saus en patat. Daarna nog een schilderij expositie bezocht in een oude kerk wat zo mooi was en ook weer een glas water en een mooi gesprek opleverde met de aanwezigen. Duiters kunnen idd alleen maar Duits dus getolkt naar het Engels en terug. Dan is er een Cinema de Claude Lelouch, prachtige filmposters aan de zijkant. Een dag zo fijn…en al met al vandaag ook nog eens 7,5 km gelopen :-). Nu geland in t hotel en uitrusten met een cola en een stukje camembert op brood.

Paul Delmée hij maakt fantastische schilderijen
Zoveel mooie blikjes..alleen al voor de afbeeldingen zou je ze meenemen …ansjovis brrrrrr
Lunch op een terras

Een dag Dijon…

Vroeg wakker na heerlijk te hebben geslapen. Twijfel tussen gympen of wandelschoenen. ‘t Wordt warm zeggen ze dus maar gympen aan 🙂 Op naar Dijon. Via de route binnendoor, niet dat de tolweg duur is, maar dan ontgaat je het mooiste deel van de omgeving. De grote wijnhuizen links en rechts. In Dijon zijn er tig parkeerplaatsen. Ik parkeerde mijn Mr Noir in de overdekte geheel lege bewaakte parkeergarage Parking Monge Dijon waar ik eigenlijk zo naar toe kon rijden, via de zone industriël en Dijon Sud. Onderweg naar de stad kwam ik de meest mooie en bijzondere deuren tegen. Elke stad heeft een wandelroute gemarkeerd met een messing? tegeltje. Bioscoop Le Darcy met een groot rond raam. Ik ben van de straatjes links en rechts dus liep ik tegen een bijzonder postkantoor aan. Getuige de mooie gevel met aan weerszijden hanen :-). Bijzondere gebouwen en kerken met een bijzondere klokkentoren een man en vrouw hoog boven de stad uitkijkend draaien als de klok slaat. Tijd voor koffie op een terras, bijzonder hoe mensen toch snel contact leggen als je alleen bent. Men vind het wel vreemd maar als ik uitleg je kunt links of rechts als je dat wilt glimlachen ze en beamen dat dat heel handig is :-). Heerlijk gewandeld en voor de lunch was er een soort van binnenplaats, zoals je die wel meer ziet in Franse steden, echter er was een klein maar leuk restaurantje. Lekker gegeten een Croque Monsieur met sla en een mosterddressing uit de regio. Mosterd kent veel smaken hier 🙂 regionaal product. Als ik stil sta op een plein midden in de stad kijk ik omhoog en zie een rode ligstoel op een balkon. Een klein meisje vraagt me wat is er zo bijzonder..ik leg uit dat ik vind dat het een unieke balkon is. Ze knikt en beaamt wat ik zeg. De moeder lacht en zegt, oh ze heeft haar gelijke gevonden, mijn dochter praat met iedereen en zo belanden we samen op een terras voor een drankje en zijn we zo een uur verder. Verder wandelend door Dijon bekijk ik een kerk en ja hoor weer kruisen paters mijn weg. Bijzonder iedereen heeft een mondkapje maar zij niet…mijn vraag werd beantwoord, God beschermd iedereen. Zucht ik heb alleen mijn armen omhoog gebracht “hoe dan …”. Zelfs de Fransen waren verbaasd hoe dom mensen dus kunnen zijn. Al met al een dag met veel zon en mooie gesprekken met diverse mensen.

Prachtig versierde deur
elke stad heeft zoiets met een unieke afbeelding…

Detail bioscoop

Postkantoor…mooi
Verstillend mooi
Mooi….

Oude bouwstijlen zie je er nog wel/vakwerkhuizen

Het mooiste plekje in Dijon …zonnen met uitzicht over de stad…moet mooi zijn daar …
Tegenover de winkel van Hermes 🙂

Straatje achter de winkelstraat met een fijn klein restaurant 🙂
Franse cola was goed van smaak

Al met al een unieke fijne vakantie, die te kort was dit keer omdat het geheel onverwacht was. Normaliter plan ik niks in de zomer uch voor wat de vakantie betreft.

De Bourgogne is mooi om te ontdekken, groen, warm en aardige mensen. Mijn voorkeur gaat meer uit naar groen/kastelen of historie.

Volgend jaar? ga ik zien …welk deel en hoe ik het dan ga doen 🙂

Liefs E.

Share Button