Category Archives: Blog

De telefoon….

Ik was ergens blijven slapen na een avond uit. Gezellig gegeten wijn erbij, dus slapen was het meest veilig ;-). Leuke gesprekken een avond die fijn en bijzonder was in alle opzichten. Knus ook wel, iemand die voor mij kookte en een glas drinken inschonk, bizar wat een woord verzorgen en zorgen voor ook een andere context heeft en dat ook ik daar van kan genieten.

Dus ergens na lange diepgaande gesprekken met behoorlijke psychologische diepgang, het bed opgezocht.  Dus met een goed gevoel in slaap vallen en diep slapen na een drukke week met de bijzondere film The Childrens act met Emma Thompson en hectiek op het werk.

Ergens ging er een buzzer van een telefoon, was het de mijne…geen idee wat er gebeurde met wel…van een diepe slaap naar “ik moet ..ik moet en ik moet…” in alles waren de registers van nog niet zo lang geleden opgetrokken…nee niet één maar veel meer registers. De telefoon werd opgenomen en er volgde een gesprek. Ik lag op mijn zij en probeerde met man en macht alle registers ook weer dicht te klappen. Ik merkte dat er tranen hoog zaten en schoof ze aan de kant, niet nu niet hier en merkte dat het rustig aan beter ging met me.

Op de vraag: “jij staat gelijk aan”….kon ik dan ook met rust antwoorden dat ik dat idd ben als ochtendmens, dus ook in de weekenden, soms draai ik me om maar meestal ga ik eruit en zorg dat mijn zaterdag een fijne dag wordt hier of daar en laat mijn auto en intuïtie de weg vinden op de snelwegen.

Nog een tijd surfen op het net, in mij was onrust in rust, rennen weg….weg naar de veiligheid van mij auto, mijn muziek mezelf hervinden …de rust weer ervaren.

De rit naar huis rommelig op de weg, veilig en wel de auto geparkeerd, gelukkig iedereen was al weg dus kon ik zonder een mens tegen te komen mijn appartement bereiken. Alles weg gezet, mezelf aangekeken en een douchte genomen, daarna boodschappen en bloemen halen en de stad door.

De boekwinkel, mijn tijdschriften halen en wel of geen boek…helaas klikte het niet…dus lekker naar huis…brrrr kouddd heel koud dus cv een tandje hoger en mijn bed opzoeken.

Daarna even gepoetst in huis, de handwas gedaan en even bellen met een lieve vriendin die het snapt als geen ander “partners in crime” zijn we op een manier die ons samen een energie geeft. He dat deed goed, uitgaan?  Nee, ik blijf thuis beetje niks beetje netflixen of een film.

Mijn registers zijn ingevouwen, rust in mijn hoofd en hart. Maar het drukte me wel even met de neus op de feiten dat elk onverwachte gebeurtenis, of het de ambulance is met gillende sirenes of een telefoon op een onmogelijk tijdstip genoeg los kan maken om me compleet in energie uit te vloeren. Dat rouw altijd onverwacht komt…het goed is maar ik het niet altijd wil of kan uitleggen op dat moment. Dat ik mijn tranen en verdriet ook niet met iedereen wil delen….

Ik…voel me vrij…en dat is groot goed. Blij met het appartement wat mijn safe heaven is.

Mag je het betreden dan heb je een plekje in mijn hart gewonnen.

 

Liefs Erna

Share Button

Dankbaarheid ……

Vandaag kwam er een filmpje voorbij van Michael Pilarczyk, ja de schrijver van oa Dansen in de hemel.Het ging over dankbaar en waar jij dankbaar voor was de laatste jaren.

Dat zette me aan het denken..niet een beetje nee, mijn hersens draaiden ineens op volle toeren,  soms overkomt me dat en lijken woorden als uit het niets te komen en mijn handen dansen in een rap tempo over de toetsen. ( dankbaar voor de spellingscontrole en de carbonpapiertjes en gummetjes tot een ver verleden behoren…).

De afgelopen jaren ben ik dankbaar voor:

Dat ik, voor mijn ouders,  heb mogen en kunnen zorgen vanuit mijn hart,

Voor de vrienden die me altijd hebben gesteund,
De diepere vriendschappen met artsen die blijven bestaan,

Dat me om raad wordt gevraagd bij ingewikkelde levensvraagstukken, waar zij schijnbaar, geen woorden voor kunnen vinden,

Mijn schrijfwerk soms even een spontane actie vraagt, voor het schrijven van een speech of teksten op kaarten (nee ik ga er niet mijn werk van maken),

Voor elke week die bos bloemen zoals ik beloofd heb aan mijn ouders.

Het afgelopen jaar:

De eerste BBQ in jaren en het weekend bij  lieve chatvrienden in Friesland waar ik me meer dan welkom voelde 🙂 , de rit er naar toe voelde als een korte vakantie:-),

De intense gesprekken met lieve mensen ergens in den lande,
Vrienden ontmoeten in het land, nieuwe mensen leren kennen, de  feestjes, de etentjes daarna;

Het uren winkelen, de kapper waar ineens tijd geen issue meer was,
De meer dan fantastische ervaringen met ergens in de buurt van Berlijn, waaronder ook ene dag Berlijn, onvergetelijk weekend,

Dankbaar toch wel voor het feit dat één speciale meneer (toch een stukje in mijn hart) me vorig jaar attendeerde dat iets veranderen aan jezelf niet slecht is, maar dat je vooruit moet kijken …dat achterom kijken geen optie is.

Voor alle momenten bij de Ikea, alleen  met de lieve vriendin AvL, met veel humor, zinvolle gesprekken en we gaan nooit met lege handen naar huis :-).

Intens dankbaar voor het leven van dit moment …waarover ik voor een paar jaar geleden toch echt geen toekomst zag voor mezelf.

Van de duizend stukjes waaruit ik uiteen was gevallen, ( zo voelde ik me na 2 crematies in 3 weken)  nam ik er 500 mee naar de toekomst echter er zijn wat stukjes bijgeplakt. Liefde voor een x aantal mensen die in mijn hart zitten, om wie ze zijn, omdat ik net iets mocht en kon doen op een moment of omdat zij mij een kans gaven iets te ervaren en/of een angst te overwinnen.

Love you all…omdat nou ja gewoon ik ..ik ben…een handvol zeiden ze vroeger, gelukkig is er maar 1 en is het geen tweeling…:-)

Ik kan er om lachen, ouder wijzer…verstandiger ahumzzzz….lief het leven en heb het leven lief…

Zomaar één woord : Dankbaarheid …

Ik lief mensen en momenten die het leven mooier maken…jullie maken mijn leven tot een klein feestje..

Liefs E.

 

 

Share Button

Seafood….Mosselen

Genieten

Genieten is het woord, wat ik als kunst zie. Het zit in het woord en in jezelf om van alles zoveel mogelijk een geniet moment te maken.

Zo ook een gerecht wat ik jaren geleden al eens gegeten heb in Zeeland. Ik was daar in de herfst, samen met mijn ouders en een bevriend echtpaar van mijn ouders.  We zaten in een restaurantje en ik zag het op de kaart. Het idee van een schimmelkaas als saus over mosselen, het was een voorgerecht dus wat kon mij overkomen…Mij niks ik vond het meer dan lekker, de rest had zich aangepast naar mij, niet doen heb ik nog gezegd. Immers mosselen zijn al een ding en Roquefort kaas is een uitgesproken pittige kaas, waar je ook van moet houden. Lekker eigenwijs…dus had ik in no time alle bakjes en zei nieuwe voorgerechten :-).

Jaren geen tijd, nooit aan gedacht tot een paar weken geleden ik gekookte mosselen zag…ja ik…die elke viskraam op markten het liefst al rennend voorbij gaat. Maar dit keer triggerde het echt en vandaag, stond ik in de leukste Zuivelhoeve winkel die Nederland rijk is, gerund door 2 jonge dames in Amersfoort.

https://www.zuivelhoeve-amersfoort.nl/

(De Zuivelhoeve..evenzoveel herinneringen komen voorbij paardrijden in Hengelo….vlakbij de Zuivelhoeve 1 paard en een bouvier t was er goed in die tijd :-).

Zo zag ik een Roqeufortsaus die naar me knipoogde die precies voldeed voor de saus…Oh hoe je het maakt..

Vul een pan met heet water en zet dit op het fornhuis;

Een kleinere pan erin ( au bain marie) met de in stukjes gesneden Roquefort (schimmel kaas) , langzaam laten smelten tot een sausje ontstaat

Dan de gekookte mosselen (markt of plaatselijk vishandel ik neem ca. 150 gram voor 1 persoon) erbij en zacht omscheppen. Tot de mosselen warm zijn.

Let op niet laten koken dan is de smaak weg….

Erbij stokbrood en een fijne witte wijn , ik had een Lindemans Chardonnay/Viogier die ik nog in de koelkast had liggen.

À votre santé et bon appétit

 

Lekker eten…mosselen in Roquefortsaus

 

PS ik ben nogal een kaas liefhebster, dus ging ik met 2 stukken rosé kaas, 1 voor de avond en 1 stuk vacuüm verpakt naar huis 🙂

Top deze zuivelhoeve winkel aan de Langestraat in Amersfoort…en ik rij er gerust een half uur voor 🙂

 

liefs E.

Share Button

Strijken….

Strijken…

Verbaasd kijkt iedereen me aan als ik zeg ik moet strijken. Moet ik strijken welnee maar ik vind het een cadeautje aan en voor mezelf om na een warm bad tussen frisse en gestreken lakens te liggen dus strijk ik met enige liefde mijn beddengoed :-).

Vandaag kwam daar nog iets bij…en met het strijken daarvan stapte ik terug in de tijd.

In 2000 leerde ik mijn toenmalige vriend tegen, leuke avonden volgden van ‘t café De Zon bij het Waagplein in Amsterdam naar café Witte de Witstraat waar live muziek was en je ook kon dansen…van daar gingen we naar de meest leuke en spannende locaties op de zaterdagavond…eng scary leuk fantastisch van spijkerbroek en bloes naar jurken enzo, nooit slank nooit mooi genoeg, nooit goed genoeg….en nu strijk iets wat lijkt op dat van toen…
Ik strijk en memories vliegen door mijn hoofd…het is goed…toen was toen …nu is nu..

Ik ben wie ik ben dus draag ik een soort van memorylane met dat verschil dat ik me top voel er mag zijn en dus met een fijn gevoel iets sta te strijken…

Vrijdag…is het al vrijdag…mijn strijkwerk zegt leg me nu maar in de kast mutsie…vrijdag…dus draal ik nog bij iets wat ik graag wil omdoen maar.zucht..wel niet zucht volgend dilemma…dus nog even tijd…en het past wel bij de outfit van vrijdag…niet gebonden en vrij en toch gebonden aan de vrijheid die me het feesten op welke manier me geeft..

Tot vrijdag mompel ik…en begin te zingen waarop mijn buurman appt dat het badkamermuziek is!!! dammmm het raam stond open 😉

Ik app terug, zin in een feestje…zijn antwoord “eng hoor die feestjes van jou” grinnnnn

Mijn avond is goed…nu even de week door komen 🙂

@@ Het feest was bijzonder leuk..ergens in Groningen met lieve leuke aardige mensen 🙂

Share Button

Frankrijk…

Het is alweer voorbij mijn vakantie naar Frankrijk. Ik had er waanzinnig naar uit gezien…

‘s Nachts om 04.00 uur reed ik weg in mijn auto, zondag erg rustig, het eerste verkeer kwam in Nederland op gang tussen Utrecht en Breda. Muziek aan en gas geven..een zalige rit bij Breda wilde ik even benen strekken, te stil op de parkeerplaats. Doorrijden naar een tankstation en gelijk tanken. Verdorie hij doet het niet de tank…naar binnen vragen, nee je moet eerst inchecken met de creditkaart dan kun je pas tanken. Dus is er iets wezenlijk veranderd in de wereld in 6 jaar dat je alleen de Veluwe en Nederland hebt gezien. Zucht even waar ben ik aan begonnen grinnnn… om vervolgens te denken “ik kan het en durf het”…immers mijn hotel is al geboekt.

Doorrijden tot de Belgisch /Franse grens voor een kop koffie en een broodje. Daarna vlak voor Arras de groene weg gevolgd, binnendoor, rustig relaxed me realiserend dat inderdaad werkelijk alles dicht zit 😉 in de dorpen. Dan een weg…en ik bedenk me, deze ken ik, voor ik het weet zoef ik het voorbij ..de begraafplaats ..ik keer en rij terug. Op dezelfde plek stond ik jaren terug met mijn ouders…bizar gewoon…

IMG_2218

zo jong

Hoeveel waren het er..ik heb ze niet geteld, rust heerste er met een fluitende merel ergens in de bosjes.

Daarna door…naar Amiens. Het hotel was geboekt op loopafstand van het centrum. Om precies half twaalf was ik gearriveerd. Auto geparkeerd en op onderzoek.  De auto mocht ik alvast parkeren, -3 met geen lift..bizar bizar…. Inchecken perfect, koffer op het bed..een uitzicht wow….5e etage dus over de daken en links uit het raam Basilique Cathédrale Notre-Dame d’Amiens

IMG_2230

Niet slecht..ik fris me iets op en kijk in de spiegel, ietsie moe na de uren alleen rijden..dus ik besluit een tukkie te doen.

Share Button

Bootjes…varen enzo

Was het echt gewoon zo een weekend dat alles leek te kloppen. Bijna alles dan want alles zou te saai worden grinnn..Ergens veranderde ik een titel en echt dat was gelijk een als een steen door een raam zoiets.  Zo mooi als iemand zei”You can have it all but not all at once”…..geldt niet alleen voor mij maar zeker voor de mensen die dichter bij me willen komen.

Praat, informeer, trek niet gelijk conclusies geeft iemand tijd en neem de tijd. Dat is mijn ervaring van de afgelopen jaren. Bijzondere dingen gebeuren in de laatste periode …ik had een x aantal angsten of dingen die ik moeilijk vind, ja ik weet ‘t lijkt dat ik alles zomaar doe en het me aan komt waaien ..maar he naast sterk heb ik ook een ander kantje…een kantje die ik zelden of nooit laat zien.

Zo ook boten, water en het grote IJsselmeer. Hoe lang is het geleden nog maar dat ik niet over de dijk naar Enkhuizen durfde omdat ik daar associaties mee had, hoe kort is het geleden dat de wereld tastbaar werd voor me, hoe kort is het geleden dat de wereld bestond uit alles behalve mijn leven en mijn ik?

Ik ben er, meer als ooit tevoren 🙂 anders dan ooit…een betere ik dan ooit?? Geen idee maar het laatste jaar heb ik geleerd dan “Nee” ook een antwoord is.

Zo was is afgelopen vrijdag ergens in Nederland, daar waar je voor mij gevoel van Nederland afvalt ;-)…en het was fijn mooi bijzonder.  Leuke mensen veel knuffelen en vooral genieten in de breedste zin van het woord.

Zaterdag mijn dag…beetje dit beetje slapen en suffig zijn winkelen even maar te warm te te veel zon. Het is rond 19 uur als ik besluit, legging aan zwart hempdje en gympen en toch even tussen Almere en Lelystad naar een BBQ met vrienden. Nee ik heb water mee en hoef niks meer te eten.

Aangekomen, wow wat is het druk en gezellig, zie ik veel bekenden knuffel hier en daar om uiteindelijk bij drie enorm lieve mensen te belanden, zij hebben in mijn hart een speciaal plekje, praten waarop er iemand gaat koken en wij verder babbelen. Kom je mee naar de boot??? Ik proest, ik op een boot..in mijn hoofd een stemmetje “angsthaas” en ik denk dat ik niet durf maar de sfeer is goed ik ga mee. Prima uitleg, dun balkje en enorm donker water onder me…ik doe een stap ben op de helft…eng ja moeilijk ja maar he, trillend sta ik op een boot…I did it…angst weg …fijn is anders. We gaan zitten en ik daal af naar de kajuit, cosy zo een boot…aangenaam ook wel. Leuk dat ik het mag zien 🙂 beleven.

Samen met een leuke, lieve dame beland ik weer in een ander bootje…rubber ofzo met motor…geen idee enger dan eng, planeetjes ? geen idee maar de enorme vrijheid en mijn verminderde angst voor ‘t Ijsselmeer is mijn conclusie als we weer bij de boot komen.

Eet je mee, nee ik eet niet mee, waarop ik toch een vorkje mee prik voor we de pier weer op gaan naar de anderen. Super ervaring …in  één woord samengevat is “liefde” het woord voor deze 3 mensen.

Ik heb genoten van fijne, leuke intense gesprekken her en der en dank Don voor zijn uiteenzetting van mij ten tijde van de ziekte van mijn ouders en nu…Dank jullie wel voor mijn mogen zijn.

Het was super heerlijk die avond…een soort van minivakantie om de hoek.

 

Zomaar een stukje 🙂 te lang niks geblogd…ik mis het dus vanaf nu regelmatig weer …

webfind

 

Share Button

Bezinning…..

Vrijheid het woord is de hele week al denderend op alle geluidsgolven aanwezig.

Ik kan niet anders zeggen dat na alle jaren zorgen deze vrijheid die ik nu ervaar me meer waard is dan alle andere vrije jaren voor het zorgen.

Vrijheid is voor mij inderdaad, mijn hart volgen, genieten met een hoofdletter of het nu de feestjes zijn die ik bezoek of de immens leuke waardevolle gesprekken her en der met lieve leuke mensen van alle leeftijden en alle geloven.

Vrijheid is ook even me niet zo goed voelen, even een “verdriet momentje” hebben, inmiddels weet ik dat dat ook maar van korte duur is. Vrijheid is dan ook me even afsluiten van alles en iedereen, terugkomen in mezelf, zodat mijn fundering steviger wordt, zonder dat ik immense muren of gietijzeren gordijnen opwerp.

Vrijheid is ook, in gedachten aan het strand van Normandië staan, in herinnering aan de lieve Amerikaanse mensen , op een respectabele leeftijd, die ik jaren geleden ontmoette op een deel van Omaha Beach. Zij herdachten hun broer, een van de velen die het leven lieten zodat wij nu kunnen doen en laten wat we willen.

Samen de tranen, samen met mijn ouders, zij spraken geen Engels de amerikanen geen Nederlands en de Fransen alleen Frans, deelden we emoties en was ik de brug tussen de duizenden emoties met een wijn en stokbrood. Wat zou ik nu graag dat moment over willen doen…ook dat is vrijheid, je gedachten zijn van jou van niemand anders, tenzij je ze deelt…

Vrijheid is uitgaan, zeggen wat je denkt en wat je wilt/wenst, leuk of niet leuk vindt.

En toch verlang ik soms naar die vrijheid in gebondenheid verbonden met iemand dat me snapt en begrijpt. Die in alle vrijheid kan en durft te zeggen en te vragen en soms het vragen en zeggen overslaat en doet, omdat Hij dat wil.

Vrijheid is bezinnen op wat is, kan en zou kunnen.

Letters ze vinden altijd hun weg op het papier…zomaar een schrijfsel..zomaar ik in een flow..bezinning ‘t brengt veel te weeg op de dag 4 mei …

webfind
Share Button

Eén jaar later….

Vanmorgen keek ik op Facebook wat er vorig jaar deze dag was…Het was shocking te lezen dat juist op deze dag mijn vader de opmerking heel verdrietig zei: ” Voor mam en mij komt de dood te laat”.  Toen kwam hij binnen vandaag helemaal….niet een beetje nee als een boomerang..stil gleed er een traan over mijn gezicht…Had hij het toen aangevoeld? Pap was een man van weinig woorden maar als hij iets zei of vertelde dan wist je het wel. Pap lag in het ziekenhuis en wist hij meer dan mij …nog meer dan iedereen samen? Geen idee maar ik mis de leuke dingen doen op zaterdag, dus ik ga weer terug naar het begin…de zaterdag is van mij…

Deze dag een jaar geleden de aanloop naar een veranderd leven, waarin ik door moet…dus heb ik gedaan wat ik doen moest om alles weer een plekje te geven. Immers vanaf nu tot april is een tijd van herinneren en een plek geven wat ik vorig jaar in alle hectiek van regelen en afregelen heb vergeten te doen.

Een uitgaansmoment afgezegd en fijn gepoetst, een soeppakket voor vanavond.

Nu  maar fijn te zitten voor een leuke film. Ja een feel good movie 🙂 al tig keer gezien maar wie maalt daar nu om.

Ik, films en feel good momenten om de nare moeilijke lastige momenten een plaats te geven in en buiten de bubbel van rouw. Want rouw om 2 lieve mensen doe je niet constant…dat gaat met vlagen heb ik ontdekt…

Liefs E.

 

Share Button

Het mocht niet zo zijn…

webfind

 

 

 

 

 

Hoe blij was ik iemand gevonden te hebben die veel met me deelt…

Na een fijne intense mooie periode en 2 dagen éénrichtingsverkeer…is het over en uit.

Het leven gaat verder, ik ga verder…sommige dingen zijn not ment to be…zo ook deze.

Ik dank je voor:

de momenten dat je er was

de bijzondere dingen die we deelden

wat je me gaf in alles..vrouw zijn

ik ga het “missen” O/ons in de breedste zin van het woord.

de liefde zit diep…dat maakt het lastig…vast wel..maar hé ik heb echt voor dingen gestaan die lastiger zijn.

Mocht ik je tegen komen waar dan ook ik zal je groeten omdat gewoon omdat jij jij bent en waarschijnlijk niet anders kunt.

Dag skatje…

 

Share Button

Vriendschappen gaan voorbij de sterren….

Het is een rare periode, want echt is het nog “maar” 1 jaar geleden dat de achtbanen van de mantelzorgtrein, die allang geen trein meer was, langzamer gingen rijden,  er hier en daar een bak gevaarlijk schommelde. De periode waarvan nu pas het besef binnenkomt waarom vrienden en vriendinnen zich enorm ongerust maakten over en om mij. Het duurde immers al zo lang. En velen weten het moment te benoemen waarop alles niet meer haalbaar is en men dreigt in te storten.

Dankbaar voor alle vriendschappen her en der op het grote www of heel dichtbij, dat zij er voor me waren en nog zijn want dat het een jaar wordt met emoties is mij wel duidelijk.

Iemand zei: “eerst maar eens de 4 seizoenen.”

Een ander zei: “Je gaat nog diverse moeilijke momenten krijgen.”

Iemand zei….het is tijd om vooruit te kijken :-).

Ik neem mee wat me gegeven is door mijn ouders, de liefde en een groot hart, de  kracht en moed van mijn grootouders waarbij “recht je rug en doorgaan” van mijn Oma Diene mij de jaren door heeft geholpen.

Alles van afgelopen jaar ga ik verzamelen om zo tot een boek te komen. Een boek over 23 jaar samenwonen met je ouders, 7 jaar mantelzorgen en hoe overleef je in 1 jaar 5 verhuizingen, 2 crematies…..Rouwen er staat geen tijd voor, de ene keer is het er de andere keer minder.

Ik weet het, niet makkelijk, maar he…al wordt het voor mezelf…het is goed om te schrijven dat woorden hun weg vinden in helende werking van de ziel. Woorden die mij de weg vertellen als een staccato van 1 woord “begin”.

webfind
Share Button