Categoriearchief: Uncategorized

Terugblik 2019…

Het is eind oktober en er is weer bijna een jaar om, een bewogen jaar wel weer. Met enorm veel mooie fijne momenten.

Natuurlijk de nieuwjaarsborrel met de fijne buren uit de straat 🙂 altijd gezellig om elkaar weer eens te spreken. Wat dat betreft kan ik niet anders zeggen…de move naar deze straat heeft me goed gedaan :-).

Uitgaan wat nu een beetje op een lager pitje is komen te staan. Op zich niet erg want ik doe nog steeds leuke fijne dingen.

De vakantie in Arcen was super tof, mooie omgeving om fijn tot rust te komen. Hierbij heb ik wel een note voor mezelf bij gezet. De vakanties zijn van mij…:-) Noteert vast in agenda..mss iets om een spreuk van in huis te hangen/maken zoiets :-).

De voorbereiding voor weer een vakantie naar France met mijn verjaardag…zo blij dat ik die gedaan heb, Reims, Epernay, Chateau de Vicomte onder Parijs ok ok het was een stukkie om. De aankomst in Blois fantastisch gewoon soms sta ik stil bij hoe het was en hoe het nu is …Blois had op dat moment een hoog tranendal gehalte…ik heb er de tijd voor genomen…

Door naar Amboise en de omgeving van kastelen 🙂 mooi weer geen moment heb ik me verveeld, zien, gesprekken me verwonderen en verbazen over zinnen als “rolstoel toegankelijk” en grintpaden grote trappen en geen liften :-).

Terugrijden aan een stuk vanuit Amboise naar Lelystad…volgend jaar boek ik niks, ik zie wel waar ik een hotel vind :-).

De zomer buurt BBQ ook waanzinnig gezellig…

De kerst bij het tuincentrum in Duiven met mijn beneden buurvrouw en haar dametje van 2 jaar een bijzonder leuke ontspannen middag met veel lachen :-). Dat zijn dingen die mij blij maken …die maken dat het leven goed en fijn is.

Op naar de oudejaarsborrel…nog even te gaan..waarbij sommige dingen even een schaduw werpen..maar he…ik kan het en doe het gewoon…

Morgen oh morgen krijg ik een dagcursus Excel bijzonder toch wel na zoveel jaar…

2019 al met al een jaar waarin de harde randen van rouw vervagen, dat er momenten zijn die alles loshalen, soms is een woord een zin genoeg om me even terug te werpen …maar nog steeds dankbaar dat mijn papa zei: “Ga langs de makelaar en ga kleiner wonen en zorg dat je geniet …”. Dankbaar dat mijn mama zei: “Erna heeft nog een leven voor zich, die moet nog leven..”.

Dank voor de tijd die we samen hadden…op het eind van het jaar sta ik stil en proost op de tijd van leven.

Liefs E.

Share Button

Hersenspinsels….

Het is herfst, de blaadjes vallen ik hou van de herfst. Ik hou van de regen en van de bossen die dan heerlijk ruiken, de honden die op je af rennen…mij maakt het niet uit alles kan in de was en je wordt vanzelf onder de douche wel weer warm. Ondanks dat alles ..de fijne wollen deken op de bank, de mooie series of films is er soms iets wat ik mis.

Jij hoor ik je denken mis jij iets?? Je gaat uit zeg je, je gaat uit eten, je hebt het leven lief…ja klopt en toevallig vandaag kwam er een herinnering voorbij op facebook van mijn papa van 3 jaar terug. Mijn papa die me leerde het leven weer lief te hebben. Ik ben mijn papa daar zo intens dankbaar voor en gelukkig deel ik dat ook met mensen die zich in mijn comfort zone bevinden :-).

Maar wat mis je dan…ik mis wel eens een klankbord, een arm een schouder de puurheid van liefde in al zijn facetten. Ja dat kan ik missen, om vervolgens een aanvaring tussen 2 liefdes te zien zomaar ergens en voor mijn gevoel “om niks”…dan denk ik juist..fijn geen gedoe om me heen…

Herfst is de aanloop naar kerst en weer een jaar bijna voorbij …12 weken tot kerst..dit jaar ga ik nergens heen, maak ik het makkelijk en dwaal ik door een bos ergens…wellicht een leuk feestje..iets met lief zijn maar dan anders 🙂

Zo maar woorden uit mijn hoofd….en toch ook niet zomaar…..geen idee mijn vingers tikken als vanzelf de zinnen weg..mijn rustpunt is schrijven vanuit een te vol hoofd.

’t Werkt..de liefde …een spinsel zomaar…weggetikt in luttele minuten…

Share Button

Balkonliefd…

Een balkon, ooit woonden we in Hengelo in een Duplex woning in een leuke straat 🙂 of daar een balkon was? Ik geloof van wel al was het klein. Mijn herinneringen aan die tijd zijn er maar weinig. In ieder geval niet van het balkon, wel van het bovenhuis wat ik als fijn heb ervaren.

Toen we verhuisden naar een flat met wel twee!! balkons, een aan de voorzijde met vrij uitzicht en een achterbalkon wat uitzicht had op een achterliggende flat met er tussen flinke stroken gras waar veel op gespeeld werd. In de loeiwarme zomers zaten we met alle buren aan de voorzijde in de schaduw van de flat. Met de eerste generatie Turkse mensen kregen we ook groenten e.d. die we nooit hadden gehad, zo ook het snoepgoed turks fruit, zo lekker.

Terug naar de balkons en mijn liefde ervoor. Ik houd niet van tuinieren, nee niet omdat je vies wordt ofzo, maar een tuin is gewoon niet aan mij besteed. Tussen de toenmalige flat en mijn balkon van nu in een appartementen complex lijkt niets op elkaar. Ik heb 1 balkon over de breedte van mijn kamer, groot genoeg voor een fijne stoel, leuke planten en dito bakken alles in de kleuren bleu/blauw en rood :-). Hoezo heb ik iets met Frankrijk 🙂 veel dus :-).

Waar ik vroeger moeite had in de zon te zitten vind ik het in de avondzon heerlijk toeven op mijn balkon. Een fijne stoel met een uitermate fijne relaxstand, kan ik het met lezen, internetten en dromen, goed volhouden.

Balkonliefde..ik ben vast niet de enige die dat super vind 🙂

Liefs E.

Share Button

Nooit….

Ik startte deze blog even terug, me realiserend dat “even” in deze een understatement is.

Waarom ik deze begon is omdat toen mindmappen voor mij niet werkte. Gek genoeg kan ik er nog steeds niks mee en vinden mijn vingers als vanzelf de toetsen op de laptop.

Nooit en nimmer zal ik schrijven over mijn werkomgeving enzo..is mijn werk belangrijk, zeker wel 🙂 maar niet iets wat me in mijn vrije tijd bezig houdt.

Ooit nam ik mijn werk – ben geen eigen baas he – mee naar huis. Inmiddels en die leerschool was keihard, doe ik de deur dicht achter me en stap ik om iets na 17 uur in mijn auto en zet de speakers op keihard. Ik rij naar huis en stap verkwikt uit de auto. Wat muziek met je kan doen is met geen woorden te beschrijven…ehhh nu niet 😉 7 uur in de ochtend en ik tik een blog over nooit…

Ik schrijf nooit over wat er binnen de muren van mijn werk gebeurt het is mijn werk, niet meer en minder, dat hoort daar waar het bedrijf staat.

Zoveel items die mijn hoofd bezig houden. Inmiddels een manuscript gedownload en niet dat het opschiet, maar hé schrijven brengt mij rust.

Ik zei ooit: “schrijven van opstellen ..jee ik kon het echt niet..” zo niks voor mij en nu ..stof genoeg voor een boek..nu nog een vaatje om het goed in elkaar te laten vloeien :-).

Nooit..het woord wat ik het liefst zou schrappen.

Nooit….er is altijd een tweede weg of een ander pad, soms moet je hakken of asfalteren..maar werkelijk als er geen hobbels zijn wordt het immens saai.

Liefs E.

Share Button

Raar…

Het is bijna 2 jaar geleden en ik herlas mijn blog wat ik toen schreef in April 2017 “Duizend stukjes” Vandaag leek het gisteren dat het gezegd werd. Toch is er in die 2 jaar veel gebeurd.

Ik nam 500 stukjes mee naar nu, van die 500 stukjes vielen er weer meer en meer af om de nieuwe “mezelf” een plek te geven. Wat ik me niet besefte dat leven en ademen niet genoeg is om door te kunnen. Vandaag realiseerde ik me zomaar dat, de kapper op vrijdag, de metamorfose van mijn ik, mijn nieuwe kleren die ik kocht zaterdag een doel hadden.

De woorden die ik voor de spiegel uitsprak; “Wat wil je uitstralen” naar de buitenwereld en wie wil en wens je te zijn.

Een zoektocht van en naar emoties, van de tranen omdat er niemand was om te helpen met passen in de winkel, ik het schijnbaar alleen moest doen. Ik die niets had met mode, jawel wel de mooie jurken uit het segment catwalk Parijs en New York, wist nu feilloos uit de rekken te halen wat ik wenst en wilde. De schoenen, ja mijn droomschoenen stonden er..ik ben doorgelopen…In de auto kwamen de tranen de immense huilbui…ik kon het toch, maar mens wat kan ik dat het “laten zien aan iemand” missen.

Alleen zijn is goed, mijn leven is goed…alleen zijn is prima maar soms verlang ik naar simpel even een schouder of iemand die even snapt dat je er door zit …Ja het mag, maar makkelijk is het niet.

De zon schijnt het leven is leuk..maar soms is ondanks dat de zon schijnt het even iets meer schaduw als dat ik dacht.

Vanavond kijk ik naar de lucht..zover weg zo dichtbij…

Liefs E.

Share Button

Maart…

Het is maart, op naar de lente…21 maart opent het mooiste park in Nederland voor een dietal maanden haar deuren. https://keukenhof.nl/

Ik denk eraan terug, met tranen in mijn ogen..de eerste keer jaren terug met mam samen heel vroeg, ik woonde toen in Haarlem, we waren er voor alle bussen met toeristen aankwamen en reden terug via de binnen door wegen, genietend onderweg van alle bollenvelden.

De tweede keer was samen met Oma, Opa, mijn ouders …bizar zelfde park, later op de dag drukker dan druk , maar genoten hadden we die dag. Koffie met taart…zo fijn.

De derde keer was ik er met mam en pap, dubbel genieten..het kon was haalbaar en wederom genoten van alles. De nieuwe tulpen eigenlijk alles. Later zijn we niet meer geweest…niet haalbaar, t kon niet meer.

Maart hier begon het afscheid, iemand zei: “Als je de vier seizoenen door bent komt het goed”. Niks is minder waar, het lijkt of bij elke stap deze maand zwaarder is dan vorig jaar. Ik doe meer dan mijn best om mijn mind set goed te houden….maar ontkom niet aan het missen van de dingen die ik met ouders deed. Nee ik ga niet naar de keukenhof, maar gun iedereen het mooie waar zij zo intens van konden genieten.

Op naar het aankomende weekend van mooie winkels – ik lief de boekwinkels waar boeken staan, waar het personeel op de hoogte is van boeken en hun schrijvers. Ik hoor jullie denken welk boek….het boek vond mij wederom via een artikel in een krant…De paarden van Hitler…nu kon ik wel het verhaal van de mannenbeelden met toortsen – handig al dat lezen- maar de paarden van….Nee, daar had ik voor zover terug denkend had ik daar nog niets over gehoord.

Dus as. zaterdag ga ik naar Drachten en neem het boek mee als een vondst 🙂 want boeken vinden mij altijd …ik doe niet bewust moeite om een boek te zoeken.

Liefs E.

Share Button

Ik las…Terug naar Arras…

Een collega van me leest altijd het AD in zijn pauze zo ook deze dag, ik las het stukje wat hij las en verdwaalde op een artikel over Arras. De plaatst die op mij in ieder geval een aantrekkingskracht heeft, waar de WO I zijn sporen in alles heeft achtergelaten…in dat stukje las ik over het boek “Terug naar Arras” geschreven voor André Buurman. Het artikel liet me niet los, noch de titel van het boek.

Eindelijk was het donderdag, om de lokale boekwinkel te ondersteunen bestelde ik het boek daar, immers iedereen is blij dat er winkels blijven in Lelystad of elders in Nederland :-). Boek besteld, vreemde blik van de verkoper die toch ook wel getriggert werd door de synopsis.

André schrijft niet het meest makkelijke boek, maar hij zorgt er voor dat er geen saai moment in het boek zit, vanaf blz. 1 wordt je meegezogen in een karakter van de hoofdpersonen in het boek. Ben je een van de dames die op het terras zitten, ben je de rijke paardenliefhebber of wandel je graag in de omgeving van Arras en zijn geschiedenis met al het lief en leed, dit boek een aanrader.

Hypnose en flashbacks geven je een kijkje in de oorlog van toen, als beelddenker zag ik beelden wandelde de paden, bezocht plekken die je waarschijnlijk normaal niet ziet.

Hoofdlocatie is het bestaande en door de geschiedenis getekende mooie
Le Château de Couin waarin nu een hotel gevestigd is.

André Buurman zet een roman neer, die literair en zeker ook op psychologisch niveau een aanrader is. Zelden heb ik een boek gelezen met zo ontegenzeggelijk mooie zinnen en waarin zoveel emoties zijn weerlegd.

Ik kon niet stoppen met lezen, legde het weg, lamp uit slapen, draaien want wat en hoe, lamp aan en lezen…’s nachts om 02.00 uur was ’t uit. Het verhaal nam me mee…en nog houd het me bezig. Terug naar Arras, vorig jaar reed ik eraan voorbij…dit jaar stop ik in Arras bij het kasteel uit het boek :-).

Ik dank de schrijver voor dit cadeautje in mijn boekenkast en hoofd. Nee schatten van vrienden, dit boek zul je zelf moeten kopen ik koester het namelijk, als francofiel en daarbij mijn interesse voor zowel de WO I, de slag om de Somme en France.

ISBN9789463385268 UitgeverAspekt B.V., Uitgeverij

Liefs E.

For all my readers abroad, it’s a fantastic book…you never know if it will be translated in eather the French language or the English. I cross my fingers because it’s a marvelous book about the great war and the surroundings from Arras.

Share Button

De film….

Ik ga graag naar de film of moet ik zeggen dat ik graag in de fijne stoel zit van een bioscoop 😉 tja het werkt alle kanten op. Qua bioscoop heb ik wel voorkeuren, er zit er één op wandelafstand van mijn woning in Lelystad.

Helaas is dit niet de meest gezellige voor een leuke avond uit met eten vooraf, dus stapte ik afgelopen vrijdag in de auto om naar Harderwijk te rijden. Ik ging samen met een vriendin naar de film der films en vooraf uit eten. Harderwijk heeft eigenlijk alles, restaurants veel keuze, fijne parkeerplaatsen en een bioscoop met uitstraling.

We hadden besloten voor een Italiaans restaurant te gaan. Dus na de koffie bij haar en haar man geland bij:

https://www.caralis.nl/

Iets drinken ja graag, de rosé besteld, goede keuze :-). Daarna een voorgerecht herdersbrood van Sardinië een aanrader en een Pizza. Genoten van fijne gesprekken, nog een kop koffie na. Vertrokken we door de regen naar de auto om onze weg te vervolgen naar de bioscoop :

https://www.kokcinemaxx.nl/

Mijn vriendin had gereserveerd voor de film:

you tube trailer

Nu heb ik niet zo veel met deze muziek, noch de zanger of groep. Maar eenmaal zittend…als de film begint….pakt hij je vast en neemt je mee naar het verleden in alles. Freddy Mercury, hoe kun je een acteur vinden die op hem lijkt …not…maar de acteur Rami Malek, die hem neerzet is uniek in zijn soort. Inhoudelijk ga ik niet uitweiden over de film. Maar deze grandiose acteur, kan met zijn houding en ogen en uitdrukking de emoties van een legende weergeven en dat is voor mij wat telt. Hoe moeilijk is het om ” eenzaam of alleen” te acteren in emoties. Dat weet eenieder die toneel lessen of acteerlessen hebben gevolgd. Moeilijk dus…zonder woorden iets neerzetten want zijn wij allemaal niet gewend aan veel woorden??

Terug naar de film, Geweldig genoten van muziek de manier van denken van weergeven. Petje af voor allen die deze film gestalte hebben gegeven.

Dan is er pauze, we halen het plankje met hapjes en nog 2 drankjes op. De film begint weer en wij knabbelen op worstjes en kaas zonder een dipje en als we dan een nootje pakken…ik verslik me bijna en laat het staan…ouder dan oud jammer van het idee en snaaien. De film pakt je en maakt emoties los bij iedereen in de zaal…dan is er het beroemde Live Aid concert en dreunt de muziek en de mensenmassa van Wembley je hart binnen…..Die Bob Geldof had het toentertijd goed gezien. Vol overvol en een goede sfeer…Het optreden van Queen bijzonder.

Als de film is afgelopen blijft iedereen zitten tot de aftiteling op is het licht aangaat….wij zijn de laatsten die nog wat drinken aan de bar.

Het was een geslaagde avond…thanxs for it…

Freddy Mercury, een leven wat beslist niet over rozen is gegaan….maar dank je wel voor alle muziek die ik dankzij deze film ben gaan waarderen.

May your music touch many hearts and live forever…..rip

Share Button

Rust….

Voor het eerst in ca. 2 jaar vind ik rust, in mezelf en in mijn hoofd. Dat waar ik zelf wellicht het meest bang voor ben geweest is uitgebleven. Waarschijnlijk is dit mede te danken aan de lieve vrienden door het hele land die me steunden op welke manier dan ook. Mijn dank daarvoor 🙂 aan een ieder van jullie.

Waar ik de rust in ervaar, het weer kunnen wandelen in een boek, verdwalen aan de hand van mooie zinnen, de boeken zijn geen bladzijdes met zwarte letters, maar wat ik vroeger al vond …..een boek dat alles heeft laat letters dansen en je kunt ze drinken als wijn. Soms doet een boek dat, je dronken maken van geluk…het boek wat dat me bood was een fijne chicklit “Het geheim van Montmartre” geschreven door :
Donatella Rizzati

Mooie personages, fantastische zinnen en mooie recepten uit de natuur voor een bad, lekkere thee of ter ontspanning van de geest. Daarbij was het mijn all time favo stad die de hoofdrol speelde. Mijn hart, mijn rustpunt zat steevast op een stoel ergens in die stad in een park en zag hoe het verhaal zich openbaarde aan de lezer. Persoonlijk heeft een boek dan dat weergegeven wat ik zocht in een “boek met rustpunt”.

Rust kent vele vormen en met het lezen, opende ook mijn maag zich wat meer en heb ik voor het eerst sinds maart/april 2017 echt gekookt als in aardappels, boerenkool stamppot met Leidse kaas blokjes erdoor :-). Ik zelf hoop dat de rust me nog meer kook dingen gaat brengen, langzaam komen de recepten uit het verleden weer tot leven in de gekrochten van mijn hersens.

Maar waar was ik dan bang voor..instortingsgevaar zoiets maar dank aan uitgaan en het goede uitrusten niet gebeurt…het terugschakelen van de 7e versnelling naar de 5de ging makkelijk niks aan de hand. Easy maar toen dat eenmaal bereikt was….dat terug naar de 3e versnelling daar heb ik lang gehangen. Inmiddels geland op de 2e een fijne versnelling, waar tijd is voor alle hobby’s die ik leuk vind of vond of terug vind in mezelf.

Na alle jaren van “dat kun jij niet” en “dat past niet bij je”……doe ik dingen die ik leuk vind 🙂 om te doen.

Sommige dingen uit het verleden blijven daar deel van uit maken, zo ook het stukje buiten naar binnen brengen met veel humor aan de tafel in het bejaardentehuis waar mam heeft gewoond. Niet zo vaak meer als eerst, maar als ik koffie drink en me zo welkom voel door mensen die bijna nooit iemand zien….dan denk ik die deur mag niet helemaal dicht …nooit…ja misschien ooit wel.

Voor de komende week lees ik het boek “Terug naar Arras”van Andre Buurman. Omdat Arras met zijn verleden een diepe indruk heeft gemaakt, de voorpublicatie die ik las me vasthield.

Een boek per week, zou het een fijn begin zijn van 2019 🙂 als dat lukt kan ik wellicht in deze opschakelen naar 2 boeken per week….rustig aan mijn tempo…ik kan dat :-).

Rust is ….jezelf blij voelen worden door de dingen die je doet zonder dat het enorm veel energie kost. Ik doe het op mijn manier….mijn hart en hoofd weten het ….

Share Button

Oudejaarsavond….

Na een dag werken en om 16 uur naar huis had ik met geïnstalleerd op de bank, tv aan, laptop open op mijn favoriete sites waa.r vrienden van over de hele wereld elkaar ontmoeten, vergezeld van cola en een schaal met hapjes als olijven en jambon ‘d ardenne, ging mijn telefoon rond een uur of zes.

Mijn beste vriendin, partner in crime als het om leuke acties en gezellige dingen doen (waarbij gezellig een understatement is ) die geland was bij goede vrienden ergens buitenaf op de veluwe. De foon stond op speaker en men vond dat ik niet alleen hoefde te zitten op deze dag. Eigenlijk overdonderde het me behoorlijk,, nog net kon ik zeggen “ja ik kom”…langzaam gleden tranen over mijn wangen, zomaar out of the bleu. Ik voelde me goed, niet alleen noch eenzaam. Het waren tranen die anders waren, die goed waren, die ook weer een nieuw tijdperk in luiden. In de spiegel zag ik mezelf en ik geloof dat ik er zelden zo goed uit heb gezien.

Ik die nooit ergens heen ging op die avond sinds 1980, stapte in gister in de auto, zingend met alle leuke liedjes. Gelukkig is het redelijk rustig op de weg en kon ik fijn doorrijden. Het laatste stuk donker beetje links, rechts..kronkelend…joh echt blij met de routeplanner :-).

Dan ben ik gearriveerd, ik word hartelijk ontvangen, door de lieve mensen een de hond :-). Gezelligheid overvalt me al pratend schiet nog eens vol tranen wellen op…had ik ooit kunnen bedenken dat ik zulke spontane acties zou doen…ik niet maar doe ze vanuit mijn hart.

Spontaniteit en leuke gesprekken…een uitdagend spelletje spelen waarin veren en wat je ermee kunt doen een andere dimensie kregen.

Veren, die zelfs voor de hond een uitdaging werden 🙂 zo leuk om te zien om mee te maken om toeschouwer te zijn.

De avond vloog om en vlak voor 00.00 uur stonden we samen met een glas Moët te toasten op een 2019, met veel vriendschap en warmte en leuke dingen.

Lieve schatten….soms maken mensen het verschil, jullie maakten mijn oudejaarsavond bijzonder….de knallen buiten deden me denken aan een andere tijd…

Veertjes als ze voorbij komen hoe dan ook…zijn er mensen bij je die je mist. Ze waren er..kort heel kort…

2019 is voor mij fantastisch begonnen met bakken energie…kom maar door..de agenda vult zich met leuke feestjes..ik ben er klaar voor …:-)

Groeien in een leven…het gaat niet vanzelf, je moet er zelf wel iets voor doen….als je het doet….We still grow is een mooi voorbeeld 🙂

Share Button